பல இந்திய வீடுகளில் யாராவது மாலை விளக்கை ஏற்றிவிட்டு, அதைக் கவனித்துக்கொண்டே இருப்பார்கள் — எண்ணெய் ஊற்றி, திரியைச் சரிசெய்து; ஏனெனில் கவனிக்கப்படாத விளக்கு அணைந்துவிடும். தூக்கத்திலிருந்து எழுப்பப்பட்டவரைப்போல எழுப்பப்படும் சகரியாவுக்கு, யாருடைய உதவியும் தேவைப்படாத ஒரு விளக்கு காட்டப்படுகிறது. மேலே ஒரு கிண்ணமும் ஏழு அகல்களும் உள்ள ஒரு பொற்குத்துவிளக்கு; அதன் அருகே, அதற்குள் நேரடியாக எண்ணெய் ஊற்றும் இரண்டு ஒலிவமரங்கள். குடத்தோடு ஒரு வேலைக்காரனும் இல்லை, மீண்டும் நிரப்புதலும் இல்லை. இதன் அர்த்தம் என்ன என்று அவர் கேட்கிறார். அதற்கான பதில் தீர்க்கதரிசிகளிடமிருந்து அதிகம் மேற்கோள் காட்டப்படும் வரிகளில் ஒன்று; பாதி கட்டப்பட்ட ஆலயத்தோடு களைத்துப்போன ஓர் ஆளுநருக்கு அது சொல்லப்படுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இன்னும் மூன்றாம் பகுதியில்: திரும்பி வந்த சிறைப்பட்டவர்கள் பல வருஷங்களுக்கு முன்பே ஆலயத்துக்கு அஸ்திபாரம் போட்டு, பின்பு எதிர்ப்பின் கீழ் ஸ்தம்பித்துப்போயிருந்தார்கள் (எஸ்றா 3–4). ஆகாய் அப்போதுதான் மீண்டும் தொடங்கும்படி அவர்களைத் தூண்டியிருந்தார். இந்த ஐந்தாம் தரிசனம் நேரடியாக அந்தத் தருணத்தோடு பேசுகிறது: விளக்கு இஸ்ரவேலின் ஆராதனையும் சாட்சியும்; எண்ணெய் தேவனுடைய சொந்த அளிப்பு; இரண்டு ஒலிவமரங்களும் 'அபிஷேகம் பெற்றவர்கள்' — பெரும்பாலான வாசகர்கள், இணைந்து செயல்படும் ஆசாரியனாகிய யோசுவாவும் ஆளுநராகிய செருபாபேலும் என்று எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஆலயம் கட்டி முடிக்கப்படும் என்று செருபாபேலுக்கும் ஜனங்களுக்கும் உறுதியளிப்பது — அரசியல் அல்லது இராணுவ பலத்தினால் அல்ல, தேவனுடைய ஆவியினாலே — புதிய தொடக்கம் எவ்வளவு சிறியதாகத் தோன்றியது என்று ஏளனம் செய்தவர்களைக் கடிந்துகொள்வது.
- 4:1–5 — தூதன் சகரியாவை எழுப்பிக் குத்துவிளக்கைக் காட்டுகிறான்: ஒரு கிண்ணம், குழாய்களோடு ஏழு அகல்கள், இருபக்கத்திலும் ஓர் ஒலிவமரம். தனக்குப் புரியவில்லை என்று சகரியா ஒப்புக்கொள்கிறார்; தூதன் உடனே விளக்கவில்லை.
- 4:6–10 — பதிலாக, செருபாபேலுக்கு ஒரு வார்த்தை வருகிறது: 'பலத்தினாலும் அல்ல, பராக்கிரமத்தினாலும் அல்ல, என்னுடைய ஆவியினாலேயே.' அவனுக்கு முன்னால் இருக்கும் பெரிய பர்வதம் சமபூமியாகும்; அவன் அஸ்திபாரம் போட்டான், அவன் கைகளே அதை முடிக்கும்; 'கிருபை, கிருபை!' என்ற ஆரவாரத்தோடு அவன் தலைக்கல்லைக் கொண்டுவருவான். 'அற்பமான ஆரம்பத்தின் நாளை' அசட்டைபண்ணினவன், அவன் கையிலுள்ள தூக்குநூலைக் கண்டு மகிழ்வான்.
- 4:11–14 — இரண்டு ஒலிவமரங்களைப் பற்றியும், பொன்னிற எண்ணெயை ஊற்றும் இரண்டு கிளைகளைப் பற்றியும் சகரியா மீண்டும் கேட்கிறார். அவை 'அபிஷேகம் பெற்ற இருவர்' — நேரடியாக 'எண்ணெயின் புத்திரர்' — சர்வ பூமிக்கும் ஆண்டவராயிருக்கிறவருக்கு அருகே நிற்பவர்கள்.
முக்கிய வசனம்: சகரியா 4:6 · அதனால் என்ன: விசுவாசத்தின் உண்மையான வேலைகள் பெரும்பாலும் கவர்ச்சியற்றவையாகவே தொடங்குகின்றன — ஒரு சிறிய குழு, ஒரு சிறிய கட்டடம், ஒரு சிறிய வரவுசெலவு — அவற்றை ஏளனம் செய்வது எளிது. அது பிரமாண்டமாகத் தோன்றும் என்று இந்த அதிகாரம் வாக்களிக்கவில்லை; அது முடிக்கப்படும் என்றும், அதற்கான அளிப்பு வேலையாட்களின் பலத்தைச் சார்ந்திருக்கவில்லை என்றும் வாக்களிக்கிறது. முக்கியமற்றதாகத் தோன்றும் அளவுக்குச் சிறிய ஒன்றில் உழைக்கும் எவருக்கும் அது நிலைநிறுத்தும் ஒரு வார்த்தை.