ನಾವು ಎಷ್ಟು ಕಾಳಜಿವಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವ ಒಂದು ಕೊಡುವ ರೀತಿಯಿದೆ. ಅತಿಥಿಗೆ ಬಿರುಕುಬಿಟ್ಟ ಲೋಟ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಖರ್ಚುಮಾಡಲಾಗದ ನಾಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಯಾರೂ ಏನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಮಲಾಕಿಯನು ತನ್ನ ಕಾಲದ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವಾಲಯ ಪುನಃ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು ದಶಕಗಳಾಗಿವೆ, ಯಜ್ಞಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿವೆ, ಆದರೂ ಯಾಜಕರು ಕುರುಡು, ಕುಂಟ ಮತ್ತು ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಯಜ್ಞವೇದಿಗೆ ತರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ದೇಶಾಧಿಪತಿಗೆ ಕೊಟ್ಟುನೋಡಿ, ಅವನು ಮೆಚ್ಚುವನೋ ನೋಡಿ ಎಂದು ಪ್ರವಾದಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಕ್ರೈಸ್ತ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯವನು ಮಲಾಕಿಯನು; ಹಗ್ಗಾಯ ಮತ್ತು ಜೆಕರ್ಯರ ಮಹಾ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ದಿನಚರಿಯಾಗಿ ತಣ್ಣಗಾದ ಮೇಲೆ, ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆಯ ನಂತರ ಅವನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಬೈಬಲಿನ ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಉದಾಸೀನತೆಯ ನಡುವೆ ತೇಲಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಆ ತೇಲಾಟ ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯಲ್ಲ, ಸರಿಯಾದ ದೇವರಿಗೆ ದಣಿದ, ಅಜಾಗರೂಕ ಆರಾಧನೆ. ಗ್ರಂಥ ವಾದಗಳ ಒಂದು ಸರಣಿಯಾಗಿ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ದೇವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ, ಜನರು ಎದುರುತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ದೇವರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದಣಿದ ಜನರನ್ನು ದೇವರ ಸ್ಥಿರವಾದ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೂ, ಯಾಜಕರನ್ನು ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಕುರಿತಾದ ಅವರ ತಿರಸ್ಕಾರದೊಂದಿಗೂ ಎದುರಿಸಲು, ಮತ್ತು ದಿಗಂತವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು: ದೇವರ ಸ್ವಂತ ಯಾಜಕರು ಆತನ ಹೆಸರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೂ, ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಅದು ಘನಪಡಿಸಲ್ಪಡುವುದು.
- 1:1 — ಶೀರ್ಷಿಕೆ: 'ನನ್ನ ದೂತನು' ಎಂದು ಅರ್ಥಕೊಡುವ ಹೆಸರಿನ ಮಲಾಕಿಯನ ಮೂಲಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಬಂದ ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯ.
- 1:2–5 — 'ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ದೇವರು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಜನರು 'ಹೇಗೆ?' ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆತನು ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಏಸಾವರ ಕಡೆಗೆ ಬೆರಳುಮಾಡುತ್ತಾನೆ: ಏಸಾವನ ಜನಾಂಗವಾದ ಎದೋಮ್ ಹಾಳುಬಿದ್ದಿದೆ ಮತ್ತು ಪುನಃ ಕಟ್ಟಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಭಾಷೆ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಕುರಿತಾದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಭಾಷೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಕುರಿತಾದ ಭಾವನೆಗಳ ಹೇಳಿಕೆಯಲ್ಲ.
- 1:6–10 — ಮಗನು ತಂದೆಯನ್ನೂ ಸೇವಕನು ಯಜಮಾನನನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹಾಗಾದರೆ ದೇವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಗೌರವ ಎಲ್ಲಿ? ಯಾಜಕರು ಅಶುದ್ಧ ಆಹಾರವನ್ನೂ ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇಶಾಧಿಪತಿ ಅಂಥ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವನೋ? ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ಬೆಂಕಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಯಾರಾದರೂ ದೇವಾಲಯದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ದೇವರು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
- 1:11–14 — ಸೂರ್ಯೋದಯದಿಂದ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದವರೆಗೆ ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ದೇವರ ಹೆಸರು ಮಹತ್ತಾದದ್ದು, ಆದರೆ ಆತನ ಸ್ವಂತ ಯಾಜಕರು ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ಮೂಗುಮುರಿದು ಅದನ್ನು ಭಾರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಹರಕೆಮಾಡಿ ದೋಷವುಳ್ಳದ್ದನ್ನು ಕೊಡುವ ಮೋಸಗಾರನ ಮೇಲೆ ಶಾಪ ಬೀಳುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಮಹಾರಾಜನು.
- ಎಜ್ರ ಮತ್ತು ನೆಹೆಮೀಯರ ಸುಧಾರಣೆಗಳಿಗೆ ಮುಂಚೆ, ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 470–450: ಮಲಾಕಿಯನು ಖಂಡಿಸುವ ದುರಾಚಾರಗಳನ್ನೇ ಆ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ನಂತರ ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತವೆ.
- ನೆಹೆಮೀಯನ ಎರಡನೆಯ ಅವಧಿಯ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ, ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 433 ಅಥವಾ ಅದಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ: ದಶಮಾಂಶಗಳು, ಮಿಶ್ರವಿವಾಹಗಳು ಮತ್ತು ಯಾಜಕರ ವೈಫಲ್ಯ ನೆಹೆಮೀಯನು 13ಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಹೊಂದುತ್ತವೆ.
- ಹೆಸರಿನ ಕುರಿತು: ಅನೇಕರು ಮಲಾಕಿಯ ಎಂಬುದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿನಾಮವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ಅದನ್ನು 3:1ರಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ 'ನನ್ನ ದೂತನು' ಎಂಬ ಬಿರುದಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ. ಗ್ರೀಕ್ ಅನುವಾದ ಅದನ್ನು 'ಅವನ ದೂತನು' ಎಂದು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಯೆಹೂದ್ಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನು ಎಜ್ರನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿತು.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಮಲಾಕಿಯನು 1:11 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಮಲಾಕಿಯನ ದೂರು ಅಪನಂಬಿಕೆಯ ಕುರಿತಲ್ಲ, ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದರ ಮತ್ತು ಉಳಿದುದನ್ನು ಕೊಡುವುದರ ಕುರಿತು. ಯಾವುದೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಅಹಿತಕರವಾಗಿ ಪರಿಚಿತ. ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ: ದೇವರ ಗೌರವ ಆತನ ಸ್ವಂತ ಜನರ ಉತ್ಸಾಹದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಆತನ ಹೆಸರು ಈಗಾಗಲೇ ಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಮಹತ್ತಾದದ್ದಾಗಿದೆ.