భారతదేశంలోని రైతులు రుతుపవనాన్ని బట్టి తమ సంవత్సరాన్ని ప్రణాళిక చేసుకుంటారు. దున్నడానికి ఒక సమయం, వరి నాట్లు వేయడానికి ఒక సమయం, మేఘాల కోసం ఎదురుచూడడానికి ఒక సమయం, కోయడానికి ఒక సమయం — ఎంత కోరుకున్నా వానలు కదలవు. ప్రసంగి 3 అలాంటి లయ మీద నిర్మించబడిన కావ్యంతో మొదలవుతుంది: పుట్టుక, మరణం నుండి యుద్ధం, శాంతి వరకు పద్నాలుగు జతల వ్యతిరేకాలు. అది ఎంత అందమైనదంటే పెళ్లిళ్లలోనూ అంత్యక్రియల్లోనూ చదవబడుతుంది. కానీ బోధకుడు కేవలం కాలాలను మెచ్చుకోవడం లేదు. వాటిని నిర్ణయించేది ఎవరు, మొత్తం నమూనాను మనం ఎందుకు చూడలేము, తీర్పు ఉండవలసిన చోటే అన్యాయం ఎందుకు కూర్చుంది అని అతను అడుగుతున్నాడు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో, ఇశ్రాయేలు కట్టడానికి, పడగొట్టడానికి సంబంధించిన కాలాల గుండా జీవించింది — దావీదు ఎదుగుదల, సొలొమోను మహిమ, రాజ్యపు బీట. ప్రసంగి 3 వెనక్కి తగ్గి, జీవితమంతటినీ దేవుని సమయపాలన పరిపాలిస్తున్నట్టు చూస్తుంది; మనుషులు దానిని అనుభవిస్తారు కానీ పూర్తిగా గ్రహించలేరు. చరిత్ర అర్థం దాగి ఉన్నప్పుడు కూడా అది యాదృచ్ఛికం కాదని, దేవుడు ఒక దినాన న్యాయంగా తీర్పు తీరుస్తాడని బైబిలంతటా ఉన్న ఒక దృఢ నమ్మకం వైపు అది చూపుతుంది.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ప్రతి మానవ కార్యానికీ దేవుని క్రింద నియమించబడిన సమయం ఉందని, మనుషులు నిత్యత్వాన్ని గ్రహిస్తారు కానీ దేవుని కార్యాన్ని అర్థం చేసుకోలేరని, అన్యాయం, మరణం బోధకుడు కప్పిపుచ్చడానికి నిరాకరించే నిజమైన చిక్కుప్రశ్నలుగా మిగిలి ఉన్నాయని చూపడానికి.
- 3:1–8 — ప్రతిదానికీ ఒక కాలం ఉంది: పుట్టడానికి, చనిపోవడానికి; నాటడానికి, పెకలించడానికి; ఏడవడానికి, నవ్వడానికి; దుఃఖించడానికి, నాట్యం చేయడానికి; మౌనంగా ఉండడానికి, మాట్లాడడానికి; ప్రేమించడానికి, ద్వేషించడానికి; యుద్ధానికి, శాంతికి ఒక సమయం. జీవితం వీటన్నిటి గుండా సాగుతుంది.
- 3:9–15 — దేవుడు ప్రతిదానినీ దాని సమయంలో అందంగా చేశాడు, మానవ హృదయాల్లో నిత్యత్వాన్ని ఉంచాడు — అయినా ఆయన మొదటి నుండి చివరి వరకు చేసినదానిని మనం కనుగొనలేము. కాబట్టి జీవితాన్ని ఆనందించండి, మేలు చేయండి; దేవుడు చేసేది నిలిచి ఉంటుంది; మనుషులు ఆయన ఎదుట భయభక్తులతో నిలబడాలని ఆయన అలా చేస్తాడు.
- 3:16–17 — న్యాయం ఉండవలసిన స్థలంలోనే బోధకుడు దుష్టత్వాన్ని చూస్తాడు. ప్రతి కార్యానికీ ఒక సమయం ఉంది కాబట్టి దేవుడు నీతిమంతులకూ దుష్టులకూ తీర్పు తీరుస్తాడని అతను నమ్ముతాడు.
- 3:18–22 — తర్వాత ఒక చీకటి ఆలోచన: మనుషులు, జంతువులు ఒకే ఊపిరిని, ఒకే అంతాన్ని పంచుకుంటారు; అందరూ ధూళికి తిరిగి వెళ్తారు. మానవ ఆత్మ పైకి వెళ్తుందో లేదో ఎవరికి తెలుసు? కాబట్టి అతనికి కనిపించే అత్యుత్తమ మార్గం తన పనిని ఆనందించడమే, ఎందుకంటే తర్వాత ఏమి వస్తుందో ఎవరూ మనకు చూపించలేరు.
ముఖ్య వచనం: ప్రసంగి 3:11 · కాబట్టి ఏమిటి: నాట్ల కాలంలోనే కోతను కోరుకోవడం వల్ల చాలా నిరాశ వస్తుంది. మనం ఎంచుకోని సమయపాలన పట్ల ఓర్పును, ఆ సమయపాలన జవాబివ్వని ప్రశ్నల — అన్యాయం, మరణం — గురించి నిజాయితీని ఈ అధ్యాయం నేర్పుతుంది. మన హృదయాల్లోని నిత్యత్వం గురించిన వాక్యం చాలామంది అనుభవించేదానికి పేరు పెడుతుంది: వర్తమానం కంటే ఎక్కువ దాని కోసం చేయబడినవారం, అయినా మొత్తాన్ని చూడలేనివారం.