भारतात वेठबिगार मजुरांची सुटका करणारे सामाजिक कार्यकर्ते एका वेदनादायक नमुन्याचे वर्णन करतात. कागदावर सही होते, कर्ज रद्द घोषित होते, कुटुंब कायदेशीररीत्या मुक्त होते — आणि तरीही काही जण त्याच वीटभट्टीवर परत जातात, कारण जुन्या मालकाचा आवाज अजूनही कायद्यासारखा वाटतो, आणि स्वातंत्र्य अपरिचित असते. पौलाला हा नमुना ठाऊक आहे. त्याने नुकतेच सांगितले आहे की जेथे पाप वाढले, तेथे कृपा ओसंडून वाहिली. कोणीतरी हे परवानगी म्हणून ऐकणारच: मग आपण आणखी पाप करू या आणि कृपेला आणखी काम देऊ या. पौलाचे उत्तर नवे नियमपुस्तक नाही. पाण्यात काय घडले याची ती आठवण आहे. तो म्हणतो, तुम्ही तेथे मेलात. जुना मालक आता तुमचा धनी नाही.
कथेत हे कुठे आहे: पाचवा अंक — ख्रिस्ताचे पुनरुत्थान आणि नवी सृष्टी यांच्या दरम्यान जगणारी मंडळी. रोमकरांस पत्र 5 ने ख्रिस्त प्रमुख असलेल्या नव्या मानवतेची घोषणा केली. रोमकरांस पत्र 6 विचारते की सामान्य विश्वासणाऱ्याच्या दैनंदिन जीवनासाठी याचा अर्थ काय. ज्या विधीद्वारे रोममधील प्रत्येक विश्वासणारा मंडळीत आला होता तो बाप्तिस्मा पौलाचे चित्र बनतो: ख्रिस्ताच्या मरणाशी आणि पुनरुत्थानाशी जोडलेले ते आता नव्या युगाचे आहेत, जुने युग अजून त्यांच्या सभोवती असतानाही.
हा अध्याय काय करतो: कृपेमुळे पाप स्वस्त होते या आरोपाला उत्तर देणे, हे दाखवून की बाप्तिस्म्यात ख्रिस्ताशी झालेले ऐक्य म्हणजे मालकीचा खरा बदल आणि जीवनाची नवी दिशा.
- 6:1–4 — कृपा वाढावी म्हणून आपण पाप करत राहावे का? कदापि नाही. ख्रिस्तामध्ये बाप्तिस्मा घेतलेल्यांनी त्याच्या मरणात बाप्तिस्मा घेतला, ते त्याच्याबरोबर पुरले गेले, म्हणजे जसा ख्रिस्त पित्याच्या गौरवाने मेलेल्यांतून उठवला गेला, तसे आपणही जीवनाच्या नवेपणात चालावे.
- 6:5–11 — त्याच्या मरणासारख्या मरणात त्याच्याशी जोडले गेल्यामुळे, आपण त्याच्या पुनरुत्थानासारख्या पुनरुत्थानातही जोडले जाऊ. जुने मनुष्यपण त्याच्याबरोबर वधस्तंभावर खिळले गेले, म्हणजे आपण यापुढे पापाचे गुलाम राहू नये. उठवलेला ख्रिस्त पुन्हा कधीच मरणार नाही; म्हणून ख्रिस्त येशूमध्ये स्वतःला पापाला मेलेले आणि देवासाठी जिवंत असे माना.
- 6:12–14 — म्हणून तुमच्या मर्त्य शरीरांत पापाला राज्य करू देऊ नका. अनीतीची साधने म्हणून तुमचे अवयव त्याच्या स्वाधीन करू नका, तर मरणातून जीवनात आणलेले लोक म्हणून स्वतःला देवाला अर्पण करा, कारण पाप तुमचा धनी होणार नाही; तुम्ही नियमशास्त्राखाली नव्हे, तर कृपेखाली आहात.
- 6:15–23 — रोममधील प्रत्येकाला ठाऊक असलेल्या गुलामगिरीचा वापर करून पौल मानवी भाषेत बोलतो. प्रत्येक जण कोणाची तरी सेवा करतो. एके काळी ते पापाचे गुलाम होते, आता ते नीतिमत्त्वाचे गुलाम आहेत, आणि त्याचे फळ पवित्रता आहे. पापाचे वेतन मरण आहे, पण देवाची मोफत देणगी आपला प्रभू ख्रिस्त येशू याच्यामध्ये सार्वकालिक जीवन आहे.
मुख्य वचन: रोमकरांस पत्र 6:4 · मग काय: भारतात बाप्तिस्मा क्वचितच खासगी औपचारिकता असतो; त्याची किंमत एखाद्याला कुटुंब, समाजातील स्थान किंवा कायदेशीर दर्जा गमावून मोजावी लागू शकते, आणि अनेकदा त्याला खऱ्या बदलाचा क्षण मानले जाते. तो इतका महत्त्वाचा आहे याच्याशी पौल सहमत होईल, पण वेगळ्या कारणासाठी: तो तुमचा समाज बदलतो म्हणून नव्हे, तर तो तुम्हाला ख्रिस्ताच्या मरणाशी आणि नव्या जीवनाशी जोडतो म्हणून, आणि त्यामुळे तुम्ही कशाची सेवा करता ते बदलते.