ದೀಪಗಳು, ತಲಾಂತುಗಳು, ಕುರಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಡುಗಳು

ಮದುವೆಯ ದಿಬ್ಬಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ಯಾರಿಗೇ ಆಗಲಿ ಆ ಸಂಜೆ ಹೇಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತು. ದಿಬ್ಬಣ ಎಂಟು ಗಂಟೆಗೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು; ಈಗ ಹನ್ನೊಂದು. ವಾದ್ಯದ ಸದ್ದು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ, ಮಕ್ಕಳು ಕುರ್ಚಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ತಿಂಡಿಗಳನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಚಾರ್ಜರನ್ನೂ ತಂದಿದ್ದ ಆಂಟಿಯರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸುವಿನ ಮೊದಲ ಕಥೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಆ ದೃಶ್ಯವೇ: ತಡವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಮದುಮಗನಿಗಾಗಿ ದೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಯುವತಿಯರು. ಐದು ಮಂದಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಎಣ್ಣೆ ತಂದಿದ್ದರು; ಐದು ಮಂದಿ ತಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗು ಕೇಳಿಸಿದಾಗ, ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಲು ತಡವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಕೊನೆಯ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಎರವಲು ಪಡೆಯಲಾಗದು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮತ್ತಾಯನ ಐದನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಬೋಧನಾ ಭಾಗವನ್ನು — 24ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಭವಿಷ್ಯದ ಕುರಿತ ಪ್ರವಚನವನ್ನು — ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮೆಯ ಕಥನ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೊದಲು ಇದು ಯೇಸುವಿನ ಕೊನೆಯ ಬೋಧನೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಶಿಲುಬೆಯ ಆಚೆಗೆ, ಕಥೆಯ ಅಂತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ — ಆರನೇ ಅಂಕ — ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ಅರಸನಾಗಿಯೂ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಯಾಗಿಯೂ ಬರುವಾಗಿನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆ 'ಯಾವಾಗ' ಎಂಬುದಲ್ಲ, ನಾವು ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆವು ಎಂಬುದು.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಅಂತ್ಯದ ಕುರಿತ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಮಧ್ಯಂತರ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಸೂಚನೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲು: ದೀರ್ಘ ಕಾಯುವಿಕೆಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಿ, ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವರಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿರಿ, ಮತ್ತು ಅರಸನು ಅತ್ಯಲ್ಪರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತೀರ್ಪುಮಾಡುವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.

• 25:1–13 — ತಡವಾದ ಮದುಮಗನಿಗಾಗಿ ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರು ಕಾಯುತ್ತಾರೆ; ಬುದ್ಧಿವಂತೆಯರಾದ ಐದು ಮಂದಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಎಣ್ಣೆ ಹೊತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಬುದ್ಧಿಹೀನೆಯರಾದ ಐದು ಮಂದಿ ಇಲ್ಲ. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿಹೀನೆಯರು ಎಣ್ಣೆ ಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಪಾಠ: ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ದಿನವಾಗಲಿ ಗಳಿಗೆಯಾಗಲಿ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದು.
• 25:14–30 — ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ ಐದು, ಎರಡು ಮತ್ತು ಒಂದು ತಲಾಂತುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ — ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತ. ಇಬ್ಬರು ಹಣವನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿ ತಮ್ಮ ಯಜಮಾನನ ಆನಂದದೊಳಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಮೂರನೆಯವನು ಭಯದಿಂದ ತನ್ನದನ್ನು ಹೂತಿಡುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದದ್ದನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
• 25:31–40 — ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ಮಹಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಕುರಿಗಳನ್ನು ಆಡುಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವಂತೆ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಹಸಿದವರಿಗೆ ಊಟ ಕೊಟ್ಟ, ಪರದೇಶಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡ, ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿದ್ದವರಿಗೆ ಉಡಿಸಿದ, ಮತ್ತು ಅಸ್ವಸ್ಥರನ್ನೂ ಸೆರೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನೂ ಸಂದರ್ಶಿಸಿದವರನ್ನು ಅರಸನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಾನೆ — ಅವುಗಳನ್ನು ತನಗೇ ಮಾಡಲಾಯಿತು ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
• 25:41–46 — ಅದೇ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ತಾವು ಆತನನ್ನು ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ನೋಡಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರೂ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಧ್ಯಾಯವು ಎರಡು ಗತಿಗಳೊಂದಿಗೆ — ನಿತ್ಯಶಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯಜೀವ — ಕಟುವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಮತ್ತಾಯನು 25:40  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಕೊನೆಯ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿನ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ, ಯಾವ ಗುಂಪಿಗೂ ತಾವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀತಿವಂತರು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಅರಸನಿಗಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಸರಳವಾಗಿ ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು, ಮತ್ತು ತಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಅದು ಪ್ರದರ್ಶನದಿಂದ ಅಳೆಯಲ್ಪಡುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ತಲೆಕೆಳಗು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ದೇಶದ ಓದುಗರಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅಹಿತಕರ: ಹಸಿದ ನೆರೆಯವನು, ವಲಸೆ ಕಾರ್ಮಿಕನು, ಯಾರೂ ಸಂದರ್ಶಿಸದ ಸೆರೆಯಾಳು.