பாட்டுகளில் சிறந்த பாட்டு

பெரும்பாலான குடும்பங்களில் எங்கோ ஒரு பழைய கடிதப் பெட்டி இருக்கும் — மங்கிய மையில் எழுதப்பட்ட ஒரு தாத்தா பாட்டியின் காதல் காலம்; உரக்க வாசிக்கக் கொஞ்சம் கூச்சமாக இருக்கும், ஆனாலும் அந்த அறையிலுள்ள ஒவ்வொருவரும் இருப்பதற்கு அதுவே காரணம். வேதாகமத்திலும் அப்படி ஒன்று இருக்கிறது. விவேகமான வாழ்க்கை பற்றிய நீதிமொழிகளுக்குப் பின்பு முற்றிலும் வேறான ஒன்று வருகிறது: காதல் கவிதைகளின் ஒரு தொகுப்பு; நாம் முதலில் கேட்கும் குரல் ஒரு பெண்ணுடையது — தான் நேசிப்பவருக்கு அருகில் இருக்க விரும்புவதாக அவள் வெளிப்படையாகச் சொல்கிறாள். அதை விளக்க எந்தக் கதைசொல்லியும் இல்லை; முடிவில் எந்த நீதிபோதனையும் சேர்க்கப்படவில்லை. இந்தப் பாட்டு வெறுமனே தொடங்குகிறது; அது கவிதையாக வாசிக்கப்படக் கேட்கிறது — மெதுவாக, உரக்க, புலன்கள் விழித்திருக்க.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: வேதாகமத்தின் பெரும் கதையில் இது மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேலின் ராஜ்யத்தின் உச்சத்தில், சாலொமோனோடு இணைக்கப்பட்ட ஞான நூல்களின் நடுவே இருக்கிறது. வெட்கம் நுழைவதற்கு முன்பு, ஒரு தோட்டத்தில் ஒருவரில் ஒருவர் மகிழ்ந்த ஓர் ஆணோடும் ஒரு பெண்ணோடும் ஆதியாகமம் தொடங்கியது. திராட்சத்தோட்டங்கள், நறுமணம், பரஸ்பர மகிழ்ச்சி நிறைந்த அந்தத் தோட்ட உலகத்துக்கு இந்தப் பாட்டு திரும்புகிறது. வரிசையில் வாசிக்கும்போது, தவறிப்போன காதலைப் பற்றிய நீதிமொழிகளின் எச்சரிக்கைகளுக்கு அருகே, சித்திரத்தின் மறுபாதியாக அது நிற்கிறது: சரியாக அனுபவிக்கப்படும், தேவனுடைய நல்ல ஈவாகிய காதல்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒரு பெண்ணின் வெளிப்படையான ஏக்கத்தோடும் காதலர்களின் முதல் புகழ்ப் பரிமாற்றத்தோடும் பாட்டைத் தொடங்குவது; ஓர் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான காதலைப் பாடத் தகுந்த ஒன்றாகக் கருதும் ஒரு புத்தகத்துக்குத் தொனியை அமைப்பது.

• 1:1–4 — தலைப்பு இதைப் 'பாட்டுகளின் பாட்டு' என்று அழைக்கிறது — எல்லாவற்றிலும் சிறந்த பாட்டு என்பதற்கான எபிரெய வழக்கு — அதைச் சாலொமோனோடு இணைக்கிறது. பெண் முதலில் பேசுகிறாள்: அவருடைய நேசம் திராட்சரசத்தைவிட இனிமையானது; அவருடைய நாமம் ஊற்றப்பட்ட பரிமளதைலம் போன்றது; அவர் தன்னைத் தம்மோடு அழைத்துக்கொண்டுபோக வேண்டும் என்று அவள் விரும்புகிறாள்.
• 1:5–8 — தன் சகோதரர்கள் தங்கள் திராட்சத்தோட்டங்களில் தன்னை வேலை வாங்கியதால், தன் சொந்தத் தோட்டத்தைக் காக்க நேரமில்லாமல், வெயிலால் கறுத்துப்போனதாக அவள் தன்னை விவரிக்கிறாள். மத்தியானத்தில் தன் நேசர் தம் மந்தையை எங்கே மேய்க்கிறார் என்று கேட்கிறாள்; ஆடுகளின் காலடிகளைப் பின்தொடரச் சொல்லப்படுகிறாள்.
• 1:9–14 — அவர் தம் உலகத்தின் உருவகங்களால் அவளைப் புகழ்கிறார் — பார்வோனின் இரதங்களின் நடுவே ஒரு சிறந்த பெண்குதிரை; அவள் முகத்தை அலங்கரிக்கும் ஆபரணங்கள். அவர் தனக்கு ஒரு வெள்ளைப்போளச் செண்டு போலவும், என்கேதியின் திராட்சத்தோட்டங்களிலிருந்து வந்த மருதோன்றிப் பூங்கொத்து போலவும் இருக்கிறார் என்று அவள் பதிலளிக்கிறாள்.
• 1:15–17 — இருவரும் அதே புகழ்ச்சியைப் பரிமாறிக்கொள்கிறார்கள் — 'நீ அழகானவள்', 'நீர் அழகானவர்' — தங்கள் சந்திப்பிடத்தைத் திறந்த நாட்டுப்புறத்தின் ஒரு வீடாகச் சித்தரிக்கிறார்கள்: பசும்புல் படுக்கை, அதன் உத்திரங்களாகக் கேதுரு, தேவதாரு கிளைகள். காதலர் இருவரில் ஒருவரும் மற்றவருக்கு மேலானவர் அல்ல.

முக்கிய வசனம்: உன்னதப்பாட்டு 1:15  ·  அதனால் என்ன: இப்படிப்பட்ட ஒரு புத்தகம் வேதாகமத்தில் இருப்பதைக் கண்டு பல வாசகர்கள் ஆச்சரியப்படுகிறார்கள்; சிலர் அதைக் குறித்துச் சங்கடப்படுகிறார்கள். ஆனால் அது அங்கே இருப்பதே ஒரு கருத்தைச் சொல்கிறது: கவர்ச்சி, ஆசை, மகிழ்ச்சி ஆகியவை விசுவாசத்தின் அக்கறைக்கு வெளியே இல்லை. இந்தப் பாட்டு ஒரு பெண்ணை முதலில் பேசவிடுகிறது; காதலர் இருவரும் ஒருவரையொருவர் தாராளமாகப் புகழ்கிறார்கள். நீங்கள் எந்த வாசிப்பை எடுத்துக்கொண்டாலும், காதலை வெட்கக்கேடானதாகவோ ஒருதலைப்பட்சமானதாகவோ கருதுவதற்கு அது எந்த ஆதரவும் தருவதில்லை.