ಯೆಹೂದದ ತಗ್ಗುಪ್ರದೇಶದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಕಾನಾನ್ಯ ರಾಜನಗರವಾದ ಅದುಲ್ಲಾಮ್ (ಯೆಹೋಶುವನು 12:15), ದಾವೀದನ ದೇಶಭ್ರಷ್ಟತೆಯು ಒಂದು ಚಳುವಳಿಯಾಗುವ ಗವಿಗೆ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅವನನ್ನು ಹೀಯಾಳಿಸಿದ ಅವನ ಅಣ್ಣಂದಿರು (17:28) ತಂದೆಯ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ; ಅನಂತರ ಮುರಿದುಹೋದವರು ಬರುತ್ತಾರೆ — ಕುಗ್ಗಿದವರೂ, ಸಾಲಗಾರರೂ, ಮನನೊಂದವರೂ (ಕೊನೆಯ ಪದದ ಅರ್ಥ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಹಿಯಾದವರು). ಇದು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ಸೈನ್ಯವಲ್ಲ, ರಾಜ್ಯವು ಕೈಬಿಟ್ಟ ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಆಶ್ರಯ. ಅವನು ಅವರಿಗೆ ನಾಯಕನಾದನು — ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಯೆಹೋವನು ಸಮುವೇಲನ ಮೂಲಕ ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಅದೇ ಬಿರುದು (13:14), ಈಗ ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡವಾದ ನಾನೂರು ಜನರ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ.

ಈ ನಾನೂರು ಜನರು ಆರುನೂರಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವರು (23:13) ಮತ್ತು 2 ಸಮುವೇಲನು 23 ರಲ್ಲಿ ಕೃತ್ಯಗಳು ತುಂಬಿರುವ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಗಳ ತಿರುಳಾಗುವರು — ಅದುಲ್ಲಾಮ್ ಗವಿಯನ್ನೂ ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿನ ಬಾವಿಯ ನೀರನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಧ್ಯಾಯ ಅದೇ (2 ಸಮುವೇಲನು 23:13-17). ದೇವರು ದಾವೀದನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಾಲಗಾರರಿಂದಲೂ ಕಹಿಯಾದವರಿಂದಲೂ ಕಟ್ಟಿದನು. ಸಭೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಸದಸ್ಯರನ್ನೂ, ಎಲೈ ಕಷ್ಟಪಡುವವರೇ, ಹೊರೆಹೊತ್ತವರೇ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾತನನ್ನೂ ನೆನಸದೆ ಈ ವಚನವನ್ನು ಎಂದೂ ಓದಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ದೇಶಭ್ರಷ್ಟನಾಗಿ ಅಲೆಯುವವನು ವೃದ್ಧ ತಂದೆತಾಯಿಗಳನ್ನು ಗವಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾರನು, ಮತ್ತು ಸೌಲನ ಕೈ ಬೇತ್ಲೆಹೇಮನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಅಸುರಕ್ಷಿತವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ದಾವೀದನು ಮೋವಾಬಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ — ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದ ಬಹುಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಶತ್ರುವಾಗಿದ್ದ ದೇಶ, ಆದರೆ ಅವನ ಮುತ್ತಜ್ಜಿಯಾದ ರೂತಳ ದೇಶ (ರೂತಳು 4:17-22); ಸ್ವಾಗತಕ್ಕೆ ಅದು ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಗ್ರಂಥವು ಹಾಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮೋವಾಬ್ ದೇಶದ ಮಿಚ್ಪೆ ಬೇರೆಲ್ಲಿಯೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ತಂದೆತಾಯಿಗಳನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸುವುದು ಐದನೆಯ ಆಜ್ಞೆ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನರಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ ಕೊಡುವಂಥ ಒತ್ತಡದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ದಾವೀದನು ಅದನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ದೇವರು ನನಗೆ ಮಾರ್ಗತೋರಿಸುವವರೆಗೆ — ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಶಾಂತವಾದ ಅರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ದಾವೀದನು ನಾನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಅಥವಾ ಸೌಲನು ಸಾಯುವವರೆಗೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ದೇವರು ಏನು ಮಾಡುವನೋ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಲಿತನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಚನ 5 ತೋರಿಸುತ್ತದೆ: ತನ್ನ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ದಾವೀದನ ದರ್ಶಿ ಆಗಿರುವ ಗಾದ್ ಪ್ರವಾದಿಯು (2 ಸಮುವೇಲನು 24:11), ದುರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯೆಹೂದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ಅಪಾಯದ ಕಡೆಗೆ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕುಲದವರ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ. ದಾವೀದನು ಕೂಡಲೆ ವಿಧೇಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಭಿಷಿಕ್ತನು ಇನ್ನೂ ಆಜ್ಞೆಗಳ ಕೆಳಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯನೇ.

ಗಾದನು ಯಾವ ಪರಿಚಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ದಾವೀದನೊಂದಿಗಿರುವನು; ಜನಗಣತಿಯ ನಂತರ ಅವನ ಪಾಪವನ್ನು ಹೆಸರಿಸುವನು (2 ಸಮುವೇಲನು 24:11-14) ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ಸಂಗೀತವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಲು ಸಹಾಯಮಾಡುವನು (2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 29:25), ಮತ್ತು ದಾವೀದನ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಬರೆದವನೆಂಬ ಶ್ರೇಯ ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (1 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 29:29). ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೇವಲ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತರುವ ಪ್ರವಾದಿ: ಈ ದುರ್ಗವನ್ನು ಬಿಡು — ಆ ಭದ್ರಸ್ಥಳ, ಬಹುಶಃ ಮೋವಾಬಿನಲ್ಲಿ, ಬಹುಶಃ ಅದುಲ್ಲಾಮೇ; ಓದುಗರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ — ಮತ್ತು ಸ್ವದೇಶವಾದ ಯೆಹೂದಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಹೆರೆತ್ ಅರಣ್ಯದ ಸ್ಥಳವು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.

ಈ ಸೂಚನೆಯು ಅಪಾಯಕರವಾದದ್ದು. ಮೋವಾಬ್ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು; ಯೆಹೂದ ಸೌಲನ ರಾಜ್ಯ. ಆದರೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನು ವಿದೇಶಿ ಆಶ್ರಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲಾರನು, ಮತ್ತು ದೇವರು ದಾವೀದನನ್ನು ಅವನು ಆಳಲಿರುವ ದೇಶಕ್ಕೂ, ಅವನಿಗೆ ಮೊದಲು ಪಟ್ಟಕಟ್ಟುವ ಜನರ ಮಧ್ಯಕ್ಕೂ (2 ಸಮುವೇಲನು 2:4) ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಸಮುವೇಲನು ದೂರದ ರಾಮದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ದಾವೀದನಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವು ಗಾದನ ಮೂಲಕ, ಏಫೋದಿನ ಮೂಲಕ (23:9), ಮತ್ತು ಯೆಹೋವನ ಬಳಿ ಅವನೇ ಮಾಡುವ ವಿಚಾರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಬರುತ್ತದೆ. ದೇಶಭ್ರಷ್ಟನು ಕೇಳುವುದನ್ನು ಕಲಿಯುವಂತೆ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಸೌಲನು ಗಿಬೆಯದಲ್ಲಿ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬರ್ಜಿ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ (ವ. 6) — KJV ಯ ರಾಮದಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎಂದು ಅರ್ಥಕೊಡಬಹುದಾದ ಒಂದು ಹೀಬ್ರೂ ಪದವನ್ನು ಅನುವಾದಿಸುತ್ತದೆ; ಅನೇಕರು ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ಯರಿಗೆ ಅವನು ಮಾಡುವ ಭಾಷಣವು ಒಬ್ಬ ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರಿಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಧ್ಯಯನ: ಕುಲದ ಲಂಚ (ಇಷಯನ ಮಗನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೊಲಗಳನ್ನು, ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಗಳನ್ನು ಕೊಡುವನೋ?), ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯ (ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಒಳಸಂಚು ಮಾಡುವುದೇಕೆ?), ಮತ್ತು ಸ್ವಾನುಕಂಪ (ನೀವು ನನ್ನ ಚಿಂತೆಯನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ). ಅರಸನು ನಿಮ್ಮ ಹೊಲಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವನು (8:14) ಎಂದು ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ಅರಸನು ಈಗ ನಿಷ್ಠೆಯ ಬೆಲೆಯಾಗಿ ಹೊಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ನನ್ನ ಮಗನು ಇಷಯನ ಮಗನೊಡನೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನು — ಅವನಿಗೆ ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತನಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಒಳಸಂಚುಮಾಡುವ ಯೋಜನೆ ಎಂದು ಅವನು ಓದುತ್ತಾನೆ. ದಾವೀದನು ಹೊಂಚುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನೆಂದು ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅರಸನ ಭಯವು ಒಂದು ಹೊಂಚುದಾಳಿಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಸೌಲನು ತನ್ನ ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ದಾವೀದನ ಹೆಸರಿಗಿಂತ ಇಷಯನ ಮಗನು ಎಂಬುದನ್ನೇ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿರಿ (ವ. 7, 8, 13; ವ. 9 ರಲ್ಲಿ ದೋಯೇಗನು ಅದನ್ನೇ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾನೆ); ಅವನನ್ನು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುವುದು ಒಂದೇ ಸಾರಿ (ವ. 17). ತನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಹೆಸರಿಸದ ಮನುಷ್ಯನು ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ನೋಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಮುಂದೆ ನಡೆಯುವ ಸಂಹಾರವು ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ.

ಅಹೀಮೆಲೆಕನ ಪ್ರತಿವಾದವು ಧೈರ್ಯವುಳ್ಳದ್ದೂ ಸತ್ಯವಾದದ್ದೂ ಆಗಿದೆ. ದಾವೀದನು ಅರಸನ ಅತ್ಯಂತ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಸೇವಕನೂ, ಅವನ ಅಳಿಯನೂ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಸ್ಥನೂ ಆಗಿದ್ದದರಿಂದ ಅವನು ದಾವೀದನಿಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಿದನು — ಮತ್ತು ನೋಬಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಕೇಳಿದ ಯಾವುದೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ದಾವೀದನು ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ (21:2). ವಚನ 15 — ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಆಗ ಅವನಿಗಾಗಿ ದೇವರ ಬಳಿ ವಿಚಾರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆನೋ? — ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಓದಲ್ಪಡುತ್ತದೆ: ಅವನು ವಿಚಾರಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿರಾಕರಣೆಯಾಗಿ, ಅಥವಾ ಇದು ಮೊದಲನೆಯ ಸಾರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು — ಅದು ಅರಸನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಅವನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು. ದೋಯೇಗನು ಒಂದು ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ವರದಿಮಾಡಿದ್ದನು (ವ. 10); ಅಧ್ಯಾಯ 21 ಯಾವುದನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಓದುಗನು ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರನು.

ಖಚಿತವಾದದ್ದು ಯಾಜಕನ ನಿರಪರಾಧಿತ್ವ, ಅದನ್ನು ಅವನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಲಿಯ ವಂಶದ ಮಹಾಯಾಜಕ ಸ್ಥಾನದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅರಸನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಅವನಿಗೂ ಅವನ ಮನೆಯವರಿಗೂ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತೆರಿಸುತ್ತದೆ (ವ. 16). ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ದೇವರ ಬಳಿ ವಿಚಾರಿಸಿದ್ದ ಒಬ್ಬನೇ ಮನುಷ್ಯನು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ದೇವರಿಂದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದ ಅರಸನು (14:37) ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.

ಆಜ್ಞೆಯು ಘೋರವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಥೆಗಾರನು ಒಂದೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಾರಿ ಬಲಿಯಾದವರನ್ನು ಅವರ ಬಿರುದಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ: ಯೆಹೋವನ ಯಾಜಕರು. ಮತ್ತು ಅರಸನ ಸ್ವಂತ ಕಾವಲುದಳವು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಸೌಲನ ಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಅವರು ಯೋನಾತಾನನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದ್ದರು (14:45); ಈಗ ನಾರಿನ ಏಫೋದುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯರ ಮೇಲೆ ಅವರು ಕೈಯೆತ್ತುವುದಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವೇದವು ಈ ಮೌನ ನಿರಾಕರಣೆಯನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವೂ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ವಿಧೇಯನಾಗುವಂತೆ ಬದ್ಧಗೊಳಿಸದ ಆಜ್ಞೆಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಗಿಬೆಯದ ಸಿಪಾಯಿಗಳು ಅಂಥದೊಂದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಗುರುತಿಸಿದರು.

ಸೌಲನ ಆರೋಪ — ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ — ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸುಳ್ಳು, ಮತ್ತು ಅವನ ಭಯದ ತರ್ಕವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡುತ್ತದೆ: ದಾವೀದನ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ದಾವೀದನ ಸಹಚರನೇ. ದೇವರ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಅಗಾಗನನ್ನು ಉಳಿಸಿದ (15:9) ಅರಸನು ಇವನೇ, ಮತ್ತು ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಯಾಜಕರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದ ಮನುಷ್ಯನು ನೋಬಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಯನು. ದೇವರಿಗೆ ಅವಿಧೇಯತೆಯು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸೌಮ್ಯನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಅವನ ಕ್ರೂರತೆಯು ತನ್ನದೇ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು ಎದೋಮ್ಯನು ಮಾಡಿದನು. ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಎಂಭತ್ತೈದು ಯಾಜಕರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ — ಗ್ರೀಕ್ ಅನುವಾದದ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಚೀನ ಪ್ರತಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ; KJV ಹೀಬ್ರೂ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ — ಮತ್ತು ಅನಂತರ ನೋಬ್ ಪಟ್ಟಣವೇ ಕತ್ತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಸ್ತ್ರೀಪುರುಷರನ್ನೂ, ಶಿಶುಬಾಲಕರನ್ನೂ ದನ, ಕುರಿ, ಕತ್ತೆಗಳನ್ನು (ವ. 19). ಈ ಭಾಷೆಯು ಸೌಲನು ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ವಿರುದ್ಧ ನೆರವೇರಿಸದ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶನದ ಆಜ್ಞೆಯ ಭಾಷೆಯೇ (15:3: ಗಂಡಸರನ್ನೂ, ಹೆಂಗಸರನ್ನೂ, ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ, ಶಿಶುಗಳನ್ನೂ, ಎತ್ತು, ಕುರಿ). ಯೆಹೋವನ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ತಡೆಹಿಡಿದ ದಂಡನೆಯನ್ನು ಅವನು ಯೆಹೋವನ ಯಾಜಕರ ಮೇಲೆ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓದುಗನು ಆ ಪೂರ್ಣ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂಬುದೇ ಉದ್ದೇಶ.

ಅನೇಕ ಓದುಗರು ಇದನ್ನು ಏಲಿಯ ಮನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾತಿನೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ (2:31-33; 3:12-14), ಮತ್ತು 1 ಅರಸುಗಳು 2:27 ಎಬ್ಯಾತಾರನನ್ನು ಮುಂದೆ ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ್ದನ್ನು ಆ ಪ್ರವಾದನೆಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಜೋಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಗ್ರಂಥವು ಸೌಲನ ಅಥವಾ ದೋಯೇಗನ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕಡಿಮೆಮಾಡುವ ಯಾವುದನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಉದ್ದೇಶಗಳು ಒಂದು ಘೋರಕೃತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸಾಗಬಹುದು, ಆದರೂ ಅದು ಘೋರಕೃತ್ಯವಾಗಿರುವುದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ನೋಬಿನ ಜನರು ಯೆಹೋವನ ಯಾಜಕರು (ವ. 21), ಅವರು ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸತ್ತರೋ ಅದರಲ್ಲಿ ನಿರಪರಾಧಿಗಳು; ಮತ್ತು ದೋಯೇಗನ ವರದಿಯನ್ನು ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಕೀರ್ತನೆ 52, ಗರ್ವಪಡುವವನು ಬೇರು ಸಹಿತ ಕಿತ್ತುಹಾಕಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತದೆ — ನೀತಿವಂತರು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ (52:5-6). ದೇವರ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನೂ ಕೊಲೆಗಾರನ ಅಪರಾಧವನ್ನೂ ಸತ್ಯವೇದವು ಕಣ್ಣುಮಿಟುಕಿಸದೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ದಾವೀದನು ಸೌಲನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದನು ಅಥವಾ ದೋಯೇಗನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದನು ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಎರಡೂ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ. ನಾನೇ ಕಾರಣನಾದೆನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ — ನೋಬಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ದೋಯೇಗನನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಎಂಥವನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದನು. ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನಲ್ಲಿ ಈ ಅರಿಕೆಯು ಗಮನಾರ್ಹ: ತಾನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸದ, ತನ್ನ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಲೆ ತಡೆಯಲಾಗದಿದ್ದ ಸಂಹಾರದ ಭಾರವನ್ನು ಅಭಿಷಿಕ್ತ ಅರಸನು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಕೀರ್ತನೆ 52 ರ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯು ಆ ಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯು ಹರಿತವಾದ ಕ್ಷೌರಕತ್ತಿಯಂತೆ ಅಪಾಯಗಳನ್ನೇ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅದರ ಆರಂಭದ ತಿರಸ್ಕಾರವು, ಈ ವಚನದ ನಂತರ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ನಾಲಿಗೆಯು ಏನನ್ನು ತೆರಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವ ಮನುಷ್ಯನ ಮಾತಿನಂತೆ ಓದಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ವಚನ 23 ಉತ್ತರ: ನೀನಾದರೋ ಹೆದರದೆ ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಇರು... ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವುದಾದರೆ ಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿರುವಿ. ಏಲಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಏಕೈಕನಾದ ಎಬ್ಯಾತಾರನು ಏಫೋದನ್ನು ದಾವೀದನ ಬಳಿಗೆ ತರುತ್ತಾನೆ (23:6), ಮತ್ತು ದಾವೀದನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಉಳಿದ ಕಾಲವೆಲ್ಲಾ ಅವನ ಮೂಲಕ ಯೆಹೋವನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನೋಬಿನ ಯಾಜಕತ್ವವು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ನಿಜವಾದ ಅರಸನೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದಿರುವವನೇ ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದಿರುತ್ತಾನೆ — ಬೇಟೆಯಾಡಲ್ಪಡುವ ಅಭಿಷಿಕ್ತನೂ ಬೇಟೆಯಾಡಲ್ಪಡುವ ಯಾಜಕನೂ ಒಂದೇ ಗತಿಯನ್ನೂ ಒಂದೇ ಭವಿಷ್ಯತ್ತನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವರು.