పెళ్లి ఊరేగింపు కోసం ఎదురుచూసిన ఎవరికైనా ఆ సాయంత్రం ఎలా గడుస్తుందో తెలుసు. బారాత్ ఎనిమిదింటికి రావాలి; ఇప్పుడు పదకొండు అయింది. సంగీతం ఎక్కడో రోడ్డు మీద వినిపిస్తోంది, పిల్లలు కుర్చీల మీదే నిద్రపోయారు, చిరుతిళ్లూ అదనపు ఛార్జరూ తెచ్చుకున్న ఆంటీలు నిజంగా చాలా తెలివైనవారిలా కనిపిస్తున్నారు. ఈ అధ్యాయంలోని యేసు మొదటి కథ సరిగ్గా ఆ దృశ్యమే: ఆలస్యమైన పెండ్లికుమారుని కోసం దీపాలతో ఎదురుచూస్తున్న పదిమంది యువతులు. ఐదుగురు అదనపు నూనె తెచ్చుకున్నారు; ఐదుగురు తెచ్చుకోలేదు. చివరికి అర్ధరాత్రి కేక వినిపించినప్పుడు, కొనుక్కోవడానికి వెళ్లడానికి చాలా ఆలస్యమైపోయింది. సిద్ధపాటును చివరి నిమిషంలో అరువు తెచ్చుకోలేమని తేలుతుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఈ అధ్యాయం మత్తయి ఐదవదైన, చివరిదైన బోధనా భాగాన్ని — 24వ అధ్యాయంలో మొదలైన భవిష్యత్తు గురించిన ప్రసంగాన్ని — ముగిస్తుంది. నాలుగవ అంకంలో శ్రమల కథనం మొదలయ్యే ముందు యేసు చివరి బోధ ఇదే; ఇది సిలువకు అవతల, కథ ముగింపు వైపు — ఆరవ అంకం వైపు — చూస్తుంది, మనుష్య కుమారుడు రాజుగా న్యాయాధిపతిగా వచ్చినప్పుడు. అది మిగిల్చే ప్రశ్న ఎప్పుడు అనేది కాదు, మనం ఎలా కనిపిస్తాం అనేది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: అంతం గురించిన బోధను మధ్యకాలానికి సూచనగా మార్చడానికి: సుదీర్ఘ ఎదురుచూపుకు సిద్ధంగా ఉండండి, అప్పగించబడిన వరాలను పనిలో పెట్టండి, అత్యల్పులకు చేసిన కనికరపు క్రియల ఆధారంగా రాజు తీర్పు తీరుస్తాడని తెలుసుకోండి.
- 25:1–13 — పదిమంది కన్యలు ఆలస్యమైన పెండ్లికుమారుని కోసం ఎదురుచూస్తారు; బుద్ధిగల ఐదుగురు అదనపు నూనె తెచ్చుకుంటారు, బుద్ధిలేని ఐదుగురు తెచ్చుకోరు. అర్ధరాత్రి బుద్ధిలేనివారు నూనె కొనడానికి వెళ్లవలసి వస్తుంది; తిరిగి వచ్చేసరికి తలుపు మూసి ఉంటుంది. పాఠం: మెలకువగా ఉండండి, ఎందుకంటే ఆ దినం గానీ గడియ గానీ మీకు తెలియదు.
- 25:14–30 — ప్రయాణానికి వెళ్తున్న ఒక వ్యక్తి తన సేవకులకు ఐదు, రెండు, ఒక్క తలాంతును అప్పగిస్తాడు — ఒక్కొక్కటీ చాలా పెద్ద మొత్తం. ఇద్దరు ఆ డబ్బును పనిలో పెట్టి తమ యజమాని సంతోషంలోకి ఆహ్వానించబడతారు; మూడవవాడు భయపడి తనదానిని పాతిపెడతాడు, తనకున్నదాన్ని కూడా పోగొట్టుకుంటాడు.
- 25:31–40 — మనుష్య కుమారుడు మహిమతో వచ్చినప్పుడు, సకల జనాంగాలూ పోగుచేయబడి, గొర్రెలను మేకల నుండి వేరుచేసినట్లు వేరుచేయబడతాయి. ఆకలిగొన్నవారికి ఆహారం పెట్టి, పరదేశిని చేర్చుకుని, దిగంబరులకు బట్టలు ఇచ్చి, రోగులనూ ఖైదీలనూ పరామర్శించినవారిని రాజు ఆహ్వానిస్తాడు — అవి తనకే చేశారని ఆయన అంటాడు.
- 25:41–46 — అవే క్రియలను నిర్లక్ష్యం చేసినవారు పంపివేయబడతారు; వారు కూడా తాము ఆయనను అవసరంలో ఎన్నడూ చూడలేదని నిరసిస్తారు. నిత్య శిక్ష, నిత్యజీవం అనే రెండు గమ్యాలను కఠినంగా ప్రకటిస్తూ ఈ అధ్యాయం ముగుస్తుంది.
ముఖ్య వచనం: మత్తయి 25:40 · కాబట్టి ఏమిటి: చివరి దృశ్యంలోని ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే, తాము ఏమి చేస్తున్నారో రెండు వర్గాల్లో ఎవరికీ తెలియదు. నీతిమంతులు చూస్తున్న ఒక రాజు ముందు ప్రదర్శన ఇవ్వలేదు; అవసరంలో ఉన్నవారికి కేవలం సహాయం చేశారు, తాము క్రీస్తుకే సేవ చేశామని తర్వాత కనుగొన్నారు. ప్రదర్శనతో కొలిచే మతాన్ని అది నిశ్శబ్దంగా తలకిందులు చేస్తుంది. ఏ దేశంలోని పాఠకులకైనా, పరీక్ష స్పష్టమైనది, అసౌకర్యమైనది: ఆకలిగొన్న పొరుగువాడు, వలస కూలీ, ఎవరూ పరామర్శించని ఖైదీ.