రెండు అంజూరపు గంపలు

సుదీర్ఘమైన రోజు చివరిలో ఒక పండ్లు అమ్మే ఆమెను గమనించండి. ఆమె గంపను ఒంపి వేరు చేస్తుంది: ఇవి ఇంకా తియ్యగా ఉన్నాయి, ఇవి మెత్తబడి పుల్లగా మారాయి, పారేయాలి. ఆమెతో ఎవరూ వాదించరు; ఆమెకు పండ్ల సంగతి తెలుసు. ఇప్పుడు తన రాజునూ, కళాకారులనూ, ప్రముఖ కుటుంబాలనూ ఒక విదేశీ సైన్యానికి అప్పుడే కోల్పోయిన ఒక పట్టణాన్ని ఊహించుకోండి. వెనక మిగిలినవారు కూడా వేరు చేయడం మొదలుపెడతారు — తమను తాము మంచి గంపలో వేసుకుంటారు. మేము ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నాం, తీసుకుపోబడినవారే కుళ్ళినవారై ఉండాలి అంటారు. దేవాలయం ఎదుట ఉన్న రెండు అంజూరపు గంపలు యిర్మీయాకు చూపించబడతాయి; దేవుడు వాటిని వ్యతిరేకంగా వేరు చేస్తాడు.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం విరిగిపోయే స్థితికి చేరుకుంది. క్రీ.పూ. 597లో నెబుకద్నెజరు యెరూషలేమును పట్టుకుని, యువ రాజైన యెహోయాకీనును వేలాదిమంది ఇతరులతో పాటు బబులోనుకు తీసుకుపోయి, అతని పినతండ్రి సిద్కియాను సింహాసనం మీద కూర్చోబెట్టాడు. ఇక్కడి నుండి కథ రెండు దారుల్లో సాగుతుంది — బబులోనులోని చెరవాసులు, యెరూషలేములోని శేషం — దేవుని భవిష్యత్తు ఎక్కడ ఉంది అన్నదే ప్రశ్న. ఈ చిన్న దర్శనం ఆశ్చర్యపరిచే జవాబు ఇస్తుంది: తమ ఇళ్ళను నిలుపుకున్నవారితో కాదు, వాటిని కోల్పోయినవారితో.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: బతికి ఉండడమే దేవుని అనుగ్రహానికి రుజువని యెరూషలేములో మిగిలినవారు సౌకర్యంగా భావించిన దానిని తలకిందులు చేయడం, దేవుడు ఎవరి ద్వారా తిరిగి కడతాడో ఆ ప్రజలు పట్టణపు కొత్త పాలకులు కాదు, బబులోనులోని చెరవాసులే అని ప్రకటించడం.

• 24:1–3 — యెహోయాకీనూ, అధిపతులూ, కళాకారులూ బబులోనుకు తీసుకుపోబడిన తర్వాత, దేవాలయం ఎదుట ఉంచిన రెండు గంపలను యిర్మీయా చూస్తాడు: ఒకదానిలో మొదట పండిన పండ్లలాంటి చాలా మంచి అంజూరపు పండ్లు, మరొకదానిలో తినలేనంత చెడ్డ అంజూరపు పండ్లు. నీకు ఏమి కనిపిస్తోందని దేవుడు అడుగుతాడు, అతను వాటిని వర్ణిస్తాడు.
• 24:4–7 — మంచి అంజూరపు పండ్లు చెరవాసులు. వారి మేలు కోసమే వారిని పంపివేశానని, వారిని కనిపెట్టి, తిరిగి తీసుకువచ్చి, పెల్లగించకుండా నాటి, తనను ఎరిగే హృదయాన్ని వారికి ఇస్తానని దేవుడు చెబుతాడు — వారు ఆయన ప్రజలుగా, ఆయన వారి దేవునిగా ఉంటారు, వారు పూర్ణహృదయంతో ఆయన వైపు తిరుగుతారు.
• 24:8–10 — చెడ్డ అంజూరపు పండ్లు సిద్కియా, అతని అధికారులు, దేశంలో ఉండిపోయినవారు, ఐగుప్తుకు పారిపోయినవారు. ఆశీర్వాదానికి బదులు వారు జనాల మధ్య సామెతగానూ శాపంగానూ మారతారు; దేశంలో నుండి లేకుండా పోయేవరకు ఖడ్గం, కరువు, తెగులు వారిని వెంటాడతాయి.

ముఖ్య వచనం: యిర్మీయా 24:7  ·  కాబట్టి ఏమిటి: మన సొంత సుఖాన్ని దేవుడు మనలను ఆమోదిస్తున్నాడనడానికి రుజువుగా, ఇతరుల నష్టాన్ని ఆయన వారిని ఆమోదించడం లేదనడానికి రుజువుగా చదవడం సులభం. ఈ దర్శనం ఆ తర్కాన్ని తిరస్కరిస్తుంది. సమస్తాన్నీ కోల్పోయినవారినే దేవుడు మంచి అంజూరపు పండ్లు అంటాడు — శ్రమ మనుష్యులను పరిశుద్ధులను చేస్తుంది కాబట్టి కాదు, వారితోనే మళ్ళీ మొదలుపెట్టాలని దేవుడు ఎంచుకుంటాడు కాబట్టి. ఇక్కడ నిరీక్షణ నష్టానికి అవతలి వైపున దొరుకుతుంది.