కొన్నిసార్లు ఒక మొండి వ్యక్తికి తన పరిస్థితిని చూపించడానికి ఉన్న ఏకైక మార్గం దానిని పక్క నుండి చూపించడం. ఒక స్నేహితుడు ఇబ్బందిలో ఉన్న 'తనకు తెలిసిన ఒకరి' గురించి మీకు చెబుతాడు; మీరు నిజాయితీగా మీ అభిప్రాయం చెబుతారు; అప్పుడే ఆ కథ మీ గురించేనని గ్రహిస్తారు. నాతాను ఒక గొర్రెపిల్ల ఉపమానంతో దావీదుకు ఇలాగే చేశాడు. ఇక్కడ యోవాబు అదే పద్ధతిని ప్రయత్నిస్తాడు — జ్ఞానానికి పేరుపొందిన తెకోవ స్త్రీని, ఒకడు మరొకణ్ణి చంపే వరకు కొట్లాడుకున్న కుమారులు గల ఒక విధవరాలి కల్పిత కథను వాడుతూ. అది పని చేస్తుంది, కానీ సగమే.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకంలో, ఇశ్రాయేలు కథలో, దావీదు ఇల్లు అమ్నోను నేరం, హత్యల దెబ్బ నుండి ఇంకా తేరుకోలేదు. రాజు న్యాయానికీ ప్రేమకూ మధ్య చిక్కుకుపోయాడు; దేనినీ పూర్తిగా ఎంచుకోడు. అబ్షాలోమును తిరిగి రానిస్తాడు కానీ అతణ్ణి చూడడానికి నిరాకరిస్తాడు; కాబట్టి సమస్య నయం కాదు, వాయిదా మాత్రమే పడుతుంది. ఈ అసౌకర్యమైన సగం సయోధ్య, ఆశాపరుడైన, ప్రశంసలు పొందుతున్న ఒక రాకుమారుని చిత్రం, తర్వాతి అధ్యాయంలోని తిరుగుబాటుకు నేలను సిద్ధం చేస్తాయి.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: తన కుమారుని విషయంలో దావీదు నడిపించడం కాక ఎలా నడిపించబడుతున్నాడో చూపడం; తన తండ్రికి వ్యతిరేకంగా తిరగడానికి ముందే అబ్షాలోమును — అందగాడు, అసహనపరుడు, బలవంతంగా దారి చేసుకోవడానికి సిద్ధపడినవాడు — మన ముందు నిలబెట్టడం.
- 14:1–11 — రాజు హృదయం అబ్షాలోము వైపు ఉందని యోవాబు గ్రహించి, తెకోవ నుండి ఒక జ్ఞానవతిని పిలిపిస్తాడు. దుఃఖిస్తున్నదానిలా వేషం వేసుకుని, తాను ఒక విధవరాలినని, తన ఇద్దరు కుమారులు పొలంలో కొట్లాడుకుని ఒకడు మరొకణ్ణి చంపాడని ఆమె దావీదుతో చెబుతుంది. చంపినవాణ్ణి మరణశిక్షకు గురిచేయాలని ఆమె వంశం కోరుతోంది; అది ఆమెకు మిగిలిన చివరి నిప్పుకణాన్ని ఆర్పివేసి, ఆమె భర్తకు పేరు లేకుండా చేస్తుంది. ఆమె కుమారుని తల వెంట్రుక ఒక్కటి కూడా నేల రాలదని దావీదు ప్రమాణం చేస్తాడు.
- 14:12–20 — అప్పుడు ఆమె ఆ తీర్పును అతని మీదికే తిప్పుతుంది: బహిష్కరించబడిన తన సొంత కుమారుణ్ణి రాజు ఎందుకు ఇంటికి తేలేదు? మనమందరం చనిపోతాం, నేల మీద ఒలికి మళ్లీ ఎత్తలేని నీళ్లలా, కానీ బహిష్కృతులు వెలివేయబడినవారిగానే మిగిలిపోకుండా దేవుడు మార్గాలు కల్పిస్తాడు అని ఆమె అంటుంది. దీని వెనుక యోవాబు ఉన్నాడా అని దావీదు అడుగుతాడు; రాజు జ్ఞానాన్ని పొగుడుతూ ఆమె దానిని ఒప్పుకుంటుంది.
- 14:21–24 — అబ్షాలోమును తిరిగి తెమ్మని దావీదు యోవాబుతో చెబుతాడు. యోవాబు గెషూరుకు వెళ్లి అతనితో యెరూషలేముకు తిరిగి వస్తాడు; కానీ అబ్షాలోము తన సొంత ఇంట్లోనే ఉండాలని, రాజు ముఖం చూడకూడదని రాజు ఆజ్ఞాపిస్తాడు.
- 14:25–27 — కథకుడు అబ్షాలోము దగ్గర ఆగుతాడు: ఇశ్రాయేలులో అతనంత అందానికి ప్రశంసలు పొందినవారు ఎవరూ లేరు, అరికాలి నుండి నడినెత్తి వరకు ఏ కళంకమూ లేదు; అతని జుట్టు ఎంత దట్టమైనదంటే, సంవత్సరానికి ఒకసారి దానిని కత్తిరించినప్పుడు అది రెండు వందల తులాల బరువు తూగేది. అతనికి ముగ్గురు కుమారులు, ఒక కుమార్తె ఉన్నారు; ఆమెకు అతడు తామారు అని పేరు పెడతాడు.
- 14:28–33 — ఏ కలయికా లేకుండా రెండు సంవత్సరాలు గడుస్తాయి. యోవాబు అబ్షాలోము పిలుపును రెండుసార్లు పట్టించుకోడు; కాబట్టి అబ్షాలోము తన సేవకులచేత యోవాబు యవల పొలానికి నిప్పు పెట్టిస్తాడు. యోవాబు వచ్చి, అబ్షాలోము డిమాండును రాజు దగ్గరకు తీసుకువెళ్తాడు; దావీదు అతణ్ణి స్వీకరిస్తాడు. అబ్షాలోము నేల వరకు వంగి నమస్కరిస్తాడు; రాజు అతణ్ణి ముద్దుపెట్టుకుంటాడు.
ముఖ్య వచనం: 2 సమూయేలు 14:14 · కాబట్టి ఏమిటి: నేల మీద ఒలికిన నీళ్ల గురించి జ్ఞానవతి పలికిన మాట, మరణశీలత గురించి పాత నిబంధనలోని అత్యంత ప్రభావవంతమైన చిత్రాల్లో ఒకటి — బహిష్కృతులను ఇంటికి తేవడానికి దేవుడు మార్గాలు కనుగొంటాడన్న నిరీక్షణతో జతచేయబడినది. అయినా దావీదు సొంత సయోధ్య అరకొరగా ఉంది: అతడు తన కుమారుణ్ణి తిరిగి రానిస్తాడు కానీ దూరంగా ఉంచుతాడు. ఎప్పటికీ పూర్తిగా రాని క్షమాపణ ఒక సంబంధాన్ని మునుపటి కంటే ప్రమాదకరంగా మార్చగలదు.