అంత్యక్రియల తర్వాత, అతిథులంతా ఇళ్లకు వెళ్లిపోయి ఇల్లు నిశ్శబ్దమయ్యే ఒక క్షణం వస్తుంది. వండి తెచ్చే భోజనాలు ఆగిపోతాయి. 'ఎప్పుడైనా ఫోన్ చెయ్యండి' అన్నవారు తమ సొంత జీవితాలకు తిరిగి వెళ్లాలి. అసలైన దుఃఖం తరచుగా అప్పుడే మొదలవుతుంది. విలాప వాక్యములు ఆ నిశ్శబ్దంలోనే తెరుచుకుంటుంది. ముట్టడి ముగిసింది, మంటలు ఆరిపోయాయి, బందీలు తరలించబడ్డారు; ఒకప్పుడు పండుగ జనసమూహాలతో సందడిగా ఉన్న పట్టణం ఖాళీగా కూర్చుంది. ఈ ఒక్క కావ్యంలోనే ఐదుసార్లు అదే నిస్పృహ పల్లవి వినిపిస్తుంది: దానిని ఓదార్చేవారెవరూ లేరు. బైబిలు ఈ క్షణాన్ని త్వరగా దాటిపోదు. దానికి ఒక పూర్తి గ్రంథాన్నే ఇస్తుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం — ఇశ్రాయేలు కథ — తన అత్యంత దిగువ స్థాయికి చేరింది. మందిరం బూడిదైంది, దావీదు పట్టణం ఖాళీ అయింది, అబ్రాహాముకు వాగ్దానం చేయబడిన దేశం తన ప్రజలను బయటికి నెట్టివేసింది. విపత్తు తర్వాత మనం చదివే మొదటి విషయం విలాప వాక్యములు; అది ఒక వివరణ కాదు, ఒక మొర. చెర కాలపు ప్రవక్తలు కొత్త హృదయాల గురించి, ఇంటికి తిరిగి వెళ్లే దారి గురించి మాట్లాడకముందే, లేఖనం దుఃఖానికే చోటిస్తుంది — జాగ్రత్తగా అల్లిన కవిత్వంలో పలకబడిన దుఃఖానికి.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: యెరూషలేము వినాశనానికి స్వరం ఇవ్వడానికి — మొదట దాని శిథిలాన్ని వర్ణించే ఒక చూపరి ద్వారా, తర్వాత తన పాపాన్ని ఒప్పుకుంటూనే తన వేదనను చూడమని దేవుణ్ణీ దారిన పోయే ప్రతివారినీ బతిమాలే పట్టణం ద్వారానే.
- 1:1–7 — ఒక కథకుడు యెరూషలేమును చూసి ఒక విధవరాలిని చూస్తాడు — దాసిగా మారిన ఒక రాకుమారి, రాత్రంతా ఏడుస్తోంది. ఆమె స్నేహితులు ఆమెను మోసం చేశారు, పండుగలకు వెళ్లే ఆమె దారులు దుఃఖిస్తున్నాయి, ఆమె పిల్లలు చెరలోకి వెళ్లిపోయారు; తన పూర్వపు సంపదలన్నిటినీ ఆమె జ్ఞాపకం చేసుకుంటుంది.
- 1:8–11 — కవి కారణాన్ని స్పష్టంగా చెబుతాడు: యెరూషలేము ఘోరంగా పాపం చేసింది, ఇప్పుడు బట్టబయలై తిరస్కారానికి గురైంది. శత్రువులు పరిశుద్ధ స్థలంలోకి కూడా ప్రవేశించారు. రెండుసార్లు పట్టణం తన సొంత మొరతో మధ్యలో అడ్డుపడి, యెహోవా తనను చూడాలని అడుగుతుంది — ఆమె ప్రజలు రొట్టె కోసం తమ సంపదలను ఇచ్చివేస్తుండగా.
- 1:12–16 — ఇప్పుడు సీయోను స్వయంగా మాట్లాడుతుంది; దారిన పోయే ప్రతి ఒక్కరినీ పిలిచి, తన దుఃఖం వంటి దుఃఖం ఇంకెక్కడైనా ఉందేమో చూడమంటుంది. యెహోవా కోపాన్ని ఆమె తన ఎముకల్లో అగ్నిగా, తన పాదాలకు వలగా, తన మెడ మీద కాడిగా వర్ణిస్తుంది. ఓదార్చేవాడు దూరంగా ఉన్నందున ఆమె కళ్లు కన్నీళ్లతో పొంగిపొర్లుతున్నాయి.
- 1:17–22 — సీయోను తన చేతులు చాపుతోంది, కానీ ఆమెను ఓదార్చేవారెవరూ లేరని కథకుడు క్లుప్తంగా చెబుతాడు. తర్వాత ఆమె మళ్లీ మాట్లాడుతుంది: యెహోవా న్యాయవంతుడు, ఎందుకంటే తానే తిరుగుబాటు చేసింది. తన బాధను చూడమని, తనను చూసి సంతోషిస్తున్న శత్రువులతో, తనతో వ్యవహరించినట్టే వ్యవహరించమని ఆమె దేవుణ్ణి అడుగుతుంది.
- సంప్రదాయం ప్రకారం యిర్మీయా: గ్రీకు అనువాదం అతని పేరు చెప్పే ఒక శీర్షికను చేరుస్తుంది, అతడు విలాప గీతాలు రచించాడని 2 దినవృత్తాంతములు 35:25 చెబుతుంది; పట్టణం పతనాన్ని కళ్లారా చూసిన కన్నీటి ప్రవక్తకు ఈ స్వరం సరిపోతుంది.
- యూదాలోనో చెరలో ఉన్నవారి మధ్యనో ఉన్న ఒక అనామక కవి లేదా కవులు: గ్రంథం తన రచయిత పేరును ఎక్కడా చెప్పదు, ఐదు కావ్యాలు శైలిలోనూ దృక్కోణంలోనూ భిన్నంగా ఉన్నాయి, కొన్ని పంక్తులు (సహాయం కోసం ఒక మిత్రదేశం వైపు వ్యర్థంగా చూడటం వంటివి) యిర్మీయా సొంత వైఖరితో సరిగా పొసగవు.
ముఖ్య వచనం: విలాప వాక్యములు 1:12 · కాబట్టి ఏమిటి: మనలో చాలామంది దుఃఖాన్ని దాచుకోవడం, లేదా దానిని త్వరత్వరగా ఒక సంతోషకరమైన ముగింపు వైపు నెట్టడం చిన్నప్పుడే నేర్చుకుంటాము. విలాప వాక్యములు ఆ రెండూ చేయదు. ఒక వ్యక్తి తన తప్పును ఒప్పుకుంటూనే, ఆ వేదన భరించలేనిదని కూడా చెప్పడానికి — రెండూ ఒకేసారి — అది అనుమతిస్తుంది. ఫిర్యాదుతో కూడినదైనా, దేవునికి మొరపెట్టడం విశ్వాసపు వైఫల్యం కాదు, విశ్వాసపు ఒక రూపమేనని కూడా అది చూపిస్తుంది. ఏ ఓదార్పూ రాని రాత్రులకు కూడా లేఖనంలో చోటుంది.