പല ഇന്ത്യൻ വീടുകളിലും ആരെങ്കിലും സന്ധ്യാവിളക്കു കൊളുത്തിയിട്ട് അതിൽ ഒരു കണ്ണു വെക്കും — എണ്ണ ഒഴിച്ചും തിരി നീക്കിയും, കാരണം ശ്രദ്ധിക്കാതെ വിട്ടാൽ വിളക്ക് അണഞ്ഞുപോകും. ഉറക്കത്തിൽനിന്നെന്നപോലെ ഉണർത്തപ്പെട്ട സെഖര്യാവിനെ ആരുടെയും ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു വിളക്കു കാണിക്കുന്നു. മുകളിൽ ഒരു കിണ്ണവും ഏഴു ദീപങ്ങളുമുള്ള ഒരു പൊൻനിലവിളക്ക്; അതിനരികെ അതിലേക്കു നേരിട്ട് എണ്ണ പകരുന്ന രണ്ട് ഒലിവുമരങ്ങൾ. കിണ്ടിയുമായി ഒരു ദാസനില്ല, വീണ്ടും നിറയ്ക്കലില്ല. ഇതിന്റെ അർത്ഥമെന്ത് എന്ന് അവൻ ചോദിക്കുന്നു. ഉത്തരം പ്രവാചകന്മാരിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന വരികളിലൊന്നാണ്; പാതി പണിത ഒരു ദൈവാലയവുമായി ക്ഷീണിതനായ ഒരു ദേശാധിപതിയോടാണ് അതു പറയുന്നത്.
കഥയിൽ ഇത് എവിടെ: ഇപ്പോഴും മൂന്നാം അങ്കത്തിൽ, മടങ്ങിവന്ന പ്രവാസികൾ വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ദൈവാലയത്തിന് അടിസ്ഥാനമിട്ടിട്ട് എതിർപ്പിൻ കീഴിൽ നിലച്ചുപോയിരുന്നു (എസ്രാ 3–4). വീണ്ടും തുടങ്ങാൻ ഹഗ്ഗായി അവരെ ഉണർത്തിയതേയുള്ളൂ. ഈ അഞ്ചാമത്തെ ദർശനം ആ നിമിഷത്തോടു നേരിട്ടു സംസാരിക്കുന്നു: വിളക്ക് ഇസ്രായേലിന്റെ ആരാധനയും സാക്ഷ്യവുമാണ്; എണ്ണ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം വിതരണമാണ്; രണ്ട് ഒലിവുമരങ്ങൾ 'അഭിഷിക്തന്മാർ' ആണ് — മിക്ക വായനക്കാരും അവരെ ഒരുമിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന പുരോഹിതനായ യോശുവയും ദേശാധിപതിയായ സെരുബ്ബാബേലുമായി എടുക്കുന്നു.
ഈ അധ്യായം എന്ത് ചെയ്യുന്നു: ദൈവാലയം പൂർത്തിയാകുമെന്ന് — രാഷ്ട്രീയമോ സൈനികമോ ആയ ബലത്താലല്ല, ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിനാൽ — സെരുബ്ബാബേലിനും ജനത്തിനും ഉറപ്പുനൽകാൻ; പുതിയ തുടക്കം എത്ര ചെറുതായി കാണപ്പെട്ടു എന്നതിനെ പരിഹസിച്ചവരെ ശാസിക്കാനും.
- 4:1–5 — ദൂതൻ സെഖര്യാവിനെ ഉണർത്തി നിലവിളക്കു കാണിക്കുന്നു: ഒരു കിണ്ണം, കുഴലുകളോടുകൂടിയ ഏഴു ദീപങ്ങൾ, ഇരുവശത്തും ഓരോ ഒലിവുമരം. തനിക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ലെന്നു സെഖര്യാവ് സമ്മതിക്കുന്നു; ദൂതൻ ഉടനെ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല.
- 4:6–10 — പകരം സെരുബ്ബാബേലിന് ഒരു വചനം വരുന്നു: 'സൈന്യത്താലല്ല, ശക്തിയാലുമല്ല, എന്റെ ആത്മാവിനാലത്രേ.' അവന്റെ മുമ്പിലുള്ള മഹാപർവ്വതം സമഭൂമിയാകും; അവൻ അടിസ്ഥാനമിട്ടു, അവന്റെ കൈകൾ അതു പൂർത്തിയാക്കും; 'കൃപ, കൃപ!' എന്ന ആർപ്പുവിളികളോടെ അവൻ ആണിക്കല്ലു കൊണ്ടുവരും. 'അല്പകാര്യങ്ങളുടെ ദിവസത്തെ' നിന്ദിച്ചവൻ അവന്റെ കൈയിലെ തൂക്കുകട്ട കണ്ടു സന്തോഷിക്കും.
- 4:11–14 — രണ്ട് ഒലിവുമരങ്ങളെക്കുറിച്ചും പൊന്നെണ്ണ പകരുന്ന രണ്ടു കൊമ്പുകളെക്കുറിച്ചും സെഖര്യാവ് വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നു. സർവ്വഭൂമിയുടെയും കർത്താവിന്റെ അരികെ നിൽക്കുന്ന 'രണ്ട് അഭിഷിക്തന്മാർ' ആണ് അവർ — അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ 'എണ്ണയുടെ പുത്രന്മാർ'.
മുഖ്യ വാക്യം: സെഖര്യാവ് 4:6 · അതുകൊണ്ട് എന്ത്: വിശ്വാസത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രവൃത്തികളിൽ മിക്കതും ആകർഷകമല്ലാതെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത് — ഒരു ചെറിയ കൂട്ടം, ഒരു ചെറിയ കെട്ടിടം, ഒരു ചെറിയ ബജറ്റ് — പരിഹസിക്കാൻ എളുപ്പവുമാണ്. അതു പ്രൗഢമായി കാണപ്പെടുമെന്ന് ഈ അധ്യായം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നില്ല; അതു പൂർത്തിയാകുമെന്നും, വിതരണം പണിക്കാരുടെ ബലത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നില്ലെന്നുമാണ് അതു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്. പ്രാധാന്യമില്ലാത്തവിധം ചെറുതെന്നു തോന്നുന്ന എന്തിലെങ്കിലും അധ്വാനിക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും അതു സ്ഥിരത നൽകുന്ന ഒരു വാക്കാണ്.