ಬಹು ಜನರಿದ್ದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಜನರಿದ್ದರೂ ಯೆಹೋವನು ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲನೆಂದು ನಂಬಿ ಯೋನಾತಾನನು ಒಬ್ಬನೇ ಜೊತೆಗಾರನೊಂದಿಗೆ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕಾವಲುದಂಡಿನ ಕಡೆಗೆ ಹತ್ತಿಹೋಗಿದ್ದನು (14:6); ಒಬ್ಬ ಕುರುಬನು ಏಲಾ ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಅವನು ಈಗಷ್ಟೇ ನೋಡಿದ್ದಾನೆ. ದಾವೀದನ ಪ್ರಾಣದೊಡನೆ ಒಂದಾದ ಪ್ರಾಣವು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರಾಣ. ಸತ್ಯವೇದದ ಮಹಾ ಸ್ನೇಹವು ಭಾವುಕತೆಯಲ್ಲಲ್ಲ, ದೇವರ ಕುರಿತಾದ ಒಂದು ಸಮಾನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ತನ್ನ ಪ್ರಾಣದಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸತೊಡಗಿದನು — ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಮ್ಮ ನೆರೆಯವರನ್ನು ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು (ಯಾಜಕಕಾಂಡ 19:18) ಎಂಬುದು ಜೀವಂತ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತದೆ. ಯೋನಾತಾನನು ಯಾರೆಂದು ಗಮನಿಸು: ಯುವರಾಜ, ದಾವೀದನ ಏಳಿಗೆಯಿಂದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು. ಅವನ ಪ್ರೀತಿ ಇದೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಅವನ ತಂದೆಯ ಅಸೂಯೆಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದು; ಕಥೆಗಾರನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಡುತ್ತಾನೆ. ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯ — ಒಬ್ಬ ದೈತ್ಯನ ಸಂಹಾರ — ಮಗನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದವನ್ನೂ ತಂದೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಈಟಿಯನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.

ಯುವರಾಜನ ನಿಲುವಂಗಿಯೂ ಆಯುಧಗಳೂ ಅವನ ಪದವಿಯ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರದ ಚಿಹ್ನೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹಕ್ಕನ್ನು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಡುವ ಒಬ್ಬ ಯುವರಾಜನನ್ನು ಅನೇಕ ಓದುಗರು ಈ ಕೊಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ — ಯೋನಾತಾನನು ಮುಂದೆ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುವನು: ನೀನು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರ ಅರಸನಾಗುವಿ; ನಾನು ನಿನಗೆ ಎರಡನೆಯವನಾಗಿರುವೆನು (23:17). ದಾವೀದನ ಅಭಿಷೇಕದ ಕುರಿತು ಯೋನಾತಾನನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಎಂದು ಪಾಠವು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಏನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು ಎಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅವನು ಏನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ದೇವರು ಯಾರ ಸಂಗಡ ಇದ್ದನೋ ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದನ್ನು ಅವನು ಕೊಟ್ಟನು.

ತನಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದರಿಂದ (17:39) ದಾವೀದನು ಸೌಲನ ಯುದ್ಧವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದನ್ನು 17ನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆವು; ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಯೋನಾತಾನನದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಲೋಹದಲ್ಲಲ್ಲ, ಕೊಡುವವನಲ್ಲಿದೆ. ಸೌಲನ ಯುದ್ಧವಸ್ತ್ರಗಳು ತಾನು ಗಳಿಸದ ಜಯವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಅರಸನಾಗಿದ್ದವು; ಯೋನಾತಾನನ ಕತ್ತಿಯೂ ಬಿಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತನು ಉಚಿತವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿ. 3ನೆಯ ವಚನದ ಒಪ್ಪಂದವು ಸೌಲನು ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲದರ ನಡುವೆಯೂ ಉಳಿಯುವುದು; ಯೋನಾತಾನನು ಸತ್ತು ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರವೂ ಅದು ದಾವೀದನನ್ನು ಯೋನಾತಾನನ ಮಗನಿಗೆ ಬಂಧಿಸುವುದು (2 ಸಮುವೇಲನು 9).

ಸ್ತ್ರೀಯರ ಹಾಡು ಇಬ್ರಿಯ ಕಾವ್ಯ: ಪರಸ್ಪರ ಸಮತೂಗುವ ಎರಡು ಸಾಲುಗಳು, ಎರಡನೆಯದು ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಎತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ — ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿ ಮಿರ್ಯಾಮಳೂ ಕೀಷೋನಿನ ಬಳಿ ದೆಬೋರಳೂ ಹಾಡಿದಂತೆ. ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ... ಹತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಎಂಬುದು ಶ್ರೇಣೀಕರಣವೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ; ಅಂಥ ದ್ವಿಪದಿಗಳು ಹೊಗಳುವ ರೀತಿಯೇ ಅದು. ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಂದದ್ದು ಅರಸನಾದ ಸೌಲನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು (ವ. 6); ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಸನ್ಮಾನಿಸುವುದು ಅವರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಒಂದು ಕವಿತೆಯು ಅದನ್ನು ಕೇಳುವ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ; ಸೌಲನ ಹೃದಯ ಕೇಳುವುದು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ: ನಾನು ಸಾವಿರಾರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಂದೆನೆಂದೂ ಹಾಡುತ್ತಾರಲ್ಲಾ.

ಆ ಹಾಡು ದಾವೀದನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದು — ಅವನು ಆಕೀಷನ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋದಾಗ ಗತ್ ಊರಿನ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರು ಅದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ (21:11), ಮತ್ತು ಅಫೇಕಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಭುಗಳು ಅದನ್ನು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ (29:5). ಅವನನ್ನು ಘನಪಡಿಸಲು ಹಾಡಿದ್ದು ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವೆ ಅವನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬಹುತೇಕ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವೆ ಅವನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೊಗಳಿಕೆ ಅಪಾಯಕರವಾದ ಕೊಡುಗೆ; ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟವನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಳಿತಿಗಿಂತ ಹೊಗಳಲ್ಪಡದವನಿಗೆ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಕೇಡು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಪುಸ್ತಕದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ವಚನ. ಸಂಶಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು — ಅನುಮಾನದಿಂದ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಅಸೂಯೆಯ ಕಣ್ಣಿನ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದನು. ಸೌಲನು ಈಗಷ್ಟೇ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ, ರಾಜತ್ವದ ಹೊರತು ಅವನಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು? (ವ. 8), ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸತ್ಯವೇ: ರಾಜ್ಯವು ಈಗಾಗಲೇ ನಿನಗಿಂತ ಉತ್ತಮನಾದ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (15:28). ಯಾರೆಂದು ಸೌಲನಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವನು ಊಹಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಈ ದಿನದಿಂದ ಆ ಊಹೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ವಾಕ್ಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ತೊಲಗಿಸಬೇಕಾದ ಬೆದರಿಕೆಯಾಗಿ ಅವನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.

ಸತ್ಯವೇದದಲ್ಲಿ ಅಸೂಯೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ: ಹೇಬೆಲನ ಕಾಣಿಕೆ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕಾಯಿನನ ಮುಖ ಕಳೆಗುಂದಿತು; ಯೋಸೇಫನ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರು ಅವನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹಭಾವದಿಂದ ಮಾತನಾಡಲಾರದೆ ಹೋದರು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಕಥೆಗಾರನು 9ನೆಯ ವಚನದ ದಿನವನ್ನು 16:13ರ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ದಿನ ಆತ್ಮವು ದಾವೀದನ ಮೇಲೆ ಅಂದಿನಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳು ಆರಂಭವಾದವು: ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ ಯೆಹೋವನ ಕೃಪೆ, ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷ. ಎರಡೂ ಸೌಲನ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

ದುರಾತ್ಮವು ಬರುತ್ತದೆ (ವ. 10); ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಸೌಲನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವಾದಿಸಿದನು — ಆ ಪದವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಿರುವುದು ಉನ್ಮತ್ತ ಕೂಗಾಟಕ್ಕೆ, ದೇವರಿಂದ ಬಂದ ಸಂದೇಶಕ್ಕಲ್ಲ; ಪ್ರಾಚೀನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕ್ರಿಯಾಪದ ಎರಡನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಕಥೆಗಾರನು ಅದನ್ನು ಕಠೋರ ವ್ಯಂಗ್ಯದಿಂದ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ: ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರವಾದಿಸಿದ ಮನುಷ್ಯನು (10:10) ಈಗ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಈಟಿ ಹಿಡಿದು ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಕೂಗಾಡುತ್ತಾನೆ. ದಾವೀದನು ವಾಡಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಕಿನ್ನರಿಯನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದನು — ಕಿನ್ನರಿ ನುಡಿಸುವವನು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ತನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಯಜಮಾನನನ್ನು ಸೇವಕನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಎರಡು ಸಾರಿ — ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ಒಂದೇ ಆವೇಶದಲ್ಲಿನ ಎರಡು ಎಸೆತಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು 19:10ರ ಎರಡನೆಯ ಈಟಿಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂಶವು ಆ ಮಾದರಿಯೇ: ಸೌಲನ ದ್ವೇಷವು ಒಂದೇ ದಿನದೊಳಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ (ವ. 9) ಕೈಗೆ ಸಾಗಿದೆ; ದಾವೀದನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡನು — ಅವನು ಪಾರಾದನು, ಮತ್ತು ಪ್ರತೀಕಾರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಸಿಂಹಾಸನದ ಹಕ್ಕುಳ್ಳವನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವವನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಅದನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತೋರಿಸಲಾದ ಆ ಸಂಯಮವು ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ನಿಯಮವಾಗಿರುವುದು (24:6; 26:9).

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪಲ್ಲವಿ: ವಿವೇಕದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡನು (ವ. 5, 14, 15, 30) ಮತ್ತು ಯೆಹೋವನು ಅವನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದನು (ವ. 12, 14, 28). ವಿವೇಕದಿಂದ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಏಳಿಗೆಹೊಂದುವುದು ಎಂಬ ಅರ್ಥವಿದೆ; ದಾವೀದನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವುದು ಕುತಂತ್ರದಿಂದಲ್ಲ, ಸೌಲನಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಆರೋಪವನ್ನೂ ಹೊರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡದ ನಡತೆಯಿಂದ. ಅರಮನೆಯಿಂದ ಸೈನ್ಯದ ಒಂದು ದಳಾಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನು (ವ. 13) ಆ ಪದವಿಯಿಳಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ಸೇವೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ — ಜನರ ಸಂಗಡ ಹೋಗುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಾ ಇದ್ದನು — ಮತ್ತು ಇಸ್ರಾಯೇಲರೂ, ಯೆಹೂದ್ಯರೂ... ದಾವೀದನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು (ವ. 16).

ದಾವೀದನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ, ಸೌಲನು ಭಯಪಡುವ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ (ವ. 12, 15, 28-29) ಕಥೆಗಾರನು ಕೊಡುವ ವಿವರಣೆ ಯೆಹೋವನು ಅವನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದನು ಎಂಬುದೇ. ಸೌಲನು ಭಯಪಡುವುದು ದಾವೀದನ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಲ್ಲ — ಪಾಠವು ಅವನಿಗೆ ಅಂಥದ್ದೇನನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ — ಬದಲಾಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಸಂಗಡ ದೇವರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕ್ಕೆ. ದಾವೀದನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಆ ಭಯವು, ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಅರಿತಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಾಣದ ಆಕಾರ.

ಸೌಲನು ಈಟಿಯಿಂದ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದ್ದಾನೆ — ಇವನು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದಲ್ಲ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರ ಕೈಯಿಂದ ಸಾಯಲಿ (ವ. 17). ಮೊದಲು ಮೇರಬಳು — ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು ಅನಂತರ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟವಳು (ವ. 19); ಈಗ ದಾವೀದನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಮೀಕಲಳು (ವ. 20); ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸೌಲನು ಕೂಡಲೇ ಉರುಲು ಎಂದು ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ (ವ. 21). ತೆರವು — ಸತ್ತ ಶತ್ರುಗಳ ನೂರು ಪುರಾವೆಗಳು — ಪ್ರಾಣಾಂತಕವಾಗಿರಲೆಂದೇ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಮತ್ತು ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ವೇಷ ತೊಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳಾದ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯರಿಗೆ ಮುಯ್ಯಿತೀರಿಸಿ. ನಿಜವಾದ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಕಥೆಗಾರನು ಎರಡನೆಯ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಓದುಗನಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಗೌರವಕ್ಕೆ ದಾವೀದನ ಉತ್ತರವು, 17:58ರಲ್ಲಿ ಅವನು ಸೌಲನೊಂದಿಗೆ ಮೀಟಿದ ಮತ್ತು ಒಮ್ಮೆ ಸೌಲನು ಸಮುವೇಲನೊಂದಿಗೆ ಮೀಟಿದ (9:21) ಅದೇ ಸ್ವರ: ನಾನು ಎಷ್ಟರವನು?... ನಾನು ದರಿದ್ರನೂ, ಅಲ್ಪನೂ ಆಗಿರುತ್ತೇನಲ್ಲಾ (ವ. 18, 23). ಅವನು ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಬೆಲೆಯ ಎರಡರಷ್ಟನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ (ವ. 27), ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು — ಎಣಿಸಿಕೊಟ್ಟನು — ಅರಸನ ಅಳಿಯನು ಬೆಲೆ ತೆರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯಾರೂ ಹೇಳದಂತೆ. ಭೀಕರವಾದ ಆ ಯುದ್ಧಚಿಹ್ನೆಯು ಪ್ರಾಚೀನ ಯುದ್ಧದ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣ; ಪಾಠವು ಯಾವ ಟೀಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ; ಸೌಲನು ವಿಧಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಷರತ್ತನ್ನೂ ದಾವೀದನು ಪೂರೈಸಿದನು ಮತ್ತು ಸೌಲನ ಒಳಸಂಚು ವಿಫಲವಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಣಲು ಓದುಗನು ಅದನ್ನು ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ಯೆಹೋವನು ದಾವೀದನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದಾನೆಂದು ಸೌಲನು ತಿಳಿದು (ವ. 28) — ಆ ಅರಿವು ಅವನನ್ನು ಉತ್ತಮನನ್ನಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಅರಸನ ದುರಂತವು ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇದೇ: ಅವನು ದೇವರ ಕೈಯನ್ನು ಕಾಣಬಲ್ಲನು, ಆದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿತ್ಯವೈರಿ — 19-27 ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ತುಂಬಿರುವ ಬೇಟೆಯು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಥಿರ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ದಾವೀದನು ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೂ ಸೌಲನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಸೌಲನು ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ದಾವೀದನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಯತ್ನವೂ ದಾವೀದನ ಘನತೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.

30ನೆಯ ವಚನವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಪಲ್ಲವಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ; ಇಂಗ್ಲಿಷ್ (KJV) ಪಾಠದಲ್ಲಿ: ದಾವೀದನು ಸೌಲನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇವಕರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿವೇಕದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡನು; ಆದುದರಿಂದ ಅವನ ಹೆಸರು ಬಹು ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ದಾವೀದನನ್ನು ಬೀಳಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಅಸೂಯೆ ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದೆ. ಹನ್ನಳ ಹಾಡು ಅದನ್ನು ಹೇಳಿತ್ತು: ಯೆಹೋವನೇ... ತಗ್ಗಿಸುವವನೂ, ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನೂ ಆತನೇ (2:7). ದೇವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಸೌಲನನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ತ್ವರೆಗೊಳಿಸಲು ಕೈಯೆತ್ತಲು ದಾವೀದನನ್ನೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಎರಡು ನಿರಾಕರಣೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದೀರ್ಘ ಹಾದಿ ಇದೆ.