ಮೆಫೀಬೋಶೆತನ ಸೇವಕನಾದ ಚೀಬನು (v. 1) — 9ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮನೆವಾರ್ತೆಯವನು — ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಅರಸನನ್ನು ಗುಡ್ಡದ ತುದಿಯ ಆಚೆಗೆ ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಅವನೊಂದಿಗೆ ತಡಿಹಾಕಿದ ಎರಡು ಕತ್ತೆಗಳು, ಮತ್ತು ಅಬೀಗೈಲಳ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಂತೆಯೇ ಇರುವ ಆಹಾರ (1 ಸಮುವೇಲನು 25:18): ಇನ್ನೂರು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನೂ, ನೂರು ಒಣಗಿದ ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಗೊಂಚಲುಗಳನ್ನೂ, ನೂರು ಅಂಜೂರ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ, ಒಂದು ಬುದ್ದಲಿ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನೂ. ಉಡುಗೊರೆ ಸಮಯೋಚಿತವಾದದ್ದು, ವಿವರಣೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ (v. 2): ಕತ್ತೆಗಳು ಅರಸನ ಮನೆಯವರಿಗೆ, ರೊಟ್ಟಿ ಆಳುಗಳಿಗೆ, ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸ ದಣಿದವರಿಗೆ. ಆಮೇಲೆ ಅರಸನ ಪ್ರಶ್ನೆ, ನಿನ್ನ ಯಜಮಾನನ ಮಗನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ?, ಮತ್ತು ಚೀಬನ ಉತ್ತರ: ಮೆಫೀಬೋಶೆತನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಮರಳಿ ತನಗೇ ಕೊಡುವರೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ.

ಈ ಅಧ್ಯಯನವು 16ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇದನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಪುಸ್ತಕವೇ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. 19:24-30ರಲ್ಲಿ ಮೆಫೀಬೋಶೆತನು, ಅರಸನು ಹೊರಟ ದಿನದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಶುಚಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಹಿಂದಿರುಗುವ ಅರಸನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಬರುವನು; ಚೀಬನು ತನ್ನನ್ನು ವಂಚಿಸಿದನು ಎಂದು ಹೇಳುವನು — ತಾನು ಬರಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ತನ್ನ ಸೇವಕನು ಕತ್ತೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಚಾಡಿಹೇಳಿದನು; ಇಬ್ಬರ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳಿ ದಾವೀದನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ಸತ್ಯ ಹೇಳಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಥೆಗಾರನು ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಓದುಗರು ಅಂದಿನಿಂದ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಾದಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಈ ವಚನ ತೋರಿಸುವುದು ದಾವೀದನು ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮಾತ್ರ: ನಂಬಿಗಸ್ತನಾದ ಒಬ್ಬ ಮನೆವಾರ್ತೆಯವನು, ಉದಾರವಾದ ಒಂದು ಉಡುಗೊರೆ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಕುಂಟನ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದು ಆರೋಪ — ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಮೆಫೀಬೋಶೆತನ ಆಸ್ತಿಯೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನದೇ. ಒಬ್ಬನ ಮಾತಿನ ಮೇಲೆ, ಆರೋಪಿಯು ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ಯೋನಾತಾನನಿಗೋಸ್ಕರ ತಾನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಸೌಲನ ಆಸ್ತಿಯೆಲ್ಲವನ್ನು ಅರಸನು ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ (9:7). ಚೀಬನ ಆರೋಪದ ಸತ್ಯ ಏನೇ ಇರಲಿ, ತೀರ್ಪು ಆತುರದ್ದು; ಆರೋಪದ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಣಯಿಸದೆಯೇ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಗಮನಿಸದೆ ಉತ್ತರಕೊಡುವವನು, ಮೂರ್ಖನೆಂಬ ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುವನು (ಜ್ಞಾನೋಕ್ತಿಗಳು 18:13), ಮತ್ತು ಮೊದಲು ವಾದಿಸುವವನು ನ್ಯಾಯವಾದಿ ಎಂದು ತೋರುವನು, ಪ್ರತಿವಾದಿ ಎದ್ದ ಮೇಲೆ ಅವನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಆಗುವುದು (ಜ್ಞಾನೋಕ್ತಿಗಳು 18:17). ಆ ಪ್ರತಿವಾದಿ 19ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಬರುವನು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಓದುಗರು ಈ ವಚನವನ್ನು ತೀರ್ಮಾನವಿಲ್ಲದೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ದಾವೀದನು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಓದುಗರು ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಅವನು ಈಗ ತಾನೇ ತನ್ನ ಆಲೋಚನಾಕರ್ತನನ್ನೂ ತನ್ನ ಪಟ್ಟಣವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ಸೌಲನ ವಂಶದ ಒಬ್ಬನು ಸೌಲನ ರಕ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಶಪಿಸಲಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ, ಸೌಲನ ಕೊನೆಯ ಬಾಧ್ಯನು ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ವರದಿ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಕೆಳಗಿರುವಾಗ, ಹಳೆಯ ವಂಶದ ಬಗ್ಗೆ ಭಯವನ್ನು ನಂಬುವುದು ಸುಲಭ. ಕಥೆಗಾರನು ಅರಸನನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದೂಷಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟ ತೀರ್ಪನ್ನೂ ಒಂದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ನನ್ನ ಒಡೆಯನೇ, ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ದಯೆ ದೊರಕಲಿ ಎಂಬ ಮನೆವಾರ್ತೆಯವನ ತೃಪ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೋನಾತಾನನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಮಾಣವು ಇಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಮೆಫೀಬೋಶೆತನಿಂದಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ.

ಬಹುರೀಮ್ — ಮೀಕಲಳ ಗಂಡನು ಅಳುತ್ತಾ ಆಕೆಯ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ಊರು (3:16), ಯೊರ್ದನಿನ ಕಡೆಗೆ ಇಳಿಯುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ — ಅಲ್ಲಿಂದ ಗೇರನ ಮಗನಾದ ಶಿಮ್ಮೀಯು, ಸೌಲನ ವಂಶದವನು, ಎಡಬಲದಲ್ಲಿ ಶೂರರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಅರಸನನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆಯುತ್ತಾ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಹೋಗು ಕೊಲೆಗಾರನೆ, ನೀಚನೆ ಹೋಗು (v. 7). ಅವನ ಆರೋಪವು ಸೌಲನ ... ಮನೆಯವರನ್ನು ಕೊಂದದ್ದು: ಅಬ್ನೇರ, ಈಷ್ಬೋಶೆತ, 21ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಘಟನೆ ಮುಂಚೆಯೇ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ಅದರ ಏಳು ಮಂದಿಯೂ. ಅಬ್ನೇರ ಮತ್ತು ಈಷ್ಬೋಶೆತರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದಾವೀದನು ನಿರ್ದೋಷಿ ಎಂದು ತೋರಿಸಲು ಕಥೆಗಾರನು ಬಹಳ ಶ್ರಮಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ (3:28; 4:11); ಶಿಮ್ಮೀ ಅದನ್ನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ ಕುಲವೂ ನಂಬಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.

ಅಧ್ಯಾಯವು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳದ ವಿಪರ್ಯಾಸವನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ರಕ್ತದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಶಿಮ್ಮೀ ತಪ್ಪು — ಕಥೆಗಾರನು ಅದನ್ನು ಇತ್ಯರ್ಥಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ — ಆದರೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸರಿ: ದಾವೀದನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬ ಕೊಲೆಗಾರನು, ಮತ್ತು ಯೆಹೋವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಕ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಮುಯ್ಯಿ ತೀರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಆ ರಕ್ತ ಊರೀಯನದು (12:9), ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಶಿಮ್ಮೀಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಈಗ ತಕ್ಕ ಆಪತ್ತು ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ, ತಪ್ಪು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ. ದಾವೀದನು ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಎಂದು ಓದುಗರು ಕಾಣಬೇಕು (v. 10): ಶಿಮ್ಮೀಯ ಆರೋಪಕ್ಕಿಂತ ಭೀಕರವಾದ ಒಂದು ಆರೋಪವನ್ನೂ, ಈಗಾಗಲೇ ತೀರ್ಪು ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಒಬ್ಬ ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಯನ್ನೂ ಅವನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ದೇವರ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಕೆಳಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಶಪಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ತೀರ್ಪುಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ.

ಈ ಸತ್ತ ನಾಯಿ, ಅರಸನಾದ ನನ್ನ ಒಡೆಯನನ್ನು ಶಪಿಸುವುದೇನು? ಅಪ್ಪಣೆಯಾಗಲಿ. ನಾನು ಅವನಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವೆನು (v. 9). ಒಂದೇ ಪೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸೌಲನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಿವಿಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದ (1 ಸಮುವೇಲನು 26:8) ಅಬೀಷೈಯು ಸೈನಿಕನ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಅಬ್ನೇರನ ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಾನು ಮಾಡಿದ ದೂರನ್ನು (3:39) ನೆನಪಿಸುವ, ಮತ್ತು 19:22ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕೊಡಲಿರುವ ಉತ್ತರವನ್ನು ದಾವೀದನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಯೂ 19:22ರಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಒಂದೇ ಮಾತು, ಕನ್ನಡ IRV 19:22ರಲ್ಲಿ ಹೇಳುವಂತೆ: ಚೆರೂಯಳ ಮಕ್ಕಳೇ, ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಗೊಡವೆಯೇ ಬೇಡ. ದಾವೀದನ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ರಕ್ತಪಾತಕರು ಅವನ ಸಹೋದರಿಯ ಮಕ್ಕಳು, ಮತ್ತು ಅವರ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಅವನು ತನ್ನ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದಾನೆ (3:39). ಸತ್ತ ನಾಯಿ ಎಂಬುದು 9:8ರ ಮಾತು, ಈಗ ಒಬ್ಬ ಬೆನ್ಯಾಮೀನ್ಯನ ಬಗ್ಗೆ ಅಬೀಷೈಯ ಬಾಯಲ್ಲಿ, ದಾವೀದನು ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದಂತೆ (1 ಸಮುವೇಲನು 24:14).

ಅವನು ಶಪಿಸಲಿ ... ‘ದಾವೀದನನ್ನು ಶಪಿಸು’ ಎಂದು ಯೆಹೋವನೇ ಅವನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ. ಯೆಹೋವನು ಶಿಮ್ಮೀಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು ಎಂದು ದಾವೀದನ ಅರ್ಥವಲ್ಲ; ಯೆಹೋವನು ಅನುಮತಿಸದ ಯಾವುದೂ ತನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಿಂದ ಹೊರಟ ದಾರಿಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಶಾಪವು ತಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವ ದಂಡನೆಯ ಭಾಗವೇ (15:26) ಎಂಬುದೇ ಅವನ ಅರ್ಥ. 11ನೆಯ ವಚನವು ಕಾರಣವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ: ನನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನನ್ನ ಮಗನೇ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದಿರುವಲ್ಲಿ ಈ ಬೆನ್ಯಾಮೀನನು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದು ಯಾವ ದೊಡ್ಡ ಮಾತು? ಸ್ವಂತ ಮಗನೇ ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಅನ್ಯನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದದ್ದು ಏನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಶಿಮ್ಮೀ ಸರಿ ಎಂದು ದಾವೀದನು ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಶಿಮ್ಮೀಗೆ ಅನುಮತಿ ಇದೆ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವೆರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ, ಮತ್ತು ಆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ನಂಬಿಕೆ.

ಒಂದು ವೇಳೆ ಯೆಹೋವನು ನನ್ನ ಕಷ್ಟವನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಹೊತ್ತಿನ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ನನಗೆ ಶುಭವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಾನು. ಇದು ಅಧ್ಯಾಯದ ಮುಖ್ಯ ವಚನ, ಮತ್ತು ಶಾಪವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಾದರಿ. ಒಂದು ವೇಳೆ — ದೇವರ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಹಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲ, ಕೇವಲ ನಿರೀಕ್ಷೆ, 15:25-26ರಲ್ಲಿರುವಂತೆ. ನನ್ನ ಕಷ್ಟವನ್ನು ನೋಡಿ — ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಇದು ಲೇಯಳ (ಆದಿಕಾಂಡ 29:32) ಮತ್ತು ಹನ್ನಳ (1 ಸಮುವೇಲನು 1:11) ಮಾತೇ ಆಗಿದೆ (ಕನ್ನಡ IRV ಅಲ್ಲಿ ‘ವ್ಯಥೆ’, ‘ದುಃಖ’ ಎನ್ನುತ್ತದೆ); ಇಲ್ಲಿ ಹೀಬ್ರೂ ಪಾಠವು ಅಕ್ರಮ ಎಂದು ಓದುತ್ತದೆ, ಅಂಚಿನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ಕಷ್ಟ ಅಥವಾ ಕಣ್ಣು ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ; ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಆ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳದೆ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಶಾಪಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ನನಗೆ ಶುಭವನ್ನು — ಉತ್ತರ ಕೊಡದೆ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ ಶಾಪವನ್ನೇ ದೇವರು ಆಶೀರ್ವಾದವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಬಹುದು. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶಪಿಸುವವರನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿರಿ (ಲೂಕನು 6:28) ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯು ಅತಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಓದುಗರು ಇದರಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮುಂದಿನ ಇತಿಹಾಸವು ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲೇ ಇದೆ. ದಾವೀದನು ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಕ್ಷಮೆ ಬೇಡಲು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಯೊರ್ದನನ್ನು ದಾಟಿ ಬರುವವನು ಶಿಮ್ಮೀ, ಮತ್ತು ಅವನು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ದಾವೀದನು ಪ್ರಮಾಣಮಾಡುತ್ತಾನೆ (19:16-23) — ಬಹುಶಃ ಈ ವಚನದ ಆ ಶುಭ, ಉಳಿಸಬಹುದಾದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ತನ್ನ ಮರಣಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ದಾವೀದನು ಅವನ ವಿಷಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಸೊಲೊಮೋನನಿಗೆ ಹೇಳುವನು (1 ಅರಸುಗಳು 2:8-9), ಸೊಲೊಮೋನನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ (1 ಅರಸುಗಳು 2:36-46); ದಾರಿಯಲ್ಲಿನ ಆ ಸಹನೆಯು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಯಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದಾರಿ ಕೊಡುವುದು ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಕೆಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಅರಸನನ್ನು (v. 13): ಅವನು ತನ್ನ ಸೈನಿಕರಿಂದಲೂ ಉತ್ತರಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದಲೂ ಇಲ್ಲ; ದಣಿದವನಾಗಿ (v. 14) ಬಂದು ವಿಶ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ದೃಶ್ಯವು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ: ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲರೊಡನೆ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಬಂದನು. ಅಹೀತೋಫೇಲನೂ ಅವನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದನು (v. 15), ಮತ್ತು ಅರ್ಕಿಯನೂ ದಾವೀದನ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಆಗಿದ್ದ ಹೂಷೈಯು ಹೊಸ ಅರಸನನ್ನು ವಂದಿಸಲು ಬರುತ್ತಾನೆ: ಅರಸನು ಚಿರಂಜೀವಿಯಾಗಿರಲಿ, ಅರಸನು ಚಿರಂಜೀವಿಯಾಗಿರಲಿ — ಹೀಬ್ರೂವಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ, ಅರಸನು ಬದುಕಲಿ, ಎರಡು ಸಾರಿ (ಇಂಗ್ಲಿಷ್ KJV ಇದನ್ನು "God save the king" ಎನ್ನುತ್ತದೆ), ಮತ್ತು ಯಾವ ಅರಸನು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಥೆಗಾರನು ಹೇಳದೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ತಾನು ಕೇಳಬಯಸುವುದನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಆದರೂ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ (v. 17): ಸ್ನೇಹಿತನ ಬಗ್ಗೆ ನಿನಗಿರುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಪ್ರೀತಿ ಇಷ್ಟೇತಾನೇ? ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೊಡನೆ ಯಾಕೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ? ಆ ಪದ ಹೆಸೆದ್, ಮತ್ತು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಅದು ಒಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯ; ಅವನು ಈಗ ತಾನೇ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ತಂದೆಯನ್ನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.

ಹೂಷೈಯ ಉತ್ತರವೂ (vv. 18-19) ಅದೇ ದ್ವಂದ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ಯೆಹೋವನೂ, ಈ ಜನರೂ, ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲರೂ ಯಾರನ್ನು ಆರಿಸಿದ್ದಾರೋ ನಾನು ಅವನ ಪಕ್ಷದವನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ... ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದಂತೆ ನಿನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವೆನು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಕ್ಯಭಾಗವನ್ನೂ ದಾವೀದನ ಬಗ್ಗೆ ಓದಬಹುದು, ಮತ್ತು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನು ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ರಾಹಾಬಳ ಮತ್ತು ಮೀಕಲಳ ವಂಚನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದಂತೆಯೇ (ಯೆಹೋಶುವನು 2:4-6; 1 ಸಮುವೇಲನು 19:14) ಸತ್ಯವೇದವು ಈ ವಂಚನೆಯನ್ನು ಯಾವ ಟಿಪ್ಪಣಿಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ, 17:14, ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾಠವು ಓದುಗನನ್ನು ಕಾಣುವಂತೆ ಆಮಂತ್ರಿಸುವುದು ಇದನ್ನು: ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಗಿಂತ ಒಬ್ಬ ಆಸ್ಥಾನಿಕನ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಖಚಿತನಾಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ಸಿಂಹಾಸನ ಅಪಹಾರಕ.

ನಾವು ಈಗ ಮಾಡತಕ್ಕದ್ದೇನು? ಆಲೋಚನೆ ಹೇಳು (v. 20), ಮತ್ತು ಅಹೀತೋಫೆಲನು ಅದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ: ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯು ಮನೆಕಾಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಿರುವ ಅವನ ಉಪಪತ್ನಿಯರೊಡನೆ ಸಂಗಮಿಸು — 15:16ರ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು. ಆಲೋಚನೆಯು ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೊದಲು ರಾಜಕೀಯವಾದದ್ದು. ಒಬ್ಬ ಅರಸನ ಅಂತಃಪುರವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವನ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಹಕ್ಕುಸಾಧಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು; ರಿಚ್ಪಳೊಂದಿಗೆ ಅಬ್ನೇರನ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಈಷ್ಬೋಶೆತನು ಹಾಗೆಯೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡನು (3:7), ಮತ್ತು ಅಬೀಷಗಳಿಗಾಗಿ ಅದೋನೀಯನ ಬಿನ್ನಹವನ್ನು ಸೊಲೊಮೋನನು ಹಾಗೆಯೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವನು (1 ಅರಸುಗಳು 2:22). ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಬಿರುಕನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ — ನೀನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಗೆ ವೈರಿಯಾಗುವೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದು — ಹೀಗೆ ಸಂಧಾನವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಅತ್ತಿತ್ತ ತೂಗಾಡುವವರು ಪಕ್ಷ ಹಿಡಿಯಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ: ನಿನ್ನ ಪಕ್ಷದವರು ಬಲಗೊಳ್ಳುವರು.

ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಿತ್ತು: ಮಲತಾಯಿಯ ಜೊತೆ ಸಂಗಮಿಸಬಾರದು (ಯಾಜಕಕಾಂಡ 18:8; 20:11; ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ 22:30), ಮತ್ತು ಅನ್ಯಜನರಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಳಿಬರದ್ದು ಎಂದು ಪೌಲನು ಇದೇ ಪಾಪವನ್ನು ಹೆಸರಿಸುವನು (1 ಕೊರಿಂಥದವರಿಗೆ 5:1). ಅಹೀತೋಫೆಲನಿಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತು, ಆದರೂ ಅದು ಫಲಕೊಡುವುದರಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಆಲೋಚನೆಯಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಜ್ಞಾನದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ: ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳದ್ದು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವರಿಲ್ಲದ್ದು; ಮತ್ತು ಜನರು ಅದನ್ನು ದೇವರೇ ಮಾತನಾಡಿದನೋ ಎಂಬಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು ಎಂದು ಮುಂದಿನ ವಚನವು ಹೇಳುವುದು. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಧ್ವನಿಯೂ ಕೊಡಲ್ಪಡದ ಆ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ ಓದುಗರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲಾ ವಿಧವೆಯರಂತಿದ್ದು ಕಾವಲಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾಯಿತು (20:3).

ಆಗ ಅವರು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಿಗೋಸ್ಕರ ಮಾಳಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಗುಡಾರ ಹಾಕಿದರು. ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರ ಮುಂದೆಯೇ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಉಪಪತ್ನಿಗಳನ್ನು ಸಂಗಮಿಸಿದನು. ಪಾಠದ ಸ್ವಂತ ಸಂಬಂಧ 12:11-12, ಮತ್ತು ಪಾಠವು ಹೇಳುವಂತೆಯೇ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ: ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ತೆಗೆದು ನಿನ್ನೆದುರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಡುವೆನು. ಅವನು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಕೂಡ ಮಲಗುವನು. ನೀನು ಅದನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಮಾಡಿರುವೆ. ನಾನು ಹೇಳುವ ಮಾತಾದರೋ ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರ ಮುಂದೆ ಹಗಲಿನಲ್ಲೇ ನೆರವೇರುವುದು. ಮಾಳಿಗೆ ಎಂಬುದು 11:2ರ ಅದೇ ಮಾಳಿಗೆ, ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ದಾವೀದನು ಬತ್ಷೆಬೆಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಪಾಪವು ಆರಂಭವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ, ಮಗನ ಮೂಲಕ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ದಂಡನೆ ಜಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಪಾಠವು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಓದುಗರೂ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯೆಹೋವನು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನಿಗೆ ಕೇಡನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು ಎಂದು ಕಥೆಗಾರನು 17:14ರಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಯೆಹೋವನು ದಾವೀದನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಈ ಕೇಡನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವನು ಎಂದು 12:11ರಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅಬ್ಷಾಲೋಮನ ಕೃತ್ಯವು ಅವನ ಸ್ವಂತ ಪಾಪ, ಅಹೀತೋಫೆಲನ ಆಲೋಚನೆಯಂತೆ ಅವನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು ನಾತಾನನು ಮುಂತಿಳಿಸಿದ ಶಿಕ್ಷೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ದೇವರ ದಂಡನೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ದುಷ್ಟತನ ಹೇಗೆ ಒಂದೇ ಘಟನೆಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸತ್ಯವೇದವು ಬಗೆಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಎರಡನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತದೆ (ಹೋಲಿಸಿ ಆದಿಕಾಂಡ 50:20; ಅಪೊಸ್ತಲರ ಕೃತ್ಯಗಳು 2:23). ಕಥನದಲ್ಲಿ ದಾವೀದನಿಗೆ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲಾ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಂತೆಯೇ ಅವನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವನು, ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷರ ಪಾಪಗಳ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಆ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತೆರುತ್ತಾರೆ.

ದೈವೋತ್ತರಗಳಿರುವಷ್ಟು ಬೆಲೆಯಿತ್ತು — ಹೀಬ್ರೂವಿನಲ್ಲಿ ದೇವರ ವಾಕ್ಯ ಎಂದಿದೆ; ಅಹೀತೋಫೆಲನಿಗೆ ಅಂಥ ಹೆಸರಿತ್ತು, ದಾವೀದನೂ ಮತ್ತು ಅಬ್ಷಾಲೋಮನೂ ಅವನ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಥೆಗಾರನು 16ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಲು ನಿಲ್ಲುವುದು ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ: 17ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ತೆರೆಯುವ ಮೊದಲೇ, ಕೊಡಲ್ಪಡಲಿರುವ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಎಷ್ಟು ತೂಕವಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ದಾವೀದನು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಸಾಲಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ — ಯೆಹೋವನೇ ಅಹೀತೋಫೆಲನ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ನಿರರ್ಥಕಪಡಿಸು (15:31) — ಎಷ್ಟು ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಓದುಗನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು. ದೇವರ ಉತ್ತರದಂತಿದ್ದ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ನಿಜವಾದ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಯೆಹೋವನು ಬದಿಗೊತ್ತುವ 17:14ಕ್ಕೆ ಕಥೆಗಾರನ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಿ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಈ ವಚನವನ್ನು ಓದುತ್ತದೆ.

ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ ಇದೆ. ಆಲೋಚನೆಯು ದೇವರಿಂದ ಬಂದದ್ದೋ ಎಂಬಂತೆ ಇರಬಹುದು — ಸ್ಪಷ್ಟ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ, ಖಚಿತ — ಆದರೂ ಅದು ಮಾಳಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಆಲೋಚನೆಯಾಗಿರಬಹುದು. ಯೆಹೋವನ ಭಯದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಜ್ಞಾನವೂ ಜ್ಞಾನವೇ, ಮತ್ತು ಅದರ ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅದು ಅಪಾಯಕಾರಿ; ಸರ್ಪವೂ ಅತಿ ಯುಕ್ತಿಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿತ್ತು (ಆದಿಕಾಂಡ 3:1). ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಅದು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಫಲಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ತೂಗುವ ಓದುಗರು ಈ ವಚನದೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕಥೆಗಾರನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುವ ವಿಪರ್ಯಾಸವನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಯನವು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ: ಯಾರ ಮಾತು ದೇವರ ಮಾತಿನಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತೋ ಆ ಮನುಷ್ಯನು, ತನ್ನ ಮಾತು ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡದಿದ್ದಾಗ ಉರ್ಲು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವನು (17:23), ಮತ್ತು ದೇವರ ನಿಜವಾದ ವಾಕ್ಯವು ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ಕುರುಬ-ಅರಸನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೇ.