చాలా భారతీయ ఇళ్లలో ఎవరో ఒకరు సాయంత్రం దీపం వెలిగించి, దానిని గమనిస్తూ ఉంటారు — నూనె పోస్తూ, వత్తి సరిచేస్తూ — ఎందుకంటే పట్టించుకోకుండా వదిలేసిన దీపం ఆరిపోతుంది. జెకర్యా నిద్ర నుండి లేపబడినట్టు లేపబడి, ఎవరి అవసరమూ లేని ఒక దీపాన్ని చూపించబడతాడు. పైన ఒక గిన్నె, ఏడు దీపాలు ఉన్న ఒక బంగారు దీపస్తంభం; దాని పక్కన రెండు ఒలీవ చెట్లు నేరుగా దానిలోకి నూనె పోస్తున్నాయి. కూజాతో సేవకుడు లేడు, మళ్లీ నింపడం లేదు. దాని అర్థం ఏమిటని అతను అడుగుతాడు. ప్రవక్తల గ్రంథాల్లో అత్యధికంగా ఉదహరించబడే వాక్యాల్లో ఒకటి దానికి జవాబు; సగం కట్టిన మందిరంతో అలసిపోయిన ఒక అధిపతిని ఉద్దేశించి అది చెప్పబడింది.
కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: ఇంకా మూడవ అంకంలోనే: తిరిగి వచ్చిన బందీలు సంవత్సరాల క్రితమే మందిర పునాది వేశారు, తర్వాత వ్యతిరేకత వల్ల నిలిచిపోయారు (ఎజ్రా 3–4). హగ్గయి అప్పుడే మళ్లీ మొదలుపెట్టేలా వారిని ప్రేరేపించాడు. ఈ ఐదవ దర్శనం సరిగ్గా ఆ క్షణంతో నేరుగా మాట్లాడుతుంది: దీపం ఇశ్రాయేలు ఆరాధనా సాక్ష్యమూ; నూనె దేవుడే స్వయంగా అందించేది; రెండు ఒలీవ చెట్లు 'అభిషిక్తులు' — చాలామంది పాఠకులు వారిని కలిసి పనిచేస్తున్న యాజకుడైన యెహోషువ, అధిపతి అయిన జెరుబ్బాబెలుగా తీసుకుంటారు.
ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: మందిరం పూర్తవుతుందని జెరుబ్బాబెలుకూ ప్రజలకూ భరోసా ఇవ్వడం — రాజకీయ లేక సైనిక బలం వల్ల కాక, దేవుని ఆత్మ వల్ల — కొత్త ఆరంభం ఎంత చిన్నగా కనిపించిందో చూసి ఎగతాళి చేసినవారిని గద్దించడం.
- 4:1–5 — దూత జెకర్యాను లేపి దీపస్తంభాన్ని చూపిస్తాడు: ఒక గిన్నె, గొట్టాలతో ఏడు దీపాలు, దానికి ఇరువైపులా ఒక్కో ఒలీవ చెట్టు. తనకు అర్థం కాలేదని జెకర్యా ఒప్పుకుంటాడు; దూత వెంటనే వివరించడు.
- 4:6–10 — బదులుగా జెరుబ్బాబెలుకు ఒక మాట వస్తుంది: 'బలం వల్ల గానీ శక్తి వల్ల గానీ కాదు, నా ఆత్మ వల్లనే.' అతని ముందున్న గొప్ప పర్వతం చదును నేల అవుతుంది; అతను పునాది వేశాడు, అతని చేతులే దానిని పూర్తి చేస్తాయి; 'కృప కలుగు గాక, కృప కలుగు గాక!' అనే కేకల మధ్య అతను శిఖరపు రాయిని తెస్తాడు. 'అల్పమైన ఆరంభాల దినాన్ని' తృణీకరించినవారెవరైనా అతని చేతిలో మట్టపు గుండును చూసి సంతోషిస్తారు.
- 4:11–14 — రెండు ఒలీవ చెట్ల గురించీ, బంగారు నూనె కుమ్మరించే రెండు కొమ్మల గురించీ జెకర్యా మళ్లీ అడుగుతాడు. వారు 'ఇద్దరు అభిషిక్తులు' — అక్షరాలా 'నూనె కుమారులు' — సర్వలోక ప్రభువు దగ్గర నిలబడేవారు.
ముఖ్య వచనం: జెకర్యా 4:6 · కాబట్టి ఏమిటి: విశ్వాసంతో చేసే నిజమైన పనుల్లో చాలావరకు ఆకట్టుకోనివిగా కనిపిస్తూ మొదలవుతాయి — చిన్న గుంపు, చిన్న భవనం, చిన్న బడ్జెట్ — వాటిని ఎగతాళి చేయడం సులువు. ఈ అధ్యాయం అది ఘనంగా కనిపిస్తుందని వాగ్దానం చేయదు; అది పూర్తవుతుందనీ, దానికి కావలసినది పనివారి బలం మీద ఆధారపడదనీ వాగ్దానం చేస్తుంది. ప్రాముఖ్యం లేనంత చిన్నదిగా కనిపించేదాని కోసం శ్రమిస్తున్న ఎవరికైనా ఇది స్థిరపరిచే మాట.