అనేక భారతీయ గ్రామాల్లో, అప్పు తీసుకున్న మనిషితో పాటు అప్పు చావదు. వడ్డీ వ్యాపారి కొడుకుల దగ్గరకు వస్తాడు, కొన్నిసార్లు మనవళ్ల దగ్గరకు కూడా — వారు దేని మీదా సంతకం చేయలేదు, కానీ ఆ అప్పు కట్టిన ఇంట్లోనే నివసిస్తున్నారు. వారు దానిని ఎంచుకోలేదు, అయినా అది వారి జీవితమంతటినీ తీర్చిదిద్దుతుంది. పౌలు మానవాళి గురించి ఇంచుమించు అలాగే ఆలోచిస్తాడు. ప్రతి ఒక్కరూ తాము మొదలుపెట్టని ఒక కథలో పుడతారు — ఆదాము వరకు వెనక్కి సాగే కథ, అందులో పాపమూ మరణమూ కుటుంబ స్థితిగా మారాయి. కానీ రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 5 చివరికి వారసత్వంగా వచ్చిన అప్పు గురించి కాదు. కుటుంబానికి రెండవ శిరస్సు గురించి — ఆయన చేసిన ఒక్క క్రియ దానిని రద్దు చేస్తుంది, ఇంకా ఎక్కువే చేస్తుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: రెండవ అంకం, పతనం, నాల్గవ అంకాన్ని, క్రీస్తును, కలుస్తుంది. అబ్రాహాము కుటుంబం విశ్వాసం బట్టి నిర్వచించబడుతుందని పౌలు చూపించాడు (రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 4). ఇప్పుడు అతను ఇంకా వెనక్కి, బైబిలు కథ ప్రారంభం వరకు వెళ్తాడు. ఆదికాండము 3లో ఆదాము అవిధేయత మానవజాతి మొత్తాన్నీ మరణం వైపు నడిపించింది; క్రీస్తు విధేయత కొత్త మానవాళిని మొదలుపెడుతుంది. బైబిలు కథ ఇక్కడ ఇద్దరు మనుషులుగా, వారి నుండి ప్రవహించే రెండు లోకాలుగా చెప్పబడుతుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: దేవునితో సరిచేయబడడం ఏమి తెస్తుందో చూపడానికి — సమాధానం, ప్రవేశం, నిరీక్షణ — దానిని ఒక సార్వత్రిక కథలో పాతుకుపోయేలా చేయడానికి: ఆదాము ద్వారా తప్పు జరిగినదాన్ని, క్రీస్తు ద్వారా దేవుడు చేసినది ముంచెత్తుతుంది.
- 5:1–5 — మనం విశ్వాసం ద్వారా సరిచేయబడ్డాం కాబట్టి, దేవునితో మనకు సమాధానం ఉంది, కృపలో నిలిచి ఉన్నాం. శ్రమల్లో కూడా మనం అతిశయించవచ్చు, ఎందుకంటే శ్రమ ఓర్పును, ఓర్పు యోగ్యతను, యోగ్యత నిరీక్షణను పుట్టిస్తుంది; ఆ నిరీక్షణ మనలను సిగ్గుపరచదు, ఎందుకంటే దేవుని ప్రేమ ఆత్మ ద్వారా మన హృదయాల్లో కుమ్మరించబడింది.
- 5:6–11 — మనం ఇంకా బలహీనులుగా ఉన్నప్పుడే, క్రీస్తు భక్తిహీనుల కోసం చనిపోయారు. మంచి మనిషి కోసం కూడా ఎవరైనా చనిపోవడం అరుదు, కానీ దేవుడు తన ప్రేమను ఇందులో చూపిస్తాడు: మనం ఇంకా పాపులుగా ఉన్నప్పుడే, క్రీస్తు మన కోసం చనిపోయారు. శత్రువులు ఆయన మరణం ద్వారా సమాధానపరచబడితే, ఆయన జీవం ద్వారా వారు ఇంకెంతగా రక్షించబడతారు.
- 5:12–14 — ఒక మనిషి ద్వారా పాపం లోకంలోకి వచ్చింది, పాపం ద్వారా మరణం వచ్చింది; అలా, అందరూ పాపం చేశారు కాబట్టి, మరణం అందరికీ వ్యాపించింది. ధర్మశాస్త్రం రాకముందు కూడా, ఆదాము నుండి మోషే వరకు మరణం ఏలింది; ఆదాము రాబోయేవానికి ఒక నమూనా.
- 5:15–21 — కానీ వరం అపరాధం వంటిది కాదు. ఒక అపరాధం అందరికీ శిక్షావిధిని తెచ్చింది; ఒక నీతి క్రియ అందరికీ నీతిమంతులుగా తీర్చబడడాన్నీ జీవాన్నీ తెస్తుంది. ధర్మశాస్త్రం ప్రవేశించింది, అపరాధం పెరిగింది; కానీ పాపం ఎక్కడ పెరిగిందో, అక్కడ కృప ఇంకా ఎంతో విస్తరించింది — క్రీస్తు ద్వారా కృప ఏలేలా.
- ఆగస్టీన్, రిఫార్మ్డ్ సంప్రదాయాలు: మానవాళి అంతా ఆదాము భ్రష్టత్వంలోనే కాక అతని దోషంలో కూడా పాలుపంచుకుంటుంది. ఆగస్టీన్ వాడిన లాటిన్ పాఠం 5:12ను 'ఎవనిలో అందరూ పాపం చేశారో' అని చదివింది; తర్వాతి రిఫార్మ్డ్ వేదాంతం ఆదామును మానవజాతికి నిబంధన శిరస్సుగా పేర్కొంది.
- తూర్పు ఆర్థడాక్స్ 'పూర్వీకుల పాపం': మనుషులు ఆదాము నుండి మరణస్వభావాన్నీ, గాయపడిన, పాపానికి మొగ్గే స్వభావాన్నీ వారసత్వంగా పొందుతారు, కానీ అతని వ్యక్తిగత దోషాన్ని కాదు; గ్రీకు పదబంధాన్ని సాధారణంగా 'అందరూ పాపం చేశారు కాబట్టి' అని చదువుతారు.
- చాలామంది ఆధునిక వ్యాఖ్యాతలు: పాపమూ మరణమూ లోకంలో విచ్చలవిడిగా ఉన్న ఒక శక్తి అనీ, మనుషులందరూ తమ సొంత పాపం ద్వారా దానిలో చేరతారనీ పౌలు వర్ణిస్తాడు; కొందరు ఆదామును మానవాళికి ప్రతీకగా కూడా చదువుతారు; అతని చారిత్రకత విషయంలో అభిప్రాయాలు విస్తృతంగా మారుతాయి.
ముఖ్య వచనం: రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 5:8 · కాబట్టి ఏమిటి: రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 5:8 భారతీయ సంఘాల్లో ఎక్కువగా ఉదహరించబడే వచనాల్లో ఒకటి, దానికి మంచి కారణం ఉంది: దేవుని ప్రేమ మొదట తమను తాము శుభ్రపరచుకున్నవారికి బహుమతి కాదు. పుట్టుక బట్టి ర్యాంకులు ఇచ్చే ఏ సమాజానికైనా ఆదాము-క్రీస్తు వ్యత్యాసం ఒక తగ్గింపు కలిగించే విషయాన్ని చెబుతుంది: దేవుని ఎదుట, అందరూ ఒకే వారసత్వాన్ని పంచుకుంటారు, అందరికీ ఒకే వరం అందించబడుతుంది.