எந்த இந்திய நீதிமன்றத்திலும் ஒருவருடைய வார்த்தை மட்டும் அரிதாகவே போதுமானது; எழுந்து நின்று, தங்கள் பெயரைச் சொல்லி, தாங்கள் கண்டதைச் சொல்லும் சாட்சிகளைப் பொறுத்தே வழக்கு திரும்புகிறது — சில வேளைகளில் தங்களுக்கே உண்மையான ஆபத்து இருந்தும். மோசேயின் நியாயப்பிரமாணமும் அதையே சொன்னது: இரண்டு அல்லது மூன்று சாட்சிகளின் வாக்கினால் ஒரு காரியம் நிலைநிற்கும். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11, தாங்கள் சொல்வதை வெறுக்கும் ஒரு நகரத்தில் தேவனுக்கு இரண்டு சாட்சிகளைக் கொடுக்கிறது. அவர்களுக்கு வல்லமை கொடுக்கப்படுகிறது, பின்பு அவர்கள் கொல்லப்படுகிறார்கள்; மக்கள் நிம்மதியில் ஒருவருக்கொருவர் வெகுமதிகளைப் பரிமாறிக்கொள்ளும்போது அவர்களுடைய உடல்கள் திறந்த தெருவில் கிடக்கின்றன. தோற்றுவிட்டதுபோலத் தோன்றும்போது உண்மையுள்ள சாட்சி எப்படி இருக்கும் என்று இந்த அதிகாரம் கேட்கிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆறாம் பகுதி இன்னும் சமீபமாகிறது. 10ஆம் அதிகாரத்தில் தொடங்கிய இடைவேளை தொடர்கிறது: ஏழாம் எக்காளத்துக்கு முன், தேவனுடைய மக்கள் அளக்கப்பட்டுப் பாதுகாக்கப்படுவதையும், பின்பு தங்களை மிதிக்கும் ஓர் உலகத்தில் சாட்சி கொடுக்க அனுப்பப்படுவதையும் யோவான் காண்கிறார். அவர்களுடைய மரணமும் நியாயநிரூபணமும் இயேசுவின் சொந்தக் கதையை எதிரொலிக்கின்றன. பின்பு ஏழாம் எக்காளம் ஊதப்படுகிறது; புஸ்தகத்தின் மீதிப் பகுதி விரித்துக்காட்டப்போவதை வானம் இறந்தகாலத்தில் அறிவிக்கிறது: ராஜ்யம் கைமாறிவிட்டது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சபையைச் சாட்சி கொடுக்கும் ஒரு மக்களாகக் காட்டுவது — உள்மையத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டு, வெளிப்புறத்தில் திறந்துவிடப்பட்டு, மோசேயையும் எலியாவையும்போலச் சாட்சி கொடுக்க அழைக்கப்பட்டு, தங்கள் கர்த்தருடைய மரணத்திலும் உயிர்த்தெழுதலிலும் பங்குபெறுகிறவர்கள் — ஏழாம் எக்காளத்தில், உலகத்தின்மேல் தேவனுடைய ஆட்சி நிச்சயம் என்று அறிவிப்பது.
- 11:1–2 — யோவானுக்கு ஓர் அளவுகோல் கொடுக்கப்பட்டு, தேவனுடைய ஆலயத்தையும் பலிபீடத்தையும் ஆராதிக்கிறவர்களையும் அளக்கும்படி சொல்லப்படுகிறது; ஆனால் புறப்பிராகாரத்தை விட்டுவிட வேண்டும்; அது தேசங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது; அவர்கள் பரிசுத்த நகரத்தை நாற்பத்திரண்டு மாதங்கள் மிதிப்பார்கள்.
- 11:3–6 — தேவனுடைய இரண்டு சாட்சிகள் இரட்டு உடுத்திக்கொண்டு 1,260 நாட்கள் தீர்க்கதரிசனம் சொல்கிறார்கள். அவர்கள் இரண்டு ஒலிவமரங்கள் என்றும் இரண்டு விளக்குத்தண்டுகள் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்கள் — சகரியாவை நினைவூட்டும் வகையில். எலியாவைப்போல அவர்களால் வானத்தை அடைக்க முடியும்; மோசேயைப்போலத் தண்ணீரை இரத்தமாக மாற்றவும், பூமியை வாதைகளால் வாதிக்கவும் முடியும்.
- 11:7–13 — அவர்கள் தங்கள் சாட்சியை முடித்தபோது, பாதாளத்திலிருந்து ஏறும் மிருகம் அவர்களைக் கொல்கிறது. அவர்களுடைய கர்த்தர் சிலுவையில் அறையப்பட்ட இடமாகிய, சோதோம் என்றும் எகிப்து என்றும் அழைக்கப்படும் மகா நகரத்தின் தெருவில் அவர்களுடைய உடல்கள் மூன்றரை நாட்கள் கிடக்கின்றன. பின்பு தேவன் அவர்களுக்குள் ஜீவனை ஊதுகிறார்; அவர்கள் ஒரு மேகத்தில் பரலோகத்துக்கு ஏறுகிறார்கள்; ஒரு பூமியதிர்ச்சி ஏழாயிரம் பேரைக் கொல்கிறது; மீதியானவர்கள் தேவனை மகிமைப்படுத்துகிறார்கள்.
- 11:14–19 — ஏழாம் எக்காளம் ஊதப்படுகிறது; உலகத்தின் ராஜ்யம் நம்முடைய கர்த்தருக்கும் அவருடைய கிறிஸ்துவுக்கும் உரிய ராஜ்யமாயிற்று என்று உரத்த சத்தங்கள் அறிவிக்கின்றன. மூப்பர்கள் ஆராதித்து, நியாயத்தீர்ப்பையும் பலனையும் பற்றிப் பேசுகிறார்கள்; பரலோகத்திலுள்ள தேவனுடைய ஆலயம் திறக்கப்பட்டு, மின்னல்களுக்கும் பூமியதிர்ச்சிக்கும் நடுவே அவருடைய உடன்படிக்கைப் பெட்டி காணப்படுகிறது.
முக்கிய வசனம்: வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:15 · அதனால் என்ன: ஒரு பெரிய இடத்தில் சிறிய சாட்சியாக இருப்பது — சில வேளைகளில் பரியாசம் செய்யப்படுவது, சில வேளைகளில் ஆபத்தில் இருப்பது — எப்படிப்பட்டது என்று இந்தியாவில் உள்ள அநேக கிறிஸ்தவர்களுக்குத் தெரியும். உண்மையுள்ளவர்கள் எப்போதும் வாதத்தில் வெல்வார்கள் அல்லது தீங்கிலிருந்து தப்புவார்கள் என்று இந்த அதிகாரம் வாக்களிக்கவில்லை. அதைவிடக் கடினமான, ஆழமான ஒன்றை அது வாக்களிக்கிறது: தெருவில் முடிந்துவிட்டதுபோலத் தோன்றும் சாட்சி தேவனிடத்தில் முடிந்துவிடவில்லை. சாட்சிகளின் கதை சிலுவையின் வடிவமும் வெறுமையான கல்லறையின் வடிவமுமே.