சாலொமோன் தன்னுடைய அரண்மனை முழுவதையும் கட்டிமுடிக்க 13 வருடங்கள் சென்றது. ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் அதிகாரம் ஆனால் என்ற சொல்லோடு தொடங்குகிறது, அது 6:38 க்கு உடனே பின்பு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது: அவன் அதைக் கட்டிமுடிக்க 7 வருடங்கள் ஆனது. யெகோவாவுடைய ஆலயத்திற்கு ஏழு வருடங்கள், ராஜாவின் அரண்மனைக்குப் பதின்மூன்று. கதைசொல்லி எந்தத் தீர்ப்பையும் தருவதில்லை, வாசகர்கள் இந்த வேறுபாட்டை இரண்டு விதங்களில் புரிந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்: ராஜாவின் முன்னுரிமைகளைப் பற்றிய அமைதியான கேள்வியாக, அல்லது மிகப் பெரிய ஒரு கட்டட வளாகத்தின் அளவாக மட்டும் — அடுத்த வசனங்கள் பல கட்டடங்களை விவரிக்கின்றன, ஆலயத்திற்கான பொருட்களில் பெரும்பகுதி தாவீதின் நாட்களிலேயே சேமிக்கப்பட்டிருந்தது (1 நாளாகமம் 22:14). 6 ஆம் அதிகாரத்தின் முடிவில் செய்ததுபோலவே, இந்த ஆய்வு இரண்டு வாசிப்புகளையும் திறந்தே வைக்கிறது.

இந்த இரண்டு காலங்களும் சேர்ந்தால் பின்பு தரப்படும் மொத்தம் வருகிறது: இரண்டு மாளிகைகளையும் கட்டி நிறைவேற்றுகிற 20 ஆம் வருடம் முடிவிலே (9:10); இதனால் அரண்மனை வேலை ஆலயத்திற்குப் பின்பு நடந்தது என்று தெரிகிறது. முழுவதையும் கட்டிமுடிக்க என்பது ஆலயத்தைக் குறித்துப் பயன்படுத்தப்பட்ட அதே மொழி (6:9, 14). ராஜாவின் கட்டடங்கள் கவனத்தோடு விவரிக்கப்படுகின்றன, ஆனால் யெகோவாவுடைய ஆலயத்தைவிட மிகக் குறைவான வசனங்களில். தேவனுடைய வீடு பாழாய்க் கிடக்கும்போது மேல்தளமுள்ள உங்கள் வீடுகளில் குடியிருந்த மக்களை ஆகாய் ஒருநாள் கடிந்துகொள்வார் (ஆகாய் 1:4); சில வாசகர்கள் இங்கே அதன் எதிரொலியைக் கேட்கிறார்கள், இந்த ஆய்வு அதைக் குறிப்பிடுகிறது, ஆனால் சாலொமோனே அதன் இலக்கு என்று வாதிடுவதில்லை.

ஆங்கில (KJV) பாடத்தின்படி, அவன் லீபனோன் வனம் என்னும் மாளிகையையும் கட்டினான்; அதின் நீளம் நூறு முழமும், அகலம் ஐம்பது முழமும், உயரம் முப்பது முழமுமாக இருந்தது (தமிழ் IRV இந்த அளவுகளை அடிகளாக மாற்றுகிறது). தரையின் பரப்பில் இது ஆலயத்தின் அறுபது முழம் இருபது முழத்தைவிட (6:2) பெரியது. அதன் பெயர் அதன் கேதுருத் தூண்களின் வரிசைகளிலிருந்து வந்ததாகத் தோன்றுகிறது, லீபனோனிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட ஒரு காட்டைப்போல. பின்னர் அது ஆயுதசாலையாகப் பயன்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது: சாலொமோன் தன்னுடைய பொன் கேடகங்களை அங்கே வைத்தான் (10:17), ஏசாயா வனமாளிகையாகிய ஆயுதசாலை பற்றிப் பேசுகிறார் (ஏசாயா 22:8). பாடம் அதன் எல்லாப் பயன்களையும் விளக்குவதில்லை, இந்த ஆய்வு அதோடு எதையும் சேர்ப்பதில்லை.

விவரங்கள் எளிதானவை அல்ல. வசனம் 2 கேதுருமரத்தூண்களின் நான்கு வரிசைகள் பற்றிப் பேசுகிறது, ஆனால் வசனம் 3 ஒவ்வொரு வரிசைக்கும் பதினைந்து தூண்களாக நாற்பத்தைந்து தூண்கள் என்று எண்ணுகிறது, அதனால் மூன்று வரிசைகளே ஆகின்றன; இந்த நாற்பத்தைந்தும் வசனம் 2 இன் தூண்கள் அல்ல, உத்திரங்கள் அல்லது பக்க அறைகள் என்று சிலர் நினைக்கிறார்கள், எபிரெய பாடம் கடினமானது. வசனம் 6 தூண்கள் நிறுத்திக் கட்டின ஒரு மண்டபத்தைச் சேர்க்கிறது, ஐம்பது முழம் முப்பது முழம். இந்த ஆய்வு அந்தக் கடினத்தைக் குறிப்பிடுகிறது, அதைக் கட்டாயப்படுத்தித் தீர்ப்பதில்லை. வாசகர் காணவேண்டியது தெளிவானது: தேவனுடைய ஆலயத்தின் அதே கேதுருவால் கட்டப்பட்ட ஒரு மிகப் பெரிய அரசவை மண்டபம்.

தான் இருந்து நியாயம் தீர்ப்பதற்கு நியாயாசனம் போடப்பட்டிருக்கும் ஒரு நியாய விசாரணை மண்டபத்தையும் கட்டி, அதின் ஒரு பக்கம் துவங்கி மறுபக்கம்வரை கேதுரு பலகைகளால் தரையை மூடினான் (வசனம் 7). இங்கே 3:9 இன் வரம் பயன்படவேண்டியிருந்தது — உமது மக்களை நியாயம் விசாரிக்கவும் ... ஞானமுள்ள இருதயத்தை. 3 ஆம் அதிகாரத்தின் இரண்டு பெண்களும் நேரடியாக ராஜாவுக்கு முன்பாக வந்தார்கள்; இப்பொழுது நீதிக்கு ஒரு மண்டபம் இருந்தது. கதைசொல்லி அந்த அறைக்கு ஒரே ஒரு வசனத்தைத் தருகிறார், நியாயம் தீர்ப்பதற்கு கட்டப்பட்ட சிங்காசனம் அதிலிருந்து தரப்படும் தீர்ப்பு எவ்வளவு நல்லதோ அவ்வளவே நல்லது என்று வாசகர்கள் சிந்திக்கலாம் (சங்கீதங்கள் 72:2). அவன் தங்கும் அவனுடைய அரண்மனை மண்டபத்திற்குள்ளே அதே மாதிரியாகச் செய்யப்பட்ட வேறொரு மண்டபமும் இருந்தது.

சாலொமோன் திருமணம் செய்த பார்வோனின் மகளுக்கும் அந்த மண்டபத்தைப்போல ஒரு மாளிகையைக் கட்டினான். 3:1 இன் இழை தொடர்கிறது: அவன் கட்டி முடியும்வரை அவள் தாவீதின் நகரத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்தாள்; இப்பொழுது அவளுக்கு ஒரு சொந்த மாளிகை இருக்கிறது, 9:24 அவள் அதில் குடிவந்ததைப் பதிவுசெய்யும். அவளை அங்கே கொண்டுபோனதற்கான சாலொமோனின் காரணத்தை 2 நாளாகமம் 8:11 தருகிறது. இந்தக் கட்டடங்களெல்லாம் அளவின்படி வெட்டி வாளால் அறுக்கப்பட்ட விலையுயர்ந்த கற்களால் ஆனவை (வசனம் 9), ஆங்கில (KJV) பாடத்தின்படி அஸ்திபாரக் கற்கள் பத்து முழமும் எட்டு முழமும் உள்ளவை (வசனம் 10; தமிழ் IRV அடிகளில் தருகிறது). அவளுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கனத்தைக் கதைசொல்லி கருத்து இல்லாமல் பதிவுசெய்கிறார்; 11:1 அவளை ஒரு நீண்ட பட்டியலின் தலையில் வைக்கும்.

ராஜாவாகிய சாலொமோன் ஈராம் என்னும் ஒருவனைத் தீருவிலிருந்து அழைப்பித்தான் (வசனம் 13) — 5:1 இன் ராஜா அல்ல, அதே பெயருள்ள ஒரு கைவினைஞன்; ஆங்கில (KJV) பாடத்தில் நாளாகமம் அவனை ஊராம் என்று அழைக்கிறது (2 நாளாகமம் 4:11). இவன் நப்தலி கோத்திரத்தாளாகிய ஒரு விதவையின் மகன்; இவனுடைய தகப்பன் தீரு நகரத்தைச் சேர்ந்த வெண்கல கைவினை கலைஞர். ஆசரிப்புக்கூடாரத்தின் கைவினைஞனாகிய பெசலெயேலைப்போல அவன் விவரிக்கப்படுகிறான்; ஆங்கில (KJV) பாடத்தின்படி தேவன் அவனை ஞானத்தினாலும் புத்தியினாலும் ... நிரப்பினார் (யாத்திராகமம் 31:3): ஈராம் சகலவித வெண்கல வேலையையும் செய்யத்தக்க யுக்தியும், புத்தியும், அறிவும் உள்ளவனாக இருந்தான். சாலொமோனை நியாயாதிபதியாக்கின வரங்களே ஈராமை உலோகக் கைவினைஞனாக்குகின்றன. வேதவாக்கியம் திறமையுள்ள கைகளுக்கு ஞானத்தின் மொழியைத் தருகிறது.

இந்த ஆய்வு அறியப்பட்ட ஒரு வேறுபாட்டைக் குறிப்பிடுகிறது. 2 நாளாகமம் 2:14 இல் தீருவின் ராஜா அவனைக்குறித்து, அவன் தாணின் மகள்களில் ஒரு பெண்ணின் மகன்; அவனுடைய தகப்பன் தீரு தேசத்தான் என்கிறான். இராஜாக்கள் புத்தகம் நப்தலி என்கிறது; நாளாகமம் தாண் என்கிறது. அவனுடைய தாய் பிறப்பால் தாண் கோத்திரத்தாள், நப்தலியில் திருமணம் செய்து, பின்பு விதவையானாள் என்று சிலர் கருதுகிறார்கள்; தாண் என்பது நப்தலியின் நிலத்திற்கு அருகிலுள்ள அதே பெயருள்ள வடக்குப் பட்டணம் என்று வேறு சிலர் கருதுகிறார்கள். இரண்டில் எதையும் நிரூபிக்க முடியாது. பெசலெயேலின் உதவியாளனாகிய அகோலியாப் தாண் கோத்திரத்திலுள்ளவன் என்பதையும் சிலர் கவனிக்கிறார்கள் (யாத்திராகமம் 31:6). அவன் ஒரு இஸ்ரவேலத் தாய்க்கும் தீருவைச் சேர்ந்த தகப்பனுக்கும் பிறந்தவன் என்பதில் இரண்டு வரலாறுகளும் ஒத்துப்போகின்றன.

ஆங்கில (KJV) பாடத்தின்படி தூண்கள் ஒவ்வொன்றும் பதினெட்டு முழ உயரம், ஒவ்வொன்றையும் பன்னிரண்டு முழ நூல் சுற்றும் (வசனம் 15; தமிழ் IRV இவைகளை அடிகளாக மாற்றுகிறது); அவைகளின் உச்சியில் ஐந்து முழக் கும்பங்கள் (வசனம் 16), அவைகள் பின்னல்கள், சங்கிலிகள், லீலிபுஷ்பங்களின் வேலை, மாதுளம்பழ வரிசைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன (வசனங்கள் 17-20) — மொத்தம் நானூறு மாதுளம்பழங்கள் (வசனம் 42). ஒவ்வொன்றும் உள்ளே குழாயாயிருந்தது என்றும், அதன் உலோகம் நான்கு விரற்கடை கனம் என்றும் எரேமியா 52:21 சேர்க்கிறது. 2 நாளாகமம் 3:15 அவைகளை முப்பத்தைந்துமுழ உயரமான தூண்கள் என்கிறது; அந்த எண் இரண்டு தூண்களையும் சேர்த்துக் கணக்கிடுகிறது, அல்லது வேறுவிதமாக அளக்கிறது என்று சிலர் கருதுகிறார்கள். இந்த ஆய்வு அந்த வேறுபாட்டைக் குறிப்பிடுகிறது, அதைத் தீர்மானிப்பதில்லை.

அந்தத் தூண்களை தேவாலய வாசல் மண்டபத்தில் நிறுத்தினான்; அவன் வலதுபுறத்தில் நிறுத்தின தூணுக்கு யாகீன் என்றும், இடதுபுறத்தில் நிறுத்தின தூணுக்கு போவாஸ் என்றும் பெயரிட்டான். பாடம் அந்தப் பெயர்களை விளக்குவதில்லை. யாகீன் என்பதற்கு வழக்கமாக அவர் நிலைப்படுத்துவார் என்றும், போவாஸ் என்பதற்கு அதில் (அல்லது அவரில்) பலம் உண்டு என்றும் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது; இந்த ஆய்வு இவைகளை நிச்சயமானவைகளாக அல்ல, சாத்தியமான பொருள்களாகத் தருகிறது. இரண்டையும் சேர்த்து வாசிக்கும்போது, ஆலய வாசலில் வைக்கப்பட்ட ஒரு விசுவாச அறிக்கையைப் பலர் கேட்கிறார்கள் — யெகோவா நிலைப்படுத்துவார், அவரிலே பலம் உண்டு — ஒருவேளை தாவீதின் ராஜ்ஜியத்தை நிலைப்படுத்துவேன் என்ற வாக்குத்தத்தத்தை நினைவூட்டும்விதமாக (2 சாமுவேல் 7:12-13). போவாஸ் தாவீதின் முன்னோரின் பெயரும்கூட (ரூத் 4:21-22); ஏதாவது தொடர்பு நோக்கமாக இருந்ததா என்பது யாருக்கும் தெரியாது.

வார்க்கப்பட்ட வெண்கலத்தால் ஆன ஒரு மிகப் பெரிய தொட்டி, அதன் அளவின் காரணமாக கடல் என்று அழைக்கப்பட்டது. 2 நாளாகமம் 4:6 அதன் பயனைச் சொல்லுகிறது: கடல்தொட்டியோ ஆசாரியர்கள் தங்களைச் சுத்தம்செய்துகொள்ளுகிறதற்காக இருந்தது, ஆசரிப்புக்கூடாரத்தின் தொட்டியைப்போல (யாத்திராகமம் 30:18-21). அதன் விளிம்புக்குக் கீழே வார்க்கப்பட்ட மொக்குகளின் இரண்டு வரிசைகள் இருந்தன (வசனம் 24), அது பன்னிரண்டு காளைகளின் மேல் நின்றது, ஒவ்வொரு திசையையும் மூன்று காளைகள் நோக்கியிருந்தன (வசனம் 25). நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்பு ராஜாவாகிய ஆகாஸ் கடல்தொட்டியைக் கீழே நிற்கிற வெண்கல காளைகளின்மேலிருந்து இறக்கி வைத்தான் (2 இராஜாக்கள் 16:17), முடிவில் கல்தேயர்கள் அதை உடைத்து அதன் வெண்கலத்தைப் பாபிலோனுக்கு எடுத்துக்கொண்டுபோனார்கள் (2 இராஜாக்கள் 25:13).

எண்களைக் குறித்து வாசகர்கள் நீண்டகாலமாகக் கேட்டுவருகிறார்கள்: பத்து முழக் குறுக்களவுள்ள ஒரு வட்டத்தின் சுற்றளவு முப்பது அல்ல, முப்பத்தொன்றைவிடச் சற்று அதிகம். இந்த ஆய்வு பதில்களின் நேர்மையான வரம்பைத் தருகிறது. விளிம்பு பானபாத்திரத்தின் விளிம்புபோல வெளிப்புறமாக விரிந்திருந்தது என்றும், சுவர் நான்கு விரலளவு கனம் என்றும் வசனம் 26 சொல்லுகிறது; எனவே பத்து முழம் வெளி விளிம்பின் குறுக்கே அளக்கப்பட்டது, முப்பது முழம் தொட்டியின் உடலைச் சுற்றி அல்லது உட்புறத்தில் அளக்கப்பட்டது என்று சிலர் கருதுகிறார்கள், அதனால் எண்கள் நெருங்கி வருகின்றன. கட்டுபவர்களும் கதைசொல்பவர்களும் வழக்கமாகச் செய்வதுபோல கதைசொல்லி முழு எண்களை மட்டும் தந்தார் என்று வேறு சிலர் சொல்லுகிறார்கள். பிழை என்ற குற்றச்சாட்டோ, மறைந்திருக்கும் துல்லியம் என்ற வாதமோ தேவையில்லை; இந்த வசனம் ஒரு பாத்திரத்தை விவரிக்கிறது, வடிவியல் பாடத்தை அல்ல.

ஆங்கில (KJV) பாடத்தின் பாத் (தமிழ் IRV: குடம்) என்பது திரவங்களுக்கான ஒரு அளவு, அதன் அளவு நிச்சயமற்றது, எனவே இந்த ஆய்வு அதை மாற்றுவதில்லை; எந்தக் கணக்கின்படியும் இது மிகப் பெரிய பாத்திரம். இணைப்பகுதி அந்தத் தொட்டி மூவாயிரம் குடம் தண்ணீர் பிடிக்கத்தக்கதாயிருந்தது என்கிறது (2 நாளாகமம் 4:5). இந்த ஆய்வு அந்த வேறுபாட்டைக் குறிப்பிடுகிறது. ஒரு எண் அதன் வழக்கமான அளவையும், மற்றொன்று அதன் முழுக் கொள்ளளவையும் தருகிறது என்று சிலர் கருதுகிறார்கள்; பிரதி எடுக்கும்போது ஒரு எண் தவறாக எழுதப்பட்டது என்று வேறு சிலர் நினைக்கிறார்கள். அதன் அளவுகளிலும், லீலிபுஷ்பம்போல உள்ள பானபாத்திரம் போன்ற அதன் விளிம்பிலும், அதன் பன்னிரண்டு காளைகளிலும் இரண்டு வரலாறுகளும் ஒத்துப்போகின்றன.

ஆசாரியர்கள் அருகில் வருவதற்கு முன்பு சுத்திகரிப்பதற்கான தண்ணீர் கடல்தொட்டியில் இருந்தது; அவர்கள் சாகாதபடி தண்ணீரினால் தங்களைக் கழுவவேண்டும் என்று நியாயப்பிரமாணம் சொல்லியிருந்தது (யாத்திராகமம் 30:20). தேவனை நெருங்குவதற்கு முன்பு சுத்திகரிப்பின் அவசியத்தைக் கிறிஸ்தவ வாசகர்கள் இங்கே கேட்டிருக்கிறார்கள், புதிய ஏற்பாடு சுத்த தண்ணீரினால் கழுவப்பட்ட சரீரம் (எபிரெயர் 10:22), மறுபிறப்பு முழுக்கு (தீத்து 3:5) பற்றிப் பேசுகிறது. பரலோக சிங்காசனத்திற்கு முன்பாக யோவான் பளிங்குக் கல்லைப்போல கண்ணாடிக் கடல் ஒன்றைக் கண்டார் (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 4:6), சிலர் இரண்டையும் இணைத்திருக்கிறார்கள். இந்த ஆய்வு இவைகளை வாசிப்புகளாகத் தருகிறது. பன்னிரண்டு காளைகள் சிலருக்குப் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களை நினைவூட்டியிருக்கின்றன; பாடம் அப்படிச் சொல்வதில்லை.

கால்கள் (வசனங்கள் 27-37) உருளைகளுள்ள வெண்கல ஆதாரங்கள், நான்கு முழச் சதுரம், மூன்று முழ உயரம்; அவைகளின் பலகைகளில் சிங்கங்களும், காளைகளும், கேருபீன்களும் இருந்தன (வசனம் 29), அவைகளின் உருளைகள் இரதத்து உருளைகளின் வேலையைப் போலவே இருந்தன (வசனம் 33) — முற்றத்திற்கான நகர்த்தக்கூடிய ஆதாரங்கள். கொப்பரைகளில் சர்வாங்க தகனமாகிறவைகளை அவைகளில் அலசுவார்கள் என்று 2 நாளாகமம் 4:6 சொல்லுகிறது. ஆலயத்தின் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் ஐந்து வைக்கப்பட்டன, கடல்தொட்டி தென்கிழக்கு நோக்கி இருந்ததாகத் தோன்றுகிறது (வசனம் 39). பலி செலுத்துவது கனமான, அழுக்கான வேலை, ஆலயம் அதற்கென்று ஆயத்தமாக்கப்பட்டிருந்தது.

அவைகளெல்லாம் ஒரே வார்ப்பும், ஒரே அளவும், ஒரேவித கொத்து வேலையுமாக இருந்தது (வசனம் 37). ஆசரிப்புக்கூடாரத்தைப்போலவே தேவனுடைய ஆலயத்தில் எதுவும் கவனக்குறைவாகச் செய்யப்படவில்லை என்பதால் கதைசொல்லி உருளைகள் மேலும் விளிம்புகள் மேலும் தாமதிக்கிறார். ஈராமின் பட்டியல் இப்படி முடிகிறது: ஈராம் செய்த இந்த எல்லாப் பணிப்பொருட்களும் சுத்தமான வெண்கலமாக இருந்தது (வசனம் 45). அவைகள் யோர்தான் நதிக்கு அடுத்த சமமான பூமியிலே, சுக்கோத்திற்கும் சர்தானுக்கும் நடுவே களிமண் தரையிலே வார்க்கப்பட்டன (வசனம் 46), இந்தச் சகல பணிப்பொருட்களின் வெண்கலம் மிகவும் ஏராளமாக இருந்ததால், சாலொமோன் அவைகளை எடை பார்க்கவில்லை (வசனம் 47). இராஜாக்கள் புத்தகத்தின் முடிவில் கல்தேயர்கள் அவைகளை எடுத்துக்கொண்டுபோனபோது இதன் எதிரொலியை வாசகர்கள் கேட்கவேண்டும்: அந்தச் சகல பணிமுட்டுகளுடைய வெண்கலத்தின் எடைக்கு கணக்கில்லை (2 இராஜாக்கள் 25:16).

ஆலயத்திற்குள்ளே உலோகம் பொன்னாக மாறுகிறது: பொன் பலிபீடத்தையும், சமுகத்து அப்பங்களை வைக்கும் பொன் மேஜையையும் (வசனம் 48), மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கு முன்பாக வைக்கும் பசும்பொன் விளக்குத்தண்டுகள், வலதுபுறமாக ஐந்தையும் இடதுபுறமாக ஐந்தையும் (வசனம் 49), கிண்ணங்கள், வெட்டுக்கத்திகள், கலயங்கள், தூபகலசங்கள், கதவுகளின் மொட்டுகள்கூடப் பொன்னால் (வசனம் 50). ஆசரிப்புக்கூடாரத்தில் ஒரு குத்துவிளக்கு இருந்தது (யாத்திராகமம் 25:31-37); ஆலயத்தில் பத்து உள்ளன. மக்கள் வந்த முற்றத்தில் வெண்கலம் இருந்தது; ஆசாரியர்கள் மட்டும் சென்ற உள்ளே பொன் இருந்தது. முற்றத்திலிருந்து பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கும் அங்கிருந்து மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கும் உயர்ந்துசெல்லும் பரிசுத்தம் ஆசரிப்புக்கூடாரத்தின் மாதிரியைப் பின்பற்றுகிறது (எபிரெயர் 9:1-7).

இப்படியாக ராஜாவாகிய சாலொமோன் யெகோவாவுடைய ஆலயத்திற்காகச் செய்த வேலைகளெல்லாம் முடிந்தது; அப்பொழுது சாலொமோன் தன்னுடைய தகப்பனாகிய தாவீது பரிசுத்தம்செய்யும்படி நேர்ந்துகொண்ட வெள்ளியையும் பொன்னையும் பணிப்பொருட்களையும் கொண்டுவந்து வைத்தான். தாவீது தன்னுடைய யுத்தங்களின் வெள்ளியையும் பொன்னையும் யெகோவாவுக்குப் பரிசுத்தமாக்கியிருந்தான் (2 சாமுவேல் 8:11), ஆலயத்திற்காக மிகுதியாகச் சேமித்திருந்தான் (1 நாளாகமம் 29:2-5). மகன் வேலையை முடிக்கிறான், தகப்பனின் காணிக்கைகள் யெகோவாவுடைய ஆலயத்தின் பொக்கிஷங்களில் வைக்கப்படுகின்றன. அதிலுள்ள கிருபையை வாசகர்கள் தவறவிடக்கூடாது: கட்டுவதற்கு அனுமதிக்கப்படாத மனிதனின் காணிக்கைகள் இன்னும் ஆலயத்தில் இருக்கின்றன. உண்மையுள்ள கொடை கொடுப்பவரையும் தாண்டி வாழ்கிறது.