ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಜೀವನ ಎಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದು ಎಂದು ಮೊದಲು ಅನುಭವಿಸುವುದು ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ. ಸಮಾಧಿಯ ಬಳಿ ನಿಂತಿರುವ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ವರ್ಷಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎಣಿಸಬಹುದಾದವುಗಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾವು ಹೊತ್ತು ಎದ್ದ ಚಿಂತೆಗಳು ಕುಗ್ಗುತ್ತವೆ. ಕೀರ್ತನೆ 90 ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಅದನ್ನು ಮೋಶೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇಡೀ ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿಗೆ ದೇಶವನ್ನು ನೋಡದೆ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲೇ ಸಾಯುವಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅರಣ್ಯಕಾಂಡ 14ರ ಸ್ವಲ್ಪ ನಂತರವೇ ನಾವು ಅದನ್ನು ಓದುತ್ತೇವೆ. ಕೀರ್ತನೆ ಮರಣ, ಕೋಪ ಮತ್ತು ಧೂಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತದೆ — ಮತ್ತು ನಂತರ, ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ, ದೇವರಿಂದ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ಕೃಪೆಯನ್ನೂ ಉಳಿಯುವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಕೇಳುತ್ತದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕ — ದೇವರು ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಜನರನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು — ಈಗಷ್ಟೇ ತನ್ನ ಅತಿ ಕೆಳಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ: ಕಾದೇಶಿನಲ್ಲಿ ವಿಮೋಚನೆಯ ತಲೆಮಾರು ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಕಥೆ ಈಗ ಕಾಯುವ ಮತ್ತು ಸಾಯುವ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ನಿಧಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೀರ್ತನೆ 90 ಆ ದೀರ್ಘ ಕಾಯುವಿಕೆಗೆ ಧ್ವನಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಕೀರ್ತನೆಗಳ ನಾಲ್ಕನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೂ ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ — ಕೀರ್ತನೆ 89ರಲ್ಲಿ ದಾವೀದನ ವಂಶದ ಕುರಿತ ಪ್ರಲಾಪದ ನಂತರ ಮೋಶೆಯ ಕಡೆಗೂ ದೇವರ ಸ್ವಂತ ರಾಜತ್ವದ ಕಡೆಗೂ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಾಗಿ ಹಲವು ವಿದ್ವಾಂಸರು ಕಾಣುವ ಸಂಗ್ರಹ — ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮುಂದೆ ಅಲೆದಾಡುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸೆರೆಯವರಿಗೂ ಉಪಯೋಗವಾಯಿತು.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ತೀರ್ಪಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಲು — ಹತಾಶೆಗೆ ಜಾರದೆ ಮಾನವ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನೂ ದೇವರ ಕೋಪವನ್ನೂ ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾ — ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕ ಜೀವನಗಳೂ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ ಎಂದು ಕೇಳಲು.

• 90:1–2 — ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲೂ ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರ ನಿವಾಸವಾಗಿದ್ದಾನೆ — ಬೆಟ್ಟಗಳು ಹುಟ್ಟುವ ಮುಂಚೆ, ಭೂಮಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ಮುಂಚೆ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಮೀರಿ ಬಾಳುವಾತನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
• 90:3–6 — ಅದರ ಎದುರು, ಮನುಷ್ಯರು ದೇವರ ಮಾತಿಗೆ ಧೂಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಆತನಿಗೆ ಕಳೆದುಹೋದ ಒಂದು ದಿನದಂತೆ ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿಯ ಒಂದು ಜಾವದಂತೆ; ನಾವು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಚಿಗುರಿ ಸಂಜೆಗೆ ಬಾಡಿಹೋಗುವ ಹುಲ್ಲಿನಂತಿದ್ದೇವೆ.
• 90:7–12 — ಜೀವನ ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೀರ್ತನೆ ಹೆಸರಿಸುತ್ತದೆ: ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳು ದೇವರ ಮುಂದೆ ತೆರೆದಿವೆ, ಮತ್ತು ಆತನ ಕೋಪ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾಗಿದೆ. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ, ಬಲಿಷ್ಠರಿಗೆ ಎಂಬತ್ತು, ಮತ್ತು ಅವು ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ದಿನಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಲು ಕಲಿಸು, ಇದರಿಂದ ಜ್ಞಾನದ ಹೃದಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆವು ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ.
• 90:13–17 — ನಂತರ ಅದು ತಿರುಗುತ್ತದೆ: ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಾ, ನಿನ್ನ ಸೇವಕರ ಮೇಲೆ ಕನಿಕರಪಡು, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಿನ್ನ ಅಚಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸು. ನಾವು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟ ದಿನಗಳಷ್ಟೇ ದಿನ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸು; ನಿನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾವು ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡು, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕೈಕೆಲಸವನ್ನು ಸ್ಥಿರಪಡಿಸು.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಕೀರ್ತನೆಗಳು 90:12  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಮರ್ತ್ಯತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಇಷ್ಟು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಕೆಲವೇ, ಮತ್ತು ಇಷ್ಟು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಮುಗಿಯುವವು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೇ. ಕೀರ್ತನೆ 90 ಜೀವನ ದೀರ್ಘವೆಂದಾಗಲಿ ನೋವಿಲ್ಲದ್ದೆಂದಾಗಲಿ ನಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಚಿಕ್ಕ ಜೀವನಗಳು ಜ್ಞಾನಯುತವೂ ಸಂತೋಷಕರವೂ ಆಗಲಿ, ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೆಲಸ — ನಮ್ಮ ಕೈಕೆಲಸ — ಸುಮ್ಮನೆ ಮಾಯವಾಗದಿರಲಿ ಎಂದು ಅದು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದಿನಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವುದು ನಿರಾಶಾದಾಯಕವಲ್ಲ. ಅದು ಅವುಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬದುಕುವುದರ ಆರಂಭ.