భారతదేశంలో భూమి కోసం పోరాడిన ఎవరికైనా, ఒక పత్రం మీది తేదీ సమస్తాన్నీ నిర్ణయించగలదని తెలుసు. ఒక నియమం మారకముందు రిజిస్టర్ అయిన కొనుగోలు దస్తావేజు నిలుస్తుంది; తర్వాత రిజిస్టర్ అయినది నిలవకపోవచ్చు. పౌలు సరిగ్గా అలాంటి వాదనే చేస్తాడు. అతని ప్రత్యర్థులు ఇలా అనవచ్చు: సరే, విశ్వాసం ముఖ్యమే, కానీ అబ్రాహాము సున్నతి మనిషి — ఒక కుటుంబాన్ని ఇశ్రాయేలుగా చేసిన నిబంధన గుర్తు అదే. కాబట్టి పౌలు ఫైలు తెరిచి తేదీలు సరిచూస్తాడు. ఆదికాండములో, దేవుడు అబ్రాహామును 15వ అధ్యాయంలో నీతిమంతుడిగా ఎంచుతాడు; సున్నతి 17వ అధ్యాయంలో వస్తుంది. నమ్మకం మొదట వచ్చింది; గుర్తు ఆ తర్వాత, అప్పటికే ఇవ్వబడినదాని మీద ముద్రగా వచ్చింది. పుటల క్రమమే వాదం మొత్తం అవుతుంది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఐదవ అంకం — సంఘం, కానీ మూడవ అంకం వరకు, ఇశ్రాయేలు పిలుపు వరకు వెనక్కి చాపుతూ. యూదులూ అన్యజనులూ సమానంగా క్రీస్తులో విశ్వాసం ద్వారా దేవునితో సరిచేయబడతారని పౌలు ఇప్పుడే వాదించాడు (రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 3). ఇప్పుడు అతను ఆ వాదనను యూదు ప్రజల మూల కథతో పరీక్షిస్తాడు. సువార్త ఒక కొత్తదనమే అయితే, అబ్రాహాము దానిని ఖండిస్తాడు; బదులుగా, అబ్రాహాము దాని మొదటి సాక్షి అనీ, ఒక్క జనాంగం కంటే పెద్దదైన కుటుంబానికి తండ్రి అనీ పౌలు వాదిస్తాడు.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: విశ్వాసం గురించిన పౌలు వాదనను ఇశ్రాయేలు సొంత లేఖనంలో స్థిరపరచడానికి: దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్మడం ద్వారా అబ్రాహాము నీతిమంతుడిగా ఎంచబడ్డాడు, కాబట్టి అతను విశ్వసించే యూదులకే కాక విశ్వసించే అన్యజనులకు కూడా తండ్రి.
- 4:1–8 — అబ్రాహాము ఏమి కనుగొన్నాడు? అతను దేవుని నమ్మాడు, అది అతనికి నీతిగా ఎంచబడింది అని ఆదికాండము చెబుతుంది. జీతం బాకీగా చెల్లించబడుతుంది, కానీ వరం ఉచితంగా ఎంచబడుతుంది. దేవుడు ఎవరి పాపాలను లెక్కలోకి తీసుకోడో ఆ వ్యక్తిని ధన్యుడని దావీదు కూడా అదే చెబుతాడు (కీర్తన 32).
- 4:9–12 — ఈ ధన్యత సున్నతి పొందినవారికి మాత్రమేనా? అబ్రాహాము సున్నతి పొందకముందే నీతిమంతుడిగా ఎంచబడ్డాడని పౌలు ఎత్తిచూపుతాడు. సున్నతి అతనికి అప్పటికే ఉన్న విశ్వాసానికి ఒక ముద్ర; కాబట్టి అతను సున్నతి పొందని విశ్వాసులకూ, అదే నమ్మకంలో నడిచే సున్నతి పొందినవారికీ ఇద్దరికీ తండ్రి.
- 4:13–17 — అబ్రాహాము లోకానికి వారసుడు అవుతాడనే వాగ్దానం ధర్మశాస్త్రం ద్వారా కాక విశ్వాసం ద్వారా వచ్చింది — అది కృప మీద ఆధారపడి, అతని సంతానమంతటికీ స్థిరంగా ఉండేలా. మృతులకు జీవమిచ్చి, లేనివాటిని ఉనికిలోకి పిలిచే దేవుని నమ్ముతూ, అతను అనేక జనాంగాలకు తండ్రి అయ్యాడు.
- 4:18–25 — ఆశకు ఆధారం లేనప్పుడు కూడా ఆశతో, అబ్రాహాము వాస్తవాలను ఎదుర్కొన్నాడు: సుమారు వంద సంవత్సరాల వయసులో అతని సొంత శరీరం చచ్చినట్లే ఉంది, శారా పిల్లలను కనలేదు. అయినా దేవుడు తాను వాగ్దానం చేసినదాన్ని చేయగలడని పూర్తిగా నమ్మి, అతను తడబడలేదు. 'ఎంచబడింది' అనే ఆ మాట, యేసును లేపిన దేవుని నమ్మే మన కోసం కూడా రాయబడింది.
ముఖ్య వచనం: రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 4:3 · కాబట్టి ఏమిటి: వేరొకరి సంస్కృతికో కులానికో చెందినదిగా కనిపించే విశ్వాసానికి తాము బయటివారమనే నిశ్శబ్ద ఆందోళనను అనేక భారతీయ విశ్వాసులు మోస్తుంటారు. అబ్రాహాము కుటుంబం ఎన్నడూ పుట్టుక, ఆచారం, నేపథ్యం బట్టి నిర్వచించబడలేదు, దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్మడం బట్టే అన్నది పౌలు జవాబు. సరైన వంశం ద్వారా ఎవరూ దానిలో చేరరు; అందరూ ఒకే విధంగా చేరతారు.