ಕುಟುಂಬಗಳು ದುಃಖದ ವಾರ್ಷಿಕ ದಿನಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತವೆ — ಒಂದು ಮರಣದ ದಿನ, ಒಂದು ಸ್ಮರಣೆ, ತಿನ್ನದೆ ಬಿಟ್ಟ ಒಂದು ಊಟ. ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತವೆ, ಸಂದರ್ಭಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ನಾವು ಇದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕೇ? ಒಂದು ನಿಯೋಗ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ತರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅದೇ. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೇವಾಲಯ ಸುಟ್ಟುಹೋದದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ದುಃಖಿಸಲು ಜನರು ಐದನೆಯ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸಮಾಡಿದ್ದರು. ಈಗ ಒಂದು ಹೊಸ ದೇವಾಲಯ ಏಳುತ್ತಿದೆ. ಅವರು ಅಳುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕೇ? ಅವರು ಒಂದು ತೀರ್ಪನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಸಿಗುವುದು ಇನ್ನೂ ಕಠಿಣವಾದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ: ಅಷ್ಟು ವರ್ಷ ನೀವು ಉಪವಾಸಮಾಡಿದಾಗ, ಅದು ನಿಜವಾಗಿ ದೇವರಿಗಾಗಿತ್ತೋ — ಅಥವಾ ನಿಮಗಾಗಿಯೋ?
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಜೆಕರ್ಯನು 7–8 ರಾತ್ರಿದರ್ಶನಗಳ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ದೇವಾಲಯ ಇನ್ನೂ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗಿನ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ದಿನಾಂಕ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಎರಡನೆಯ ಭಾಗ. ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಅದು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣದ ಕುರಿತಾದ ಪ್ರವಾದಿಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ: ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಕಟ್ಟಡವನ್ನೂ ವಿಧಿಗಳನ್ನೂ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸೆರೆವಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನೇ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದು ಅಪಾಯ. ಜೆಕರ್ಯನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ 'ಹಿಂದಿನ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು' — ಯೆಶಾಯ, ಯೆರೆಮೀಯ, ಆಮೋಸ — ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದೇಶ ಏಕೆ ಬರಿದಾಯಿತು ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ವಿಧಿಯ ಕುರಿತಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹೃದಯದ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯದ ಕುರಿತಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಲು, ಮತ್ತು ಕರುಣೆಗಾಗಿ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ಕರೆಗೆ ಅವರ ಪೂರ್ವಜರು ಕಿವಿಗೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಸೆರೆವಾಸ ಬಂತು ಎಂದು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ನೆನಪಿಸಲು.
- 7:1–3 — ದಾರ್ಯಾವೆಷನ ನಾಲ್ಕನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಕಿಸ್ಲೇವ್ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ, ಬೇತೇಲಿನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರು — ಸರೆಚೆರನೂ ರೆಗೆಮ್ಮೆಲೆಕನೂ ಅವರ ಜನರೂ — ಯೆಹೋವನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದು ಯಾಜಕರನ್ನೂ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ: ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಾವು ಐದನೆಯ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ ಉಪವಾಸಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕೇ?
- 7:4–7 — ದೇವರ ಉತ್ತರ ಜನರಿಗೂ ಯಾಜಕರಿಗೂ ಹೋಗುತ್ತದೆ: ಈ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ನೀವು ಐದನೆಯ ಮತ್ತು ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸಮಾಡಿ ದುಃಖಿಸಿದಾಗ, ಅದು ನನಗಾಗಿಯೋ? ಮತ್ತು ನೀವು ತಿಂದು ಕುಡಿದಾಗ, ಅದು ನಿಮಗಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಜನವಸತಿ ಇದ್ದಾಗ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದು ಇದನ್ನೇ.
- 7:8–10 — ಅದರ ಸಾರ, ಹಳೆಯ ಪ್ರವಾದನಾ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ: ಸತ್ಯವಾಗಿ ನ್ಯಾಯತೀರಿಸಿರಿ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ದಯೆಯನ್ನೂ ಕರುಣೆಯನ್ನೂ ತೋರಿಸಿರಿ, ವಿಧವೆ, ಅನಾಥ, ಪರದೇಶಿ ಅಥವಾ ಬಡವನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬೇಡಿರಿ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಕೇಡನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಡಿರಿ.
- 7:11–14 — ಪೂರ್ವಜರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು, ಹಟಮಾರಿತನದಿಂದ ಹೆಗಲನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಚಕಮಕಿಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಕಠಿಣಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಕೂಗಿದಾಗ ದೇವರು ಕಿವಿಗೊಡಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಂತೆ ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಚದುರಿಸಿದನು; ರಮಣೀಯ ದೇಶ ಹಾಳಾಯಿತು.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಜೆಕರ್ಯನು 7:9–10 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಕುರಿತಾದದ್ದಾಗಿಬಿಡಬಹುದು — ನಮ್ಮ ದುಃಖ, ನಮ್ಮ ಗುರುತು, ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಗೌರವ — ಆಗ ಕೊರತೆಯಲ್ಲಿರುವ ನೆರೆಯವನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಜೆಕರ್ಯನು ಉಪವಾಸವನ್ನು ರದ್ದುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿಯ ಯಾವುದೇ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಹಾಕಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು: ಅದು ನನ್ನನ್ನು ದೇವರ ಕಡೆಗೂ ವಿಧವೆ ಮತ್ತು ಪರದೇಶಿಯ ಕಡೆಗೂ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ, ಅಥವಾ ಕೇವಲ ನನ್ನೊಳಗೆ ಮಾತ್ರವೋ?