ஒரு குடும்பத் தீர்மானம் பொதுவில் எடுக்கப்படுவதை நம்மில் அநேகர் பார்த்திருக்கிறோம்: மூப்பர்கள் கூடுகிறார்கள், ஆவணங்கள் கையெழுத்திடப்படுகின்றன, சாட்சிகள் இருக்கிறார்கள் — திடீரென்று ஒரு தனிப்பட்ட நம்பிக்கை ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட உண்மையாகிறது. சமூகத்தின் முன்பாக அதைச் சொல்வது அதை உண்மையாக்குகிறது. ரூத் 4 அந்தத் தருணம். போவாஸ் பட்டணவாசலில் அமர்ந்து, பத்து மூப்பர்களைக் கூட்டி, நகோமியின் குடும்ப நிலத்தை யார் வாங்கி ரூத்தை மணப்பார்கள் என்பதைத் தீர்க்கிறான். பின்பு புத்தகம் பின்னால் நகர்ந்து, இந்தச் சிறிய, சட்டப்பூர்வமான கிராமக் காட்சி, அங்கிருந்த எவரும் அறிந்ததைவிட மிகப் பெரிய ஒரு கதையின் பகுதி என்று காட்டுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: பஞ்சம், மரணம், வெறுமை ஆகியவற்றோடு தொடங்கிய புத்தகம், மீட்டெடுக்கப்பட்ட நிலம், ஒரு திருமணம், ஒரு பிள்ளை — இஸ்ரவேலின் பெரிய ராஜாவாகிய தாவீது வரை நீளும் ஒரு குடும்ப மரம் — ஆகியவற்றோடு முடிகிறது. நியாயாதிபதிகளின் காலத்தின் முடிவில் வைக்கப்பட்டிருப்பதால், நியாயாதிபதிகளின் குழப்பத்துக்கான பதில் பெத்லெகேமிலிருந்து வரும் ஒரு ராஜா மூலம் வரும் என்று அது குறிப்பாகச் சுட்டுகிறது. பின்னர் மத்தேயு சுவிசேஷம், மோவாபியப் பெண்ணான ரூத்தை இயேசுவின் முன்னோர் பட்டியலில் சேர்க்கிறது; ஆகவே இந்த அந்நியப் பெண் மேசியாவின் வம்சத்தில் நிற்கிறாள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: போவாசின் சட்டப்படியான மீட்பாலும் திருமணத்தாலும் கதையைத் தீர்த்துவைப்பது, ஓபேத்தின் பிறப்பால் நகோமியின் வெறுமையை நிறைவாக மாற்றுவது, இந்தக் குடும்பத்தின் உண்மைத்தன்மையை வரவிருக்கும் தாவீதின் வம்சத்தோடு இணைப்பது.
- 4:1–6 — போவாஸ் பட்டணவாசலில் பத்து மூப்பர்களுக்கு முன்பாக இன்னும் நெருங்கிய மீட்கும் உறவினனைச் சந்திக்கிறான். அந்த மனிதன் எலிமெலேக்கின் நிலத்தை வாங்க விரும்புகிறான்; ஆனால் மரித்தவனின் பெயருக்கு ஒரு வாரிசை எழுப்ப ரூத்தையும் அவன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டதும், அது தன் சொந்தச் சுதந்தரத்தைக் கெடுக்கும் என்று பயந்து பின்வாங்குகிறான்.
- 4:7–12 — அக்கால வழக்கப்படி, உரிமை மாற்றத்தை உறுதிப்படுத்த அந்த மனிதன் தன் செருப்பைக் கழற்றுகிறான். தான் சொத்தையும், தன் மனைவியாக ரூத்தையும் பெற்றுக்கொண்டதாகப் போவாஸ் சாட்சிகளுக்கு முன்பாக அறிவிக்கிறான். ரூத் ராகேலைப்போலவும் லேயாளைப்போலவும், போவாசின் வீடு தாமாரின் மகனாகிய பேரேசின் வீட்டைப்போலவும் இருக்கும்படி ஜனங்கள் ஆசீர்வதிக்கிறார்கள்.
- 4:13–17 — கர்த்தர் ரூத்தைக் கர்ப்பந்தரிக்கச் செய்கிறார்; அவள் ஒரு மகனைப் பெறுகிறாள். நகோமிக்கு ஒரு மீட்கும் உறவினன் கிடைத்ததற்காகப் பெண்கள் தேவனைத் துதித்து, ஏழு மகன்களைவிட ரூத் அவளுக்கு மேலானவள் என்கிறார்கள். நகோமி பிள்ளையை ஏந்திக்கொள்கிறாள்; அண்டைவீட்டுப் பெண்கள் அவனுக்கு ஓபேத் என்று பெயரிடுகிறார்கள். அவன் ஈசாயின் தகப்பன்; ஈசாய் தாவீதின் தகப்பன்.
- 4:18–22 — இறுதியிலுள்ள ஒரு வம்சவரலாறு, பேரேஸ் முதல் போவாஸ், ஓபேத் வழியாகத் தாவீது வரை பத்துத் தலைமுறைகளைப் பின்தொடர்ந்து, இந்தக் குடும்பக் கதையை இஸ்ரவேலின் ராஜரிக வரலாற்றுக்குள் வைக்கிறது.
முக்கிய வசனம்: ரூத் 4:17 · அதனால் என்ன: பெண்களின் பாடல் போவாசை அல்ல, நகோமியையே மையத்தில் வைக்கிறது: 1ஆம் அதிகாரத்தின் கசப்பான விதவை இப்போது ஒரு பேரனை ஏந்திக்கொண்டிருக்கிறாள். ஒரு அந்நியரைத் தேவனுடைய ஜனத்தின் இரண்டாந்தர உறுப்பினராக்கவும் கதை மறுக்கிறது; பற்றுறுதியைத் தெரிந்துகொண்ட மோவாபியப் பெண் இஸ்ரவேலின் ராஜாவுக்குக் கொள்ளுப்பாட்டியாகிறாள். சாதி, மொழி, பூர்வீகம் ஆகியவற்றால் பிளவுபட்டிருக்கும் இன்றைய சமூகங்களிடம், நாம் யாரை நம் குடும்பமாகக் கருதுகிறோம் என்று புத்தகம் அமைதியாகக் கேட்கிறது.