ಹಳ್ಳಿಯ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯನನ್ನು ಒಂದು ಜಮೀನಿನ ವ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಕೇಳಿದರೆ, ಅವನು ಮೂರು ತಲೆಮಾರು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಬಹುದು: ಯಾರು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದರು, ಯಾರಿಗೆ ಮೋಸವಾಯಿತು, ಯಾರು ಯಾರ ಪರ ನಿಂತರು. ಅದು ಸುತ್ತುಬಳಸಿನ ದಾರಿಯಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಇತಿಹಾಸವೇ ವಾದವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ತೆಫನನು ಹಿರೀಸಭೆಯ ಮುಂದೆ ಇದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ದೇವಾಲಯಕ್ಕೂ ಮೋಶೆಗೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು, ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕಥೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ದೀರ್ಘ ನಡಿಗೆಯಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ — ಅಬ್ರಹಾಮ, ಯೋಸೇಫ, ಮೋಶೆ, ದೇವದರ್ಶನದ ಗುಡಾರ — ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಕೆಲವು ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅದರ ತಾತ್ಪರ್ಯ ನಾಟುತ್ತದೆ. ಅದು ನಾಟಿದಾಗ, ಅವನ ಕೇಳುಗರು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರರು.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಸ್ತೆಫನನ ಭಾಷಣ ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ಅತಿ ದೀರ್ಘವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ಅದು ಇಡೀ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು (ಮೂರನೇ ಅಂಕ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್) ಯೇಸುವಿನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಮರುಓದುತ್ತದೆ: ಯಾವುದೇ ದೇವಾಲಯಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಮುಂಚೆಯೇ ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಮೆಸೊಪೊತಾಮ್ಯ, ಐಗುಪ್ತ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಧಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ದೇವರು ಕಳುಹಿಸಿದವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಒಂದು ಮಾದರಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗಿದೆ. ಅವನ ಮರಣ ಮೊದಲ ಕ್ರೈಸ್ತ ಹುತಾತ್ಮತೆ, ಮತ್ತು ಐದನೇ ಅಂಕವನ್ನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಿಂದ ಹೊರಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ತಿರುವು.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ಎಂದೂ ಒಂದೇ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸ್ತೆಫನನ ಮೇಲಿನ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಲು, ಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ತಲುಪುವ ತಿರಸ್ಕೃತ ವಿಮೋಚಕರ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಹೆಸರಿಸಲು, ಮತ್ತು ಕೊಲೆಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸೌಲನನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲು.
- 7:1–16 — ಸ್ತೆಫನನು ಅಬ್ರಹಾಮನಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ — ಅವನು ಇನ್ನೂ ಮೆಸೊಪೊತಾಮ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ಕರೆದು, ಅವನು ಎಂದೂ ಸ್ವಂತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಒಂದು ದೇಶವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದನು — ಮತ್ತು ಯೋಸೇಫನ ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಅಣ್ಣಂದಿರಿಂದ ಮಾರಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಕುಟುಂಬವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ದೇವರು ಅವನನ್ನು ಐಗುಪ್ತದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದನು.
- 7:17–43 — ಅವನು ಮೋಶೆಯ ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಕೂಸಾಗಿದ್ದಾಗ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜನರಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಅನಂತರ ಉರಿಯುವ ಪೊದೆಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ದೇವರಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು. ಬಿಡುಗಡೆಯ ನಂತರವೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಐಗುಪ್ತದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ, ಚಿನ್ನದ ಬಸವನನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು.
- 7:44–50 — ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ದೇವದರ್ಶನದ ಗುಡಾರವಿತ್ತು, ಮತ್ತು ತರುವಾಯ ಸೊಲೊಮೋನನು ದೇವರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಆಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು. ಆದರೆ, ಯೆಶಾಯನನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾ ಸ್ತೆಫನನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಪರಾತ್ಪರನು ಮನುಷ್ಯರ ಕೈಯಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ಆಲಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆಕಾಶವೇ ಆತನ ಸಿಂಹಾಸನ.
- 7:51–53 — ಅನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಆರೋಪಕರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ: ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಿಕರಂತೆಯೇ ಹಟಮಾರಿಗಳು, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನನ್ನು ಎದುರಿಸುವವರು. ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ನೀತಿವಂತನ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂತಿಳಿಸಿದ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಈಗ ಇವರು — ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ — ಆತನಿಗೆ ದ್ರೋಹಮಾಡಿ ಆತನನ್ನು ಕೊಲೆಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
- 7:54–60 — ಕೋಪದಿಂದ ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ತಾನು ಆಕಾಶವು ತೆರೆದಿರುವುದನ್ನೂ ಮನುಷ್ಯಕುಮಾರನು ದೇವರ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಅವರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅವನನ್ನು ಪಟ್ಟಣದ ಹೊರಗೆ ಎಳೆದೊಯ್ದು ಕಲ್ಲೆಸೆಯುತ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮ ಮೇಲಂಗಿಗಳನ್ನು ಸೌಲ ಎಂಬ ಯೌವನಸ್ಥನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ತನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವರ ಮೇಲೆ ಈ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊರಿಸಬೇಡ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ ಸ್ತೆಫನನು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು 7:60 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಸ್ತೆಫನನು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಯೇಸುವನ್ನು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ: ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಕೊಲೆಗಾರರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕೆಂದು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ. ಅಂದಿನಿಂದ ಹಿಂಸೆಗೊಳಗಾದ ಕ್ರೈಸ್ತರು — ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ — ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಧಾರ್ಮಿಕ ಉತ್ಸಾಹ ಕೊಲೆಗಡುಕವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಬಹುದು ಎಂದೂ, ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ಬರೆಯುವನು ಎಂದೂ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.