ಪ್ರಸಂಗದ ತಿರುವು. ಸ್ತೆಫನನು ಆರೋಪವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ — ಮೋಶೆಯೂ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ತಮ್ಮವರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ನೀವೇ, ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನನ್ನು ಎದುರಿಸುವವರು. ಆರೋಪಿಸುವವರು ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದವರ ಆತ್ಮಿಕ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳೆಂದು ಬಯಲಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಮನಶುದ್ಧಿ ಇಲ್ಲದವರೇ. ಆಂತರಿಕ ಅಧೀನತೆಯಿಲ್ಲದ ಬಾಹ್ಯ ವಿಧಿ. ಸೇರಿದವರೆಂಬುದರ ಗುರುತೇ ಅವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಹೊದಿಕೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಸ್ತೆಫನನ ಮಾತುಗಳ ಕಠಿಣತೆಯು, ಸುಳ್ಳುಗಳು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಆರಾಮವಾಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದರ ಬೆಲೆ.

ನಿಂತಿದ್ದ ಯೇಸು. ಬೇರೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ (ಮಾರ್ಕನು 16:19, ಇಬ್ರಿಯರಿಗೆ 1:3). ಇಲ್ಲಿ ಆತನು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ — ತನ್ನ ಹುತಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು. ಕುಳಿತಿರುವ ಅರಸನು ಸಾಯುತ್ತಿರುವ ಸೇವಕನಿಗಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.

ಭೂಲೋಕದ ಅತಿ ತೀವ್ರ ವೈರತ್ವದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆಕಾಶವು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ಕಲ್ಲುಗಳು ಇನ್ನೂ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿವೆ, ಆದರೆ ಸ್ತೆಫನನು ಈಗಾಗಲೇ ಮಹಿಮೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಕ್ರೈಸ್ತರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ತಾನೇ ಮಾಡಿದ್ದ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ (ಲೂಕನು 23:46) — ಆದರೆ ಅದು ತಂದೆಗೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಸ್ತೆಫನನು ಅದನ್ನು ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸುವಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನಾಗಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಣದ ನ್ಯಾಯವಾದ ಪಾಲಕನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಯೇಸುವಿನ ದೈವತ್ವದ ಕುರಿತು ಆದಿ ಸಭೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಈಗಾಗಲೇ ಇಷ್ಟು ನೇರವಾಗಿದೆ.

ವಿಶ್ವಾಸಿಗೆ ಒಂದು ಮಾದರಿ ಮರಣ. ದೇಹವು ಸಾಯುತ್ತಿದೆ; ಆತ್ಮವು ತನ್ನ ಕರ್ತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಸಾಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತನ ಅಂತರಾಳದ ಕೂಗು ಒಂದೇ — ಕರ್ತನಾದ ಯೇಸುವೇ, ನನ್ನಾತ್ಮವನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೋ.

ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲಿನ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ — ತಂದೆಯೇ, ಇವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು. ರಕ್ಷಕನ ಕೃಪೆಯು ಸಾಯುತ್ತಿರುವ ಶಿಷ್ಯನಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಪುನರುತ್ಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನನ್ನು ಕೊಂದವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದಂತೆಯೇ, ಆತನ ಹುತಾತ್ಮನು ತನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನಿದ್ರೆಹೋದನು. ಕ್ರೈಸ್ತನಿಗೆ ಮರಣವು ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ; ಅದು ವಿಶ್ರಾಂತಿ. ಭೀತಿಯು ಕೊಲ್ಲುವವರಿಗೆ; ಸಾಯುತ್ತಿರುವ ವಿಶ್ವಾಸಿಯು ನಿದ್ರೆಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಕೇಳುಗರ ನಡುವೆ ಯೌವನಸ್ಥನಾದ ಸೌಲನು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ (8:1), ಅವನು ಮುಂದೆ ಇದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು.