இஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்து தேசத்திலிருந்து புறப்பட்ட 480 வருடத்திலும். கதைசொல்லி ஆலயத்தின் காலத்தை யாத்திரையிலிருந்து கணக்கிடுகிறார், செங்கடலில் தொடங்கிய பயணத்தின் இலக்கே தேவனுடைய ஆலயம் என்பதுபோல. சாலொமோன் இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவான நான்காம் வருடம் சீப் மாதமாகிய இரண்டாம் மாதத்திலும் — வழக்கமான கணக்கின்படி வசந்தகாலம்; சீப் என்பது ஒரு பழைய மாதப் பெயர், வாசகருக்காக இரண்டாம் மாதம் என்று விளக்கப்படுகிறது. கதைசொல்லி ஆலயத்தின் காலத்தைத் தாவீதிலிருந்தோ ராஜ்ஜியத்தின் தொடக்கத்திலிருந்தோ அல்ல, யாத்திரையிலிருந்து கணக்கிடுகிறார் என்று இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது, இந்த ஆலயத்தைச் சீனாயோடும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தோடும் இணைக்கக் கதைசொல்லி எவ்வளவு விரும்புகிறார் என்பதன் அடையாளமாக அதை வாசிக்கிறது.

வரலாற்றுக்கு இந்த எண்ணின் பொருள் என்ன என்பது சர்ச்சைக்குரியது, இந்த ஆய்வு ஒரு கருத்தையும் வலியுறுத்தாமல் கருத்துகளை முன்வைக்கிறது. நேரடியாக வாசித்தால், இது யாத்திரையைச் சாலொமோனின் நான்காம் வருடத்திற்கு ஏறக்குறைய 480 வருடங்களுக்கு முன்பு வைக்கிறது, யாத்திரைக்கு முந்தைய காலத்தைக் கொள்ளும் பலர் இதன்மேல் கட்டுகிறார்கள். வேறு சிலர் யாத்திராகமம் 1:11 இன் ராமசேஸ் பட்டணத்தையும் பிற சான்றுகளையும் சுட்டிக்காட்டி பிந்தைய காலத்தை விரும்புகிறார்கள், 480 ஐ நாற்பது வருடங்கள் கொண்ட பன்னிரண்டு தலைமுறைகளாக — ஒரு முழு எண்ணாக, அடையாளமான எண்ணாக — வாசிக்கிறார்கள். கிரேக்க பழைய ஏற்பாடு நானூற்று நாற்பதாம் என்று வாசிக்கிறது. நியாயாதிபதிகள் 11:26, அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 13:20 இந்த விவாதத்தில் வரும் வேறு காலஅளவுகளைத் தருகின்றன. இந்த ஆய்வு காலத்தைத் திறந்தே விடுகிறது, கதைசொல்லியின் கருத்தைப் பற்றிக்கொள்கிறது: எகிப்திலிருந்து தொடங்கிய வழியின் முடிவில் ஆலயம் நிற்கிறது.

ஆங்கில (KJV) பாடத்தில்: அதின் நீளம் அறுபது முழமும், அகலம் இருபது முழமும், உயரம் முப்பது முழமுமாக இருந்தது (தமிழ் IRV இந்த அளவுகளை அடிகளில் தருகிறது: 90, 30, 45 அடி). ஒரு முழம் என்பது முன்கையின் நீளம்; ஏறக்குறைய 45 சென்டிமீட்டர் (பதினெட்டு அங்குலம்) கொண்ட வழக்கமான முழம் என்றால், ஆலயம் சுமார் 27 மீட்டர் நீளமும், 9 மீட்டர் அகலமும், 13.5 மீட்டர் உயரமும் கொண்டது — இந்த எண்கள் தோராயமானவை, 2 நாளாகமம் 3:3 முற்காலத்து அளவின்படியே முழங்களைக் குறிப்பிடுகிறது, ஒருவேளை அது பழைய, நீளமான முழம். யாத்திராகமம் 26 இலிருந்து வழக்கமாகக் கணக்கிடப்படும் ஆசரிப்புக் கூடாரத்தின் வரைபடத்தைவிட இது ஏறக்குறைய இரண்டு மடங்கு என்று பலர் குறிப்பிடுகிறார்கள். ஆலயம் பெரியதல்ல; சாலொமோனின் சொந்த லீபனோன் வனம் என்னும் மாளிகை நூறு முழ நீளமானது (1 இராஜாக்கள் 7:2). அது யெகோவாவின் நாமத்திற்கான ஆலயம், மக்கள் பிரகாரங்களில் ஆராதித்தார்கள்.

கதைசொல்லி ஆலயத்திற்கு முன்னே இருபது முழம் அகலமும் பத்து முழம் ஆழமும் கொண்ட ஒரு தாழ்வாரத்தையும் (வசனம் 3), பார்வைக்குக் குறுகிப்போகிற ஒடுக்கமான ஜன்னல்களையும் (வசனம் 4) — அவைகளின் சரியான வடிவம் நிச்சயமில்லை — சுவர்களைச் சுற்றி மூன்று அடுக்குகளில் அறைகளையும், ஐந்து... ஆறு... ஏழு முழம் அகலமுள்ளவை (வசனங்கள் 5-6), சேர்க்கிறார்; அவைகள் ஒட்டுச்சுவர்களின்மேல் தங்கியிருந்தன, ஆலயத்தினுடைய விட்டத்தினாலே தாங்காதபடி. அவைகளுக்கு இடையே ஏறிச்செல்ல சுழற்படிகள் இருந்தன (வசனம் 8). இந்த விவரங்கள் வாசகர்களுக்குச் சலிப்பாகத் தோன்றலாம்; யாத்திராகமத்தில் கூடாரத்தின் ஒவ்வொரு பாகமும் முக்கியமாக இருந்ததுபோல, ஆலயத்தின் ஒவ்வொரு பாகமும் முக்கியமானதால் கதைசொல்லி அவைகளில் தங்கியிருக்கிறார். ஆராதனையின் விவரங்களில் காட்டும் கவனமும் பயபக்தியின் ஒரு வடிவமே.

ஆலயம் கட்டப்படும்போது, அது வேலைசெய்யப்பட்டு கொண்டுவரப்பட்ட கற்களாலே கட்டப்பட்டது; ஆகையால் அது கட்டப்படுகிறபோது, சுத்திகள் கோடரிகள் முதலான எந்த இரும்பு ஆயுதங்களின் சத்தமும் அதிலே கேட்கப்படவில்லை. 5:17 இன் பெரிய கற்கள் கற்சுரங்கத்திலேயே வெட்டப்பட்டு, வடிவமைக்கப்பட்டு, ஆயத்தமாகக் கட்டுமிடத்திற்குக் கொண்டுவரப்பட்டன. கதைசொல்லி காரணத்தை விளக்கவில்லை. எந்த ஆயுதமும் உயர்த்தப்படக்கூடாத, வெட்டப்படாத கற்களாலான பலிபீடத்தை (யாத்திராகமம் 20:25; உபாகமம் 27:5-6) வாசகர்கள் நினைவுகூர்ந்திருக்கிறார்கள் — இது அதே சட்டம் அல்ல, ஏனென்றால் இந்தக் கற்கள் செதுக்கப்பட்டவை, ஆனால் அதேபோன்ற பயபக்தி: பரிசுத்த இடம் இரும்பின் சத்தத்தால் ஒலிக்கக்கூடாது. ஒரு பெரிய கட்டடம் அமைதியில் எழும்பியது.

தேவன் தம்முடைய மக்களை எப்படிக் கட்டுகிறார் என்பதன் சித்திரமாகச் சபை இந்த வசனத்தை நெடுங்காலமாக நேசித்திருக்கிறது, இந்த ஆய்வு அதை ஒரு விளக்கமாக முன்வைக்கிறது. வடிவமைத்தல், வெட்டுதல், பொருத்துதல் வேறு இடத்தில் நடக்கின்றன — வாழ்க்கையின் சோதனைகளிலும் சிட்சைகளிலும் — கற்கள் ஆயத்தமாகத் தேவனுடைய ஆலயத்தில் தங்கள் இடத்தில் வைக்கப்படுகின்றன. பேதுரு விசுவாசிகளை ஜீவனுள்ள கற்கள் என்றும், ஆவியானவருக்குரிய மாளிகையாகக் கட்டப்பட்டுவருகிறவர்கள் என்றும் அழைக்கிறார் (1 பேதுரு 2:5); பவுல் முழுக் கட்டடமும் சீராக இணைக்கப்பட்டு பரிசுத்த ஆலயமாக எழும்புவதைப் பற்றிப் பேசுகிறார் (எபேசியர் 2:21). வாசகர்கள் இந்தச் சித்திரத்தை இழுத்துக் கோட்பாடாக்கக்கூடாது; ஆனால் இப்பொழுது சுத்தியலின் அடியை உணர்ந்து, முடிந்த ஆலயத்தின் அமைதிக்காக ஏங்கும் பலரை 7-ஆம் வசனத்தின் அமைதி ஆறுதல்படுத்தியிருக்கிறது.

அப்பொழுது யெகோவாவுடைய வார்த்தை சாலொமோனுக்கு உண்டாயிற்று (வசனம் 11) — கட்டுமான விவரத்தின் நடுவில், வெளிச்சுவர்களுக்கும் உள்வேலைக்கும் இடையில். இந்த இடம் கவனத்தை ஈர்க்கிறது: கேதுருவும் கல்லும் எழும்பிக்கொண்டிருக்கும்போது, யெகோவா அவ்விரண்டையும்விட முக்கியமானதைப் பற்றிப் பேசுகிறார். நீ என்னுடைய கட்டளைகளின்படி நடந்து, என்னுடைய நீதி நியாயங்களை நிறைவேற்றி, என்னுடைய கற்பனைகளின்படியெல்லாம் நடந்துகொள்ளும்படி, அவைகளைக் கைக்கொண்டால், நீ கட்டுகிற இந்த ஆலயத்தைக்குறித்து நான் உன்னுடைய தகப்பனாகிய தாவீதோடு சொன்ன என்னுடைய வார்த்தையை உன்னிடத்தில் நிறைவேற்றுவேன். 2:4, 3:14 இன் நிபந்தனை மீண்டும் சொல்லப்படுகிறது. ஆலயம் வாக்குத்தத்தத்தை உறுதிப்படுத்துவதில்லை; கீழ்ப்படிதலே வாக்குத்தத்தத்தை அனுபவிக்கும் வழி.

வாசகர்கள் இந்த வசனத்தை, நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்பு வந்த எரேமியா 7:4 உடன் — யெகோவாவின் ஆலயம், யெகோவாவின் ஆலயம், யெகோவாவின் ஆலயம் இதுவே என்று சொல்லி, பொய்வார்த்தைகளை நம்பிக்கொள்ளாதிருங்கள் — இஸ்ரவேல் விலகிப்போனால் ஆலயமே அவருடைய பார்வையைவிட்டு அகற்றப்படும் என்ற 1 இராஜாக்கள் 9:6-7 இன் எச்சரிப்போடும் சேர்த்துப் பிடித்துக்கொள்ளவேண்டும். இது தாவீதுக்குக் கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்திற்கு முரண் அல்ல, அதன் ஒழுக்கப் பின்னணி என்று இந்த ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது: தேவன் தம்மைத் தம்முடைய மக்களோடு கட்டிக்கொள்கிறார், தம்மோடு நடக்கும்படி தம்முடைய மக்களை அழைக்கிறார். சாலொமோன் யெகோவாவுக்காகக் கட்டுகிறான்; தாம் முதலில் விரும்புவது கட்டுகிறவனுடைய இருதயமே என்று யெகோவா அவனுக்கு நினைவூட்டுகிறார். சங்கீதம் 127:1 — யெகோவா வீட்டைக் கட்டாவிட்டால் — தன்னுடைய தலைப்பில் சாலொமோனின் பெயரைக் கொண்டிருக்கிறது.

இஸ்ரவேல் மக்களின் நடுவிலே இருந்து, என்னுடைய மக்களாகிய இஸ்ரவேலைக் கைவிடாதிருப்பேன். இதுவே வாக்குத்தத்தத்தின் இதயம், முழு ஆலயக் கதையின் இதயம். கூடாரத்தைப் பற்றித் தேவன் சொன்னதையே இது மீண்டும் சொல்லுகிறது: அவர்கள் நடுவிலே நான் தங்கியிருக்க, எனக்கு ஒரு பரிசுத்த ஸ்தலத்தை உண்டாக்குங்கள் (யாத்திராகமம் 25:8), இஸ்ரவேலர்களின் நடுவே நான் தங்கி, அவர்களுக்குத் தேவனாக இருப்பேன் (யாத்திராகமம் 29:45). கூடாரத்தில் இஸ்ரவேலோடு நடந்த யெகோவா இப்பொழுது ஒரு ஆலயத்தில் அவர்கள் நடுவில் தங்குவார். வாக்குத்தத்தம் இஸ்ரவேல் மக்களின் நடுவில் தங்குவதைப் பற்றியது என்பதைக் கவனியுங்கள் — கட்டடத்தை மட்டுமல்ல, மக்களை. இதைக் கதைசொல்லியின் அழுத்தமாக இந்த ஆய்வு எடுத்துக்கொள்கிறது.

என்னுடைய மக்களாகிய இஸ்ரவேலைக் கைவிடாதிருப்பேன் — ஆலயம் விழுந்த பின்பும் தீர்க்கதரிசிகள் பற்றிக்கொண்டிருந்த உண்மையுள்ள வாக்குத்தத்தம் (ஒப்பிடுக 1 சாமுவேல் 12:22; சங்கீதம் 94:14). சாலொமோன் அர்ப்பணிப்பின்போது தேவன் மெய்யாக பூமியிலே தங்குவாரோ? (1 இராஜாக்கள் 8:27) என்று ஜெபித்து, வானமும் அவரைக் கொள்ளாது என்று ஒப்புக்கொள்வான்; இங்குள்ள வாக்குத்தத்தம் தேவன் ஒரு ஆலயத்திற்குள் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்பதல்ல, தம்முடைய மக்களோடு இருப்பதை அவர் தெரிந்துகொள்கிறார் என்பதே. லேவியராகமம் 26:11-12 இந்த இரண்டு கருத்துகளையும் இணைத்தது: உங்கள் நடுவில் என் வாசஸ்தலத்தை நிறுவுவேன்... நான் உங்கள் நடுவிலே உலாவி, உங்கள் தேவனாக இருப்பேன். வேதாகமத்தில் தேவனுடைய ஆழமான விருப்பம் — தம்முடைய மக்களோடு இருப்பது — இங்கே இருப்பதை வாசகர்கள் சரியாகவே கண்டிருக்கிறார்கள்.

உள்ளே பார்வைக்கு ஒரு கல்கூட காணப்படாமல் எல்லாம் கேதுரு மரமாக இருந்தது (வசனம் 18), சுவர்களில் மொக்குகளும் மலர்ந்த பூக்களுமான சித்திரவேலை இருந்தது — சுரைக்காய் போன்ற காய்களும் மலர்களும் என்று தோன்றுகிறது — தரை தேவதாரு மரத்தால் ஆனது (வசனம் 15). யெகோவாவுடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டியை வைப்பதற்கு ஆலயத்திற்குள்ளே மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தை ஆயத்தப்படுத்தினான் (வசனம் 19). ஆங்கில (KJV) பாடம் இதை 'oracle' என்கிறது; இங்கே மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் என்பது எபிரெய தெபீர்; சிலர் அதை பேசு என்ற பொருளுடைய சொல்லிலிருந்து பெறுகிறார்கள், அதனால்தான் KJV அந்தச் சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறது, வேறு சிலர் அதை உள் அறை அல்லது பின் அறை என்று பொருள்கொள்கிறார்கள். வசனம் 16 அதை மகா பரிசுத்தமான இடம் என்கிறது. பெட்டி — காணப்படாத தேவனுடைய சிங்காசனம், அதில் உடன்படிக்கையின் கற்பலகைகள் இருந்தன (8:9) — முழு ஆலயத்திற்கும் காரணமாக இருந்தது.

மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் முன்புறம்வரை 30 அடி நீளமும், 30 அடி அகலமும், 30 அடி உயரமுமாக இருந்தது — ஒரு முழுமையான கனசதுரம் (இருபது முழம்), ஆலயத்தின் முப்பது முழ உயரத்தைவிடக் குறைவான உயரம். அது பசும்பொன்தகட்டால் மூடப்பட்டது, கேதுருமரப் பலிபீடத்தையும் அப்படியே மூடினான் — மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கு முன்பாக இருந்த தூபபீடம் (வசனம் 22; ஒப்பிடுக யாத்திராகமம் 30:1-6). வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21:16 இல் புதிய எருசலேம் ஒரு கனசதுரமாக, அதின் நீளமும் அகலமும் உயரமும் சமமாக விவரிக்கப்படுவதை வாசகர்கள் நெடுங்காலமாகக் கவனித்திருக்கிறார்கள், தேவனுடைய எல்லா மக்களையும் கொள்ளும்படி பெரிதாக்கப்பட்ட மகா பரிசுத்த ஸ்தலமாகப் பலர் அதை வாசித்திருக்கிறார்கள். இந்த ஆய்வு அதைச் சபையின் வாசிப்பாக முன்வைக்கிறது, உள் அறை கதவுகளாலும் பொன்சங்கிலிகளாலும் அடைக்கப்பட்டிருந்தது என்பதையும் குறிப்பிடுகிறது (வசனங்கள் 21, 31).

மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் ஒலிவமரங்களால் இரண்டு கேருபீன்களைச் செய்து வைத்தான்; ஒவ்வொன்றும் 15 அடி உயரமுமாக இருந்தது (வசனம் 23), ஒவ்வொரு இறக்கையும் ஐந்து முழம், ஆகையால் ஒரு கேருபீனின் இறக்கை விரிவு பத்து முழம் (வசனம் 24), இரண்டு கேருபீன்களும் ஒரே அளவும் ஒரே திட்டமுமாக இருந்தது (வசனம் 25). இருபது முழ அறையில் அருகருகே வைக்கப்பட்டபோது, ஒரு கேருபீனின் இறக்கை ஒரு பக்கத்துச்சுவரிலும், மற்றக் கேருபீனின் இறக்கை மறுபக்கத்துச் சுவரிலும் தொடும்படியிருந்தது; ஆலயத்தின் நடுமையத்தில், அவைகளின் இறக்கைகள் ஒன்றோடொன்று தொடத்தக்கதாயிருந்தது — நான்கு இறக்கைகள் முழு அகலத்தையும் நிரப்பின, பெட்டியின் இடத்திற்கு மேலாக. அவைகள் பொன்தகட்டால் மூடப்பட்டன (வசனம் 28). இவை பெட்டியின் கிருபாசனத்தின்மேல் இருந்த சிறிய பொன் கேருபீன்களுக்குக் கூடுதலானவை (யாத்திராகமம் 25:18-20).

வேதாகமத்தில் கேருபீன்கள் பரிசுத்த பிரசன்னத்தைக் காக்கின்றன: ஏதேனுக்குப் பின்பு அவைகள் ஜீவவிருட்சத்திற்குப் போகும் வழியைக் காவல்செய்தன (ஆதியாகமம் 3:24), அவைகள் கூடாரத்தின் திரைகளில் நெய்யப்பட்டிருந்தன (யாத்திராகமம் 26:1), தேவனுடைய மகிமையின் சிங்காசனத்தை அவைகள் தாங்குவதை எசேக்கியேல் கண்டார் (எசேக்கியேல் 10:1-4). யெகோவா கேருபீன்கள் மத்தியில் தங்குகிறவரே என்று அழைக்கப்படுகிறார் (சங்கீதம் 80:1). அவைகளின் பெரிய இறக்கைகளை உள் அறையை நிரப்பிய மகத்துவத்தின் அடையாளமாக இந்த ஆய்வு எடுத்துக்கொள்கிறது, பாடம் அவைகளை விவரிக்கிறது ஆனால் அவைகளின் முகங்களையோ வடிவத்தையோ சொல்லவில்லை என்றும் குறிப்பிடுகிறது; கதைசொல்லி சொல்லாததை வாசகர்கள் சேர்க்கக்கூடாது.

சுவர்களில் சுற்றிலும் உள்ளேயும் வெளியேயுமாகக் கேருபீன்களும் பனை மரங்களும் மலர்ந்த பூக்களுமான சித்திரங்கள் செதுக்கப்பட்டன (வசனம் 29), தரையும் கதவுகளும் பொன்தகட்டால் மூடப்பட்டன (வசனங்கள் 30-35); மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் கதவுகள் ஒலிவமரங்களால் செய்யப்பட்டன (வசனம் 31), ஆலயத்தின் கதவுகள் மடிப்புப் பலகைகளோடு தேவதாருப் பலகைகளால் செய்யப்பட்டன (வசனம் 34). கேருபீன்கள், பனை மரங்கள், பூக்கள் இவைகளில் பல வாசகர்கள் ஒரு தோட்டத்தின் சித்திரத்தைக் கண்டிருக்கிறார்கள் — ஏதேனின் நினைவு, கேருபீன்கள் இனி வழியைத் தடுக்காமல் தேவனுடைய ஆலயத்தின் சுவர்களில் செதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன; எசேக்கியேலின் ஆலயத்திலும் இதே சித்திரங்கள் உண்டு (எசேக்கியேல் 41:18-20). இந்த ஆய்வு அதை நிச்சயமாக அல்ல, ஒரு விளக்கமாக முன்வைக்கிறது. உட்பிரகாரம் மூன்று வரிசை வெட்டின கற்களாலும், ஒரு வரிசை கேதுரு பலகைகளாலும் கட்டப்பட்டது (வசனம் 36).

நான்காம் வருடம் சீப் மாதத்திலே யெகோவாவுடைய ஆலயத்திற்கு அஸ்திபாரம் போட்டு (வசனம் 37): 11 வது வருடம் பூல் என்னும் 8 வது மாதத்திலே, அந்த ஆலயம்முழுவதும்... கட்டி முடிந்தது; அவன் அதைக் கட்டிமுடிக்க 7 வருடங்கள் ஆனது. நான்காம் வருடத்தின் இரண்டாம் மாதம் முதல் பதினோராம் வருடத்தின் எட்டாம் மாதம் வரை ஏழரை வருடங்கள்; கதைசொல்லி முழு எண்ணைத் தருகிறார். அடுத்த வசனம் இதற்கு மாறாக நிற்கிறது: சாலொமோன் தன்னுடைய அரண்மனை முழுவதையும் கட்டிமுடிக்க 13 வருடங்கள் சென்றது (7:1). வாசகர்கள் இந்த வேறுபாட்டை வெவ்வேறு விதமாகப் புரிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள் — ராஜாவின் முன்னுரிமைகளைப் பற்றிய அமைதியான விமர்சனமாக, அல்லது பெரிய அரண்மனை வளாகத்திற்கு அதிக காலம் பிடித்தது என்பதாக மட்டும். இந்த ஆய்வு இரண்டு வாசிப்புகளையும் திறந்தே விடுகிறது.