కుటుంబాలు దుఃఖపు వార్షిక దినాలను పాటిస్తాయి — ఒక వర్ధంతి, ఒక జ్ఞాపకార్థ దినం, తినకుండా వదిలేసే ఒక భోజనం. సంవత్సరాలు గడుస్తాయి, పరిస్థితులు మారతాయి; చివరికి ఎవరో నెమ్మదిగా అడుగుతారు: మనం ఇంకా ఇది చేయాలా? ఒక ప్రతినిధి బృందం యెరూషలేముకు తెచ్చే ప్రశ్న అదే. మందిరం కాలిపోయినందుకు దుఃఖిస్తూ డెబ్బై సంవత్సరాలుగా ప్రజలు ఐదవ నెలలో ఉపవాసం ఉన్నారు. ఇప్పుడు ఒక కొత్త మందిరం లేస్తోంది. వారు ఇంకా ఏడుస్తూ ఉండాలా? వారు ఒక తీర్పును ఆశిస్తారు. వారికి దొరికేది అంతకంటే కష్టమైన ప్రశ్న: ఆ సంవత్సరాలన్నీ మీరు ఉపవాసం ఉన్నప్పుడు, అది నిజంగా దేవుని కోసమా — లేక మీ కోసమేనా?
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: జెకర్యా 7–8 వేరుగా తేదీ ఇవ్వబడిన రెండవ భాగం; రాత్రి దర్శనాల రెండు సంవత్సరాల తర్వాత, మందిరం ఇంకా కట్టబడుతుండగా వచ్చినది. మూడవ అంకంలో ఇది పునర్నిర్మాణంపై ప్రవక్త వ్యాఖ్యానంగా నిలుస్తుంది: ఇశ్రాయేలు భవనాన్నీ ఆచారాలనూ పునరుద్ధరించి, చెరకు దారితీసిన అన్యాయాన్నే మళ్లీ చేస్తుందేమో అనేదే ప్రమాదం. జెకర్యా ఉద్దేశపూర్వకంగా 'పూర్వపు ప్రవక్తలను' — యెషయా, యిర్మీయా, ఆమోసు — ప్రతిధ్వనిస్తాడు; దేశం ఎందుకు ఖాళీ అయిందో మళ్లీ చెబుతాడు.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ఆచారం గురించిన ఒక ప్రశ్నను హృదయం గురించీ న్యాయం గురించీ ఒక ప్రశ్నగా మార్చడం; కనికరం చూపమన్న దేవుని పిలుపును వినడానికి వారి పూర్వీకులు నిరాకరించినందువల్లే చెర వచ్చిందని పునర్నిర్మిస్తున్న సమాజానికి గుర్తు చేయడం.
- 7:1–3 — దర్యావేషు నాలుగవ సంవత్సరం కిస్లేవు నెలలో, బేతేలు నుండి పంపబడిన మనుషులు — షెరెజెరు, రెగెమ్మెలెకు, వారి మనుషులు — యెహోవాను బతిమాలుకోవడానికి వచ్చి, యాజకులనూ ప్రవక్తలనూ ఇలా అడుగుతారు: ఇన్ని సంవత్సరాలుగా చేస్తున్నట్టు ఐదవ నెలలో మేము ఏడుస్తూ ఉపవాసం ఉంటూనే ఉండాలా?
- 7:4–7 — దేవుని జవాబు ప్రజలకూ యాజకులకూ వెళ్తుంది: ఈ డెబ్బై సంవత్సరాలు ఐదవ, ఏడవ నెలల్లో మీరు ఉపవాసం ఉండి దుఃఖించినప్పుడు, అది నా కోసమా? మీరు తిని తాగినప్పుడు, అది మీ కోసమే కాదా? యెరూషలేములో ఇంకా జనం నివసిస్తున్నప్పుడు మునుపటి ప్రవక్తలు చెప్పింది ఇదే.
- 7:8–10 — దాని సారం, పాత ప్రవచన మాటల్లో: సత్యంగా తీర్పు తీర్చండి, ఒకరి పట్ల ఒకరు దయనూ కనికరాన్నీ చూపించండి, విధవరాలినీ అనాథనూ పరదేశినీ పేదవాణ్ణీ అణచివేయకండి, మీ హృదయాల్లో ఒకరికి వ్యతిరేకంగా ఒకరు కీడు తలపెట్టకండి.
- 7:11–14 — పూర్వీకులు నిరాకరించారు, మొండిగా భుజం తిప్పుకున్నారు, తమ హృదయాలను చెకుముకి రాయిలా కఠినం చేసుకున్నారు. కాబట్టి వారు మొరపెట్టినప్పుడు దేవుడు వినలేదు; సుడిగాలిలా వారిని జనాంగాల మధ్య చెదరగొట్టాడు; మనోహరమైన దేశం పాడైపోయింది.
ముఖ్య వచనం: జెకర్యా 7:9–10 · కాబట్టి ఏమిటి: మతాచరణ నిశ్శబ్దంగా మన గురించే అయిపోవచ్చు — మన దుఃఖం, మన గుర్తింపు, మన ఆత్మగౌరవం — అవసరంలో ఉన్న పొరుగువాడు కనిపించకుండా పోతాడు. జెకర్యా ఉపవాసాన్ని రద్దు చేయడు; అది దేని కోసమని అడుగుతాడు. భక్తికి సంబంధించిన ఏ అలవాటుకైనా వేయదగిన ప్రశ్న ఇది: అది నన్ను దేవుని వైపుకూ, విధవరాలి వైపుకూ, పరదేశి వైపుకూ తిప్పుతోందా, లేక నాలోకి మాత్రమేనా?