அவருடைய வாஞ்சை என்மேல் இருக்கிறது

விடியற்காலையில் தன் வயல்களில் நடக்கும் ஒரு விவசாயி வேறு யாரும் கவனிக்காதவற்றைக் காண்கிறார் — எந்தத் திராட்சக்கொடி இரவோடிரவாகத் துளிர்த்திருக்கிறது, எந்த மரம் கனிகளால் பாரமாக இருக்கிறது, எந்த மூலைக்குத் தண்ணீர் தேவை. உன்னதப்பாட்டு 7 அப்படிப்பட்ட அன்பான கவனிப்பால் நிறைந்திருக்கிறது. அவள் நடனமாடும்போது அந்த ஆண் அவளை, அவள் பாதங்களிலிருந்து மேல்நோக்கிப் புகழ்கிறார்; பின்பு அவளை உயரமான ஒரு பேரீச்சம்பனைக்கு ஒப்பிடுகிறார்; அதன் கனிகளைச் சேகரிக்க அவர் ஏங்குகிறார். உருவகங்கள் அன்பானவை, வெளிப்படையானவை; ஆனால் எங்கும் அவை தோட்டங்களின், அறுவடையின் மொழியிலேயே பேசுகின்றன. பின்பு அந்தப் பெண் ஒரே ஒரு சிறிய வாக்கியத்தால் பதிலளிக்கிறாள்; ஓர் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான வாஞ்சையைப் பற்றிய வேதாகமத்தின் முழுச் சித்திரத்தையும் அது மாற்றுகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில் இந்தப் பாட்டு ஆதியாகமத்தின் தோட்டத்தை நோக்கித் திரும்பத் திரும்ப நீள்கிறது. வீழ்ச்சிக்குப் பின்பு, ஆதியாகமம் 3:16 அந்தப் பெண்ணிடம், அவள் வாஞ்சை அவள் கணவன்மேல் இருக்கும், அவன் அவளை ஆளுவான் என்று சொன்னது — சமநிலை பிறழ்ந்த காதல். இங்கே அதற்கு மாறாக, அதே அரிதான எபிரெயச் சொல்லைப் பயன்படுத்தி, அவருடைய வாஞ்சை தன்மேல் இருக்கிறது என்று அந்தப் பெண் சொல்கிறாள். வரிசையில் வாசிக்கும்போது, மீட்டெடுக்கப்பட்ட காதலின் ஒரு காட்சியை இந்தப் பாட்டு தருகிறது — தவறிப்போனதைச் சீர்படுத்தும் புதிய படைப்பின் ஒரு சிறிய முன்னோட்டம்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: காதலர்களின் பரஸ்பரப் புகழ்ச்சியை அதன் உச்சத்துக்குக் கொண்டுவருவது; ஆதியாகமம் 3இன் உடைவை எதிரொலித்து, மென்மையாகத் தலைகீழாக்கும் வார்த்தைகளில், பகிர்ந்துகொள்ளப்பட்ட வாஞ்சையைப் பற்றிப் பேசப் பெண்ணை அனுமதிப்பது.

• 7:1–5 — அவள் நடனமாடும்போது அவர் அவளைப் புகழ்கிறார்; பாதரட்சை அணிந்த அவள் பாதங்களில் தொடங்கி மேல்நோக்கிச் செல்கிறார் — தந்தக் கோபுரத்தைப் போன்ற அவள் கழுத்து, எஸ்போனின் குளங்களைப் போன்ற அவள் கண்கள், கர்மேல் மலையைப் போல உயர்ந்து நிற்கும் அவள் தலை, ஒரு ராஜாவையே சிறைப்படுத்தும் அளவுக்கு அழகான அவள் கூந்தல்.
• 7:6–9 — அவர் அவளை ஒரு மகிழ்ச்சி என்று அழைத்து, அவள் உயரமான உருவத்தை ஒரு பேரீச்சம்பனைக்கு ஒப்பிடுகிறார்; அதில் ஏறி அதன் குலைகளைப் பிடிக்க ஏங்குகிறார்; அவள் முத்தங்கள் சிறந்த திராட்சரசத்தைப் போல இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்.
• 7:10–13 — தான் தன் நேசருடையவள் என்றும், அவருடைய வாஞ்சை தன்மேல் இருக்கிறது என்றும் அவள் பதிலளிக்கிறாள். பின்பு, திராட்சக்கொடிகள் துளிர்த்திருக்கின்றனவா, மாதுளைகள் பூத்திருக்கின்றனவா என்று பார்க்க, விடியற்காலையில் நாட்டுப்புறத்துக்கு வரும்படி அவரை அழைக்கிறாள்; அங்கே, நறுமணமுள்ள தூதாயீம் பழங்களுக்கும் அவருக்காகச் சேர்த்துவைத்த இனியவைகளுக்கும் நடுவே, அவள் தன் நேசத்தை அவருக்குக் கொடுப்பாள்.

முக்கிய வசனம்: உன்னதப்பாட்டு 7:10  ·  அதனால் என்ன: காதல் கட்டுப்பாடாக மாறுவதைப் பார்த்த எவருக்கும் ஆதியாகமத்தின் இந்த எதிரொலி முக்கியமானது. உறவுகள் ஒருபோதும் தவறிப்போவதில்லை என்று இந்தப் பாட்டு பாசாங்கு செய்வதில்லை; வேதாகமத்தின் மற்றப் பகுதி அதனால் நிறைந்திருக்கிறது. ஆனால் வாஞ்சை பெண்ணை நோக்கிப் பாய்கிற, அவள் ஆளப்படாத ஒரு காதலை அது சித்தரிக்கிறது — ஆதிக்கமில்லாத சொந்தம். ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையே வீழ்ச்சி ஏற்படுத்திய சேதம் கடைசி வார்த்தை அல்ல என்று அது சுட்டிக்காட்டுகிறது.