நீ போகும் இடத்துக்கு நானும் வருவேன்

ஒரு மோசமான ஆண்டில் — வறட்சி, விளைச்சல் இல்லாமை, கடன்கள் — வேலை தேடித் தொலைதூர நகரத்துக்குத் தன் கிராமத்தை விட்டுப்போன ஒருவரின் கதை இந்தியாவில் அநேக குடும்பங்களுக்குத் தெரியும். சில சமயம் அது வெற்றியாக முடிகிறது. சில சமயம் போனவர்கள் பல ஆண்டுகளுக்குப் பின், போனதைவிடக் குறைவானவர்களாகத் திரும்பி வருகிறார்கள். ரூத் அப்படிப்பட்ட ஒரு குடும்பத்தோடு தொடங்குகிறது. ஒரு பஞ்சம் அவர்களைப் பெத்லெகேமிலிருந்து மோவாபுக்குத் துரத்துகிறது; பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பின் மூன்று ஆண்களும் மரித்துவிட்டார்கள்; எதுவும் மீதியில்லாத ஒரு விதவை வீடு நோக்கிய நீண்ட நடையைத் தொடங்குகிறாள். அவள் அருகே, திரும்பிப்போக மறுக்கும் ஒரு அந்நிய மருமகள் நடக்கிறாள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ரூத்தின் கதை 'நியாயாதிபதிகள் ஆண்டுவந்த நாட்களில்' நடக்கிறது; நியாயாதிபதிகளின் வன்முறைக்கு ஒரு எதிர்க்குரலாக, சிம்சோனுக்குப் பின் இங்கே அதை வாசிக்கிறோம். அங்கே, இஸ்ரவேலின் வீரர்கள் உண்மையை மீறுகிறார்கள்; இங்கே, ஒரு மோவாபிய விதவை அதைக் காக்கிறாள். மோவாப் இஸ்ரவேலின் பழைய எதிரி; ஆனாலும் இந்த அந்நியப் பெண்ணிலிருந்து தாவீது ராஜாவும் — மத்தேயுவின் வம்சவரலாற்றில் — இயேசுவும் வருவார்கள். தேவனுடைய நோக்கங்கள் சேனைகள் மூலம் அல்ல, சாதாரண விசுவாசப்பற்று மூலம் நகர்வதைக் கதை காட்டுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இழப்பின் காட்சியை அமைப்பது — பஞ்சம், நாடுகடத்தல், மூன்று மரணங்கள் — நகோமியோடும், அவளுடைய ஜனத்தோடும், அவளுடைய தேவனோடும் தன்னைக் கட்டிக்கொள்ளும் ரூத்தின் தீர்மானத்தை அறிமுகப்படுத்துவது; முழுப் புத்தகமும் சுழலும் பற்றுறுதியின் செயல் அதுவே.

• 1:1–5 — ஒரு பஞ்சத்தில், எலிமெலேக்கு தன் மனைவி நகோமியையும், மகன்களாகிய மக்லோனையும் கிலியோனையும் பெத்லெகேமிலிருந்து மோவாபுக்கு அழைத்துச்செல்கிறான். எலிமெலேக்கு மரிக்கிறான்; மகன்கள் ஒர்பாள், ரூத் என்ற மோவாபியப் பெண்களை மணக்கிறார்கள். ஏறக்குறைய பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பின் இரண்டு மகன்களும் மரிக்கிறார்கள்; நகோமி கணவனும் பிள்ளைகளும் இல்லாமல் விடப்படுகிறாள்.
• 1:6–14 — கர்த்தர் தம் ஜனங்களுக்கு மீண்டும் ஆகாரம் கொடுத்தார் என்று கேள்விப்பட்டு, நகோமி யூதாவுக்குப் புறப்பட்டு, தன் மருமகள்களைத் தங்கள் தாய்மார் வீடுகளுக்குத் திரும்பிப்போய் மறுமணம் செய்யும்படி வற்புறுத்துகிறாள். அவர்களுக்குக் கொடுக்க அவளுக்கு இனி மகன்கள் இல்லை. ஒர்பாள் அவளை முத்தமிட்டு விடைபெறுகிறாள்; ரூத் அவளைப் பற்றிக்கொள்கிறாள்.
• 1:15–18 — ரூத் விட்டுப்போக மறுக்கிறாள்: நகோமி போகும் இடத்துக்குத் தானும் போவாள்; நகோமியின் ஜனம் அவளுடைய ஜனம், நகோமியின் தேவன் அவளுடைய தேவன்; மரணம் மட்டுமே அவர்களைப் பிரிக்கும். கர்த்தருடைய நாமத்தில் ஒரு ஆணையால் அவள் அதை உறுதிப்படுத்துகிறாள்; நகோமி வாதாடுவதை நிறுத்துகிறாள்.
• 1:19–22 — அவர்கள் வந்ததும் பெத்லெகேம் பரபரப்படைகிறது. தான் நிறைவோடு போனதாகவும், கர்த்தர் தன்னை வெறுமையாகத் திரும்பக் கொண்டுவந்ததாகவும் சொல்லி, தன்னை மாராள் — 'கசப்பு' — என்று அழைக்கும்படி நகோமி பெண்களிடம் சொல்கிறாள். வாற்கோதுமை அறுவடை தொடங்கும்போது அவர்கள் வந்துசேர்கிறார்கள் — வரவிருப்பதன் ஒரு சிறிய அடையாளம்.

முக்கிய வசனம்: ரூத் 1:16  ·  அதனால் என்ன: தேவன் தன்னைக் கசப்பாக நடத்தினார் என்று நகோமி வெளிப்படையாகச் சொல்கிறாள்; புத்தகம் அவளைக் கடிந்துகொள்வதில்லை; நேர்மையான துக்கத்துக்கு விசுவாசத்தில் இடம் உண்டு. இதற்கிடையில் ரூத், வெகுமதிக்கு எந்த உத்தரவாதமும் இல்லாமல் பற்றுறுதியைத் தெரிந்துகொள்கிறாள் — ஒரு அந்நிய விதவை, வயதான ஒரு விதவையைப் பின்தொடர்ந்து வறுமைக்குள் போகிறாள். குடிபெயர்ந்த, அல்லது வேறொரு சமூகத்துக்குள் திருமணம் செய்துகொண்ட அநேக வாசகர்கள், அவளில் தங்கள் சொந்தக் கதையின் ஒரு பகுதியைக் காண்கிறார்கள்.