ಒಂದು ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ನಂತರ, ಅತಿಥಿಗಳೆಲ್ಲ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮನೆ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗುವ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬರುತ್ತದೆ. ಊಟ ತಂದುಕೊಡುವವರು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. 'ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಕರೆಮಾಡು' ಎಂದವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಮರಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಸಾರಿ ದುಃಖ ನಿಜವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಆಗಲೇ. ಪ್ರಲಾಪಗಳು ಆ ಮೌನದಲ್ಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮುತ್ತಿಗೆ ಮುಗಿದಿದೆ, ಬೆಂಕಿ ಆರಿಹೋಗಿದೆ, ಸೆರೆಯವರನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಒಮ್ಮೆ ಹಬ್ಬದ ಜನಸಂದಣಿಯಿಂದ ಗಿಜಿಗುಡುತ್ತಿದ್ದ ನಗರ ಬರಿದಾಗಿ ಕುಳಿತಿದೆ. ಈ ಒಂದೇ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಐದು ಸಾರಿ ಅದೇ ಮಂಕಾದ ಪಲ್ಲವಿ ಬರುತ್ತದೆ: ಅವಳನ್ನು ಸಂತೈಸುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಬೈಬಲ್ ಈ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಅವಸರದಿಂದ ದಾಟಿಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಇಡೀ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕದಲ್ಲಿ, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕಥೆ ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. ದೇವಾಲಯ ಬೂದಿಯಾಗಿದೆ, ದಾವೀದನ ನಗರ ಬರಿದಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ ದೇಶ ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿದೆ. ವಿಪತ್ತಿನ ನಂತರ ನಾವು ಓದುವ ಮೊದಲ ವಿಷಯ ಪ್ರಲಾಪಗಳು, ಮತ್ತು ಅದು ಒಂದು ವಿವರಣೆಯಲ್ಲ, ಒಂದು ಮೊರೆ. ಸೆರೆವಾಸದ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಹೊಸ ಹೃದಯಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ದಾರಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮಾತನಾಡುವ ಮೊದಲು, ಶಾಸ್ತ್ರವು ದುಃಖಕ್ಕೇ ಸ್ಥಳ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ — ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದುಃಖಕ್ಕೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಧ್ವಂಸಕ್ಕೆ ಧ್ವನಿ ಕೊಡಲು — ಮೊದಲು ಅವಳ ನಾಶವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಒಬ್ಬ ನೋಡುಗನ ಮೂಲಕ, ಆಮೇಲೆ ತನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ ತನ್ನ ನೋವನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ದೇವರನ್ನೂ ದಾರಿಹೋಕರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನಗರದ ಮೂಲಕವೇ.
- 1:1–7 — ಒಬ್ಬ ನಿರೂಪಕನು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ನೋಡಿ ಒಬ್ಬ ವಿಧವೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ — ದಾಸಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರಿ, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅವಳಿಗೆ ದ್ರೋಹಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಳ ದಾರಿಗಳು ದುಃಖಿಸುತ್ತಿವೆ, ಅವಳ ಮಕ್ಕಳು ಸೆರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಅವಳು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ನೆನಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
- 1:8–11 — ಕವಿ ಕಾರಣವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಯೆರೂಸಲೇಮ್ ಘೋರವಾಗಿ ಪಾಪಮಾಡಿತು, ಈಗ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಶತ್ರುಗಳು ಪವಿತ್ರಾಲಯವನ್ನೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎರಡು ಸಾರಿ ನಗರವು ತನ್ನದೇ ಮೊರೆಯೊಂದಿಗೆ ನಡುವೆ ಮಾತನಾಡಿ, ನೋಡು ಎಂದು ಕರ್ತನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಅವಳ ಜನರು ರೊಟ್ಟಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
- 1:12–16 — ಈಗ ಚೀಯೋನ್ ತಾನೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಹಾದುಹೋಗುವವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆದು, ತನ್ನ ದುಃಖದಂಥ ದುಃಖ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇದೆಯೋ ನೋಡಿರಿ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಕರ್ತನ ಕೋಪವನ್ನು ತನ್ನ ಎಲುಬುಗಳಲ್ಲಿನ ಬೆಂಕಿಯಾಗಿಯೂ, ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಬಲೆಯಾಗಿಯೂ, ತನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಮೇಲಿನ ನೊಗವಾಗಿಯೂ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸಂತೈಸುವವನು ದೂರವಿರುವುದರಿಂದ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತವೆ.
- 1:17–22 — ಚೀಯೋನ್ ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಾಳೆ, ಆದರೆ ಅವಳನ್ನು ಸಂತೈಸುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರೂಪಕನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆಮೇಲೆ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ: ಕರ್ತನು ನೀತಿವಂತನು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ತಿರುಗಿಬಿದ್ದೆನು. ತನ್ನ ಸಂಕಟವನ್ನು ನೋಡುವಂತೆಯೂ, ತನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಹಿಗ್ಗುವ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ತನಗೆ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಮಾಡುವಂತೆಯೂ ಅವಳು ದೇವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
- ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಯೆರೆಮೀಯನು: ಗ್ರೀಕ್ ಅನುವಾದವು ಅವನ ಹೆಸರಿರುವ ಒಂದು ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ, ಅವನು ಶೋಕಗೀತೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದನೆಂದು 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 35:25 ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇದರ ಧಾಟಿ ನಗರದ ಪತನವನ್ನು ಕಂಡ ಆ ಅಳುವ ಪ್ರವಾದಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.
- ಯೆಹೂದದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸೆರೆಯವರ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಒಬ್ಬ ಅಥವಾ ಹಲವು ಅನಾಮಧೇಯ ಕವಿಗಳು: ಪುಸ್ತಕವು ಎಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನ ಲೇಖಕನನ್ನು ಹೆಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಐದು ಕವಿತೆಗಳು ಶೈಲಿಯಲ್ಲೂ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮಿತ್ರನ ಕಡೆಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ನೋಡುವುದು) ಯೆರೆಮೀಯನ ಸ್ವಂತ ನಿಲುವಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಪ್ರಲಾಪಗಳು 1:12 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ದುಃಖವನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವುದನ್ನು, ಇಲ್ಲವೆ ಅದನ್ನು ಆತುರದಿಂದ ಒಂದು ಸುಖಾಂತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ತಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬೇಗನೆ ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರಲಾಪಗಳು ಇವೆರಡನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ನೋವು ಸಹಿಸಲಾಗದ್ದು ಎಂದೂ ಹೇಳಲು — ಎರಡನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ — ಅದು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ದೂರಿನೊಂದಿಗೂ ದೇವರಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಡುವುದು ನಂಬಿಕೆಯ ವೈಫಲ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ನಂಬಿಕೆಯ ಒಂದು ರೂಪ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಸಾಂತ್ವನವೂ ಬಾರದ ರಾತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳವಿದೆ.