కార్యాలయంలో పనిచేసిన ఎవరికైనా ఎప్పుడూ అందుబాటులో ఉండే, ఎప్పుడూ సానుభూతి చూపే, ఎప్పుడూ 'నేను బాధ్యతలో ఉంటే ఇది సరిదిద్దబడేది' అనే సహోద్యోగి తెలుసు. అతడు చెప్పే ఏదీ పూర్తిగా ద్రోహం కాదు, అయినా నెలలు గడిచేకొద్దీ మనుషులు యజమానికి బదులు అతని వైపు చూడడం మొదలుపెడతారు. అబ్షాలోము యెరూషలేము ద్వారం దగ్గర సరిగ్గా ఇదే చేస్తాడు — ప్రజల చేతులు పట్టుకుని, వారిని ముద్దుపెట్టుకుని, వారి వ్యాజ్యాలు వినడానికి రాజు దగ్గర ఎవరూ లేరని సూచిస్తూ. అతడు తనను తాను రాజు అని పిలుచుకునే సమయానికి, హృదయాలు ఇదివరకే మారిపోయాయి. అప్పుడు ఇశ్రాయేలు కథలో అత్యంత ప్రసిద్ధుడైన రాజు చెప్పులు లేకుండా తన సొంత నగరం నుండి నడిచి వెళ్లిపోతాడు.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో, ఇశ్రాయేలు కథలో, దావీదు సొంత ఇంటి నుండే కీడు పుడుతుందన్న నాతాను హెచ్చరిక (2 సమూయేలు 12:11) ఇప్పుడు అంతర్యుద్ధంగా మారుతుంది. దేవుడు శాశ్వత సింహాసనాన్ని వాగ్దానం చేసిన అభిషిక్త రాజు తన కుమారుని వల్ల వెళ్లగొట్టబడతాడు. అయినా వాగ్దానం రద్దు కాలేదని ఈ అధ్యాయం నిశ్శబ్దంగా గట్టిగా చెబుతుంది: దావీదు మందసాన్ని ఒక రక్షరేకుగా వాడడానికి నిరాకరిస్తాడు, తన భవిష్యత్తును దేవునికి వదిలేస్తాడు, తర్వాత ముఖ్యమయ్యే విశ్వాసులైన స్నేహితులను నాటుతాడు. కిద్రోను దాటి ఒలీవల కొండ ఎక్కే ఆ మార్గంలో సువార్తలలో మరొక దావీదు కుమారుడు మళ్లీ నడుస్తాడు.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: ఒక తిరుగుబాటు అసంతృప్తి, ఆకర్షణల నుండి ఎలా నిర్మించబడుతుందో చూపడం; దావీదును అతని అత్యంత దీనస్థితిలో — తగ్గించబడి, ప్రార్థిస్తూ, సింహాసనాన్ని పట్టుకోవడానికి బదులు దానిని దేవునికి అప్పగిస్తూ — చూపడం; అదే సమయంలో అతని విశ్వాసులైన స్నేహితులు తమ హృదయాలను బయలుపరుస్తారు.
- 15:1–6 — అబ్షాలోము ఒక రథాన్ని, గుర్రాలను, తన ముందు పరుగెత్తే యాభై మందిని సంపాదించుకుంటాడు. అతడు తెల్లవారుజామునే లేచి నగర ద్వారం దగ్గర నిలబడి, వ్యాజ్యం ఉన్న ఎవరితోనైనా వారి వ్యాజ్యం న్యాయమైనదే కానీ దానిని వినడానికి రాజు దగ్గర ఎవరూ లేరని చెప్పి, తాను న్యాయాధిపతిని అయితే బాగుండునని బిగ్గరగా కోరుకుంటాడు. ప్రజలు నమస్కరించినప్పుడు, అతడు వారి చేయి పట్టుకుని ముద్దుపెట్టుకుంటాడు. ఆ విధంగా అతడు ఇశ్రాయేలు హృదయాలను దొంగిలిస్తాడు.
- 15:7–12 — నాలుగు సంవత్సరాల తర్వాత (ప్రామాణిక హీబ్రూ పాఠం 'నలభై' అని చదువుతుంది), దావీదు మొదట రాజుగా చేయబడిన పట్టణమైన హెబ్రోనులో ఒక మొక్కుబడి చెల్లించడానికి అబ్షాలోము అనుమతి అడుగుతాడు. బూర ధ్వని వినగానే తనను రాజుగా ప్రకటించమని గోత్రాలన్నిటి గుండా దూతలను పంపి, దావీదు గౌరవనీయ సలహాదారుడైన అహీతోపెలును పిలిపిస్తాడు. కుట్ర బలపడుతుంది.
- 15:13–23 — ఇశ్రాయేలు హృదయం అబ్షాలోము వెంట వెళ్లిందని విని, నగరం కత్తికి గురికాక ముందే పారిపోవాలని దావీదు నిర్ణయించుకుని, రాజభవనాన్ని కాపాడడానికి పది మంది ఉపపత్నులను వదిలి వెళ్తాడు. నగర పొలిమేర దగ్గర అతని అంగరక్షక దళం ముందుకు సాగుతుంది — వారిలో కొత్తగా వచ్చిన విదేశీయుడైన గిత్తీయుడైన ఇత్తయి ఉన్నాడు. ఇంటికి వెళ్లమని దావీదు ఇత్తయిని బతిమాలుతాడు, కానీ బ్రతికినా చచ్చినా అతనితోనే ఉంటానని ఇత్తయి ప్రమాణం చేస్తాడు. వారు కిద్రోను దాటుతుండగా దేశమంతా ఏడుస్తుంది.
- 15:24–29 — సాదోకు, లేవీయులు దేవుని మందసాన్ని తెస్తారు, కానీ దావీదు దానిని నగరంలోకి తిరిగి పంపుతాడు. యెహోవా దృష్టిలో అతనికి దయ దొరికితే, దానిని చూడడానికి దేవుడు అతణ్ణి తిరిగి తెస్తాడు; లేకపోతే, దేవుడు తనకు మంచిదనిపించినది చేయును గాక. యాజకుల కుమారులు అతని దూతలుగా ఉంటారు.
- 15:30–37 — దావీదు తల కప్పుకుని, చెప్పులు లేకుండా, ఏడుస్తూ ఒలీవల కొండ ఎక్కుతాడు; అతనితో ఉన్న ప్రజలు కూడా అలాగే చేస్తారు. అహీతోపెలు అబ్షాలోముతో చేరాడని తెలిసినప్పుడు, ఆ సలహాను దేవుడు బుద్ధిహీనతగా మార్చాలని అతడు ప్రార్థిస్తాడు. శిఖరం దగ్గర తన స్నేహితుడు హూషైని కలుసుకుని, అబ్షాలోము పట్ల విశ్వాసం నటించి అహీతోపెలు సలహాను భంగపరచడానికి అతణ్ణి యెరూషలేముకు తిరిగి పంపుతాడు.
ముఖ్య వచనం: 2 సమూయేలు 15:26 · కాబట్టి ఏమిటి: అబ్షాలోము పద్ధతి ఇప్పటికీ సాధారణమే: నిజమైన అసంతృప్తులను వాడుకోవడం, త్వరిత న్యాయాన్ని వాగ్దానం చేయడం, ప్రజలు వ్యక్తిగతంగా గుర్తించబడినట్లు భావించేలా చేయడం. దావీదు స్పందన కూడా బోధాత్మకమైనది. తన అత్యంత దీనస్థితిలో అతడు మందసాన్ని యుద్ధానికి మోసుకువెళ్లి దేవుణ్ణి అదుపు చేయడానికి ప్రయత్నించడు; సారాంశంలో 'ఆయన తనకు మంచిదనిపించినది నాకు చేయును గాక' అంటాడు. ఇక్కడ నమ్మకం నిష్క్రియత్వం కాదు — అతడు హూషైని కూడా పంపుతాడు — కానీ అది దేవుణ్ణి తన ఇష్టానికి వాడుకోవడానికి నిరాకరించడం.