ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಳವಳಿಯೂ ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡವಾದ ಜನರಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹುತೇಕ ಯಾವುದೇ ಸುಧಾರಕನ ಮೊದಲ ಹಿಂಬಾಲಕರನ್ನು ನೋಡಿ — ಸಾಲದಲ್ಲಿರುವವರು, ಕೋಪಗೊಂಡವರು, ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವರು ನಿಮಗೆ ಕಾಣುವರು. ದಾವೀದನ ಮೊದಲ ಸೈನ್ಯವೂ ನಿಖರವಾಗಿ ಅದೇ: ತೊಂದರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ, ಸಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ, ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಹಿಯಿದ್ದ ನಾನೂರು ಜನರು, ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಗವಿಯೊಳಗೆ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅತ್ತ ಅರಸನ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಒಬ್ಬ ಆಳುವವನು ಸಂಶಯದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆಂದರೆ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಯಾಜಕರ ಮೇಲೆಯೇ ತಿರುಗಿಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಅಧ್ಯಾಯ ಈ ಎರಡು ದೃಶ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಹೊರಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ.
ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಕಥೆಯ ಮೂರನೇ ಅಂಕ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಅರಸುತನಗಳನ್ನು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಜನರ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಸೌಲನು ಭ್ರಮಾತ್ಮಕ ಸಂಶಯದಲ್ಲಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ದೇವರ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಸುತ್ತ ಚಿಂದಿಯುಟ್ಟ ಒಂದು ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನೋಬಿನ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ, ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಏಲಿಯ ಮನೆತನದ ವಿರುದ್ಧ ಘೋಷಿಸಲಾದ ತೀರ್ಪನ್ನು (1 ಸಮುವೇಲನು 2–3) ಕಠೋರವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಒಂದು ಸ್ಥಾಯಿ ಎಳೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ: ಬದುಕುಳಿದ ಏಕೈಕ ಯಾಜಕನಾದ ಅಬ್ಯಾತಾರನು ದಾವೀದನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಆ ಪಲಾಯಿತನ ಬಳಿ ದೇವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಲು ಒಬ್ಬ ಯಾಜಕನಿರುತ್ತಾನೆ.
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ದಾವೀದನ ಹೊರದೂಡಲ್ಪಟ್ಟವರ ತಂಡವನ್ನು ಕೊಲೆಗಾರ ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಸೌಲನ ಕುಸಿತದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ತೋರಿಸಲು, ಮತ್ತು ನೋಬಿನಲ್ಲಿ ದಾವೀದನ ಸುಳ್ಳಿನ ನಿಜವಾದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು — ನಿರಪರಾಧಿ ಯಾಜಕರ ಮರಣ, ಮತ್ತು ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಪಾಲಿನ ದೋಷವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
- 22:1–2 — ದಾವೀದನು ಅದುಲ್ಲಾಮಿನ ಗವಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಕುಟುಂಬ ಅವನನ್ನು ಸೇರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿದ್ದ, ಸಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಥವಾ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದ ಸುಮಾರು ನಾನೂರು ಜನರೂ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಅವರ ನಾಯಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.
- 22:3–5 — ದೇವರು ಏನು ಮಾಡುವನು ಎಂದು ತನಗೆ ತಿಳಿಯುವವರೆಗೆ ತನ್ನ ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವಂತೆ ದಾವೀದನು ಮೋವಾಬಿನ ಅರಸನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ — ದಾವೀದನ ಮುತ್ತಜ್ಜಿ ರೂತಳು ಒಬ್ಬ ಮೋವಾಬ್ಯಳಾಗಿದ್ದಳು ಎಂಬುದರ ನೆನಪು. ದುರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯೆಹೂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಪ್ರವಾದಿಯಾದ ಗಾದನು ದಾವೀದನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ಹೆರೆತ್ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
- 22:6–10 — ಗಿಬ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಈಟಿ ಹಿಡಿದು ಒಂದು ಪಿಚುಲ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತ ಸೌಲನು, ತನ್ನ ಸಹ ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ಯರು ದಾವೀದನೊಂದಿಗೆ ಪಿತೂರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ, ತನ್ನ ಮಗನೂ ತನಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ದೂರುತ್ತಾನೆ. ಎದೋಮ್ಯನಾದ ದೋಯೇಗನು ನೋಬಿನಲ್ಲಿ ತಾನು ಕಂಡದ್ದನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ: ಅಹೀಮೆಲೆಕನು ದಾವೀದನಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಗೊಲ್ಯಾತನ ಕತ್ತಿಯನ್ನೂ ದೇವರಿಂದ ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು.
- 22:11–19 — ಸೌಲನು ಅಹೀಮೆಲೆಕನನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ಯಾಜಕರನ್ನೂ ಕರೆಸುತ್ತಾನೆ. ದಾವೀದನು ಅರಸನ ಅತ್ಯಂತ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸೇವಕನು ಎಂದು ಅಹೀಮೆಲೆಕನು ಅವನ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ, ಯಾವ ಸಂಚಿನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಯಾಜಕರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ ಸೌಲನು ತನ್ನ ಕಾವಲುಗಾರರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಕೈಯೆತ್ತಲು ಕಾವಲುಗಾರರು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೋಯೇಗನು ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ — ಎಂಬತ್ತೈದು ಯಾಜಕರು — ಮತ್ತು ನಂತರ ನೋಬ್ ಊರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕತ್ತಿಗೆ ಗುರಿಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
- 22:20–23 — ಅಹೀಮೆಲೆಕನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಅಬ್ಯಾತಾರನು ಆ ಸುದ್ದಿಯೊಂದಿಗೆ ದಾವೀದನ ಬಳಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾನೆ. ತಾನು ಅಲ್ಲಿ ದೋಯೇಗನನ್ನು ಕಂಡೆನು ಮತ್ತು ಅವನು ಸೌಲನಿಗೆ ಹೇಳುವನೆಂದು ತನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಎಂದು ದಾವೀದನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬದ 'ಮರಣಕ್ಕೆ ನಾನೇ ಕಾರಣನಾದೆನು'. ಅವನು ಅಬ್ಯಾತಾರನಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ: ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರು, ಭಯಪಡಬೇಡ.
ಮುಖ್ಯ ವಚನ: 1 ಸಮುವೇಲನು 22:23 · ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಎರಡು ವಿಷಯಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ದೇವರ ಭಾವೀ ಅರಸನು ಗೌರವಾನ್ವಿತರಿಂದಲ್ಲ, ಸಾಲದಲ್ಲಿರುವವರ ಮತ್ತು ಕಹಿಯಾದವರ ಒಂದು ಸಮುದಾಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ — ಬೈಬಲ್ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಒಂದು ಮಾದರಿ. ಮತ್ತು ಸೌಲನಂತಲ್ಲದೆ ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಹಾನಿಗೆ ಹೊಣೆಹೊರುತ್ತಾನೆ. ನೋಬಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದನ್ನು ಅವನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲಾರನು, ಆದರೆ ತನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ ಬದುಕುಳಿದವನಿಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಉದ್ದೇಶಿಸದ ಪರಿಣಾಮಗಳಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಪಾಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದಲೇ ಸರಿಪಡಿಸುವಿಕೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.