சபையின் மிகப் பழமையான விசுவாச அறிக்கை. வேதவாக்கியங்களின்படி நமது பாவங்களுக்காக மரித்து. பதிலாள் பலி, பாவநிவாரணம், வேதாகம அடித்தளம் — அனைத்தும் ஒரே வரியில்.

நான் பெற்றதும். நற்செய்தி பவுலின் கண்டுபிடிப்பு அல்ல; தமக்குக் கொடுக்கப்பட்டதையே அவர் ஒப்படைத்தார். விசுவாசம் ஓர் ஒப்படைக்கப்பட்ட வைப்பு.

உயிர்த்தெழுதல் பேரம்பேச முடியாதது. அது இல்லாவிட்டால், கிறிஸ்தவம் சரிந்துவிடும் — வீண். உயிர்த்தெழுதலை வெறும் உருவகமாக மென்மைப்படுத்தும் கிறிஸ்தவத்தின் எந்த விளக்கத்தையும் இந்த வசனம் மறுக்கிறது.

விசுவாசத்தின் புறநிலை உண்மை. ஒன்று அவர் உயிர்த்தெழுந்தார், அதிலிருந்து மற்ற அனைத்தும் பின்தொடர்கிறது; அல்லது அவர் உயிர்த்தெழவில்லை, அப்படியானால் வேறு எதுவும் முக்கியமல்ல.

ஆதாமும் கிறிஸ்துவும் பிரதிநிதித் தலைவர்கள். ஆதாம் தன் வழிவந்தவர்கள் எல்லோருக்கும் மரணத்தைக் கொண்டுவந்தான்; கிறிஸ்து தம்முடையவர்களுக்கு ஜீவனைக் கொண்டுவருகிறார்.

எல்லோரும்... எல்லோரும். ஒவ்வொரு எல்லோரும் அதற்குரிய எல்லைக்குள் இருக்கிறது — ஆதாமுக்குள் இருப்பவர்கள், கிறிஸ்துவுக்குள் இருப்பவர்கள். இந்த வசனம் அனைவரும் இரட்சிக்கப்படுவார்கள் என்ற கொள்கையைக் கூறவில்லை; அது ஒரு கட்டமைப்பை விளக்குகிறது.

மரணத்தைப் பார்த்து ஓர் ஏளனம். இந்த அதிகாரத்தின் உச்சக்கட்டம். சிலுவையில் மரணம் தன் கூரை இழந்தது; காலியான கல்லறையில் தன் ஜெயத்தை இழந்தது.

விசுவாசிக்கு இந்த வசனம் அன்றாட ஆதாரம். அடக்க ஆராதனையில் இதை வாசியுங்கள்; கடினமான நோய் அறிவிப்பின் கீழ் இதை வாசியுங்கள். ஜீவனின் கர்த்தருக்கே கடைசி வார்த்தை.

இந்த அதிகாரத்தின் நடைமுறை முடிவு. கிறிஸ்து உயிர்த்தெழுந்ததால், அவருக்காக நீங்கள் செய்யும் வேலை வீணாக இருக்காது. அவருக்காகச் செய்யப்படும் எதுவும் இழக்கப்படுவதில்லை.

உறுதிப்பட்டவர்களாகவும், அசையாதவர்களாகவும். உயிர்த்தெழுதல் நிலைத்துநிற்கும் சீடர்களை உருவாக்குகிறது. உங்கள் நாளைக் காலியான கல்லறையின்மேல் கட்டுங்கள்.