நல்ல செய்தி அடங்கிய ஒரு கடிதத்தை மருத்துவமனை வார்டுக்குள் கொண்டுசென்ற எவருக்கும் அந்தச் சுவை தெரியும். நியமனக் கடிதம் வந்துவிட்டது, உதவித்தொகை உறுதியாகிவிட்டது — இனிப்பு; ஆனாலும் அதைக் காண இருக்கப்போகாத அந்த நபரின் படுக்கையருகே நீங்கள் இன்னும் உட்கார வேண்டும். செய்தி ஒரே நேரத்தில் மகிழ்ச்சியாகவும் பாரமாகவும் இருக்கலாம். வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10 அந்த இரட்டைச் சுவையை ஒரு செயலாக மாற்றுகிறது. ஆறாம், ஏழாம் எக்காளங்களுக்கு இடையே கதை நின்றுவிடுகிறது; ஒரு பிரம்மாண்டமான தூதன் தோன்றுகிறான்; ஒரு சிறு புஸ்தகத்தைத் தின்னும்படி யோவானுக்குச் சொல்லப்படுகிறது: நாவில் தேன், வயிற்றில் கசப்பு. அவர் சுமந்துசெல்ல வேண்டிய செய்தியும் அப்படிப்பட்டதே.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆறாம் பகுதி — புதிய படைப்பு — சமீபமாயிருக்கிறது; ஆனால் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் தன் சொந்த எண்ணிக்கைக் கணக்குகளைத் திரும்பத் திரும்ப இடைமறிக்கிறது. ஆறாம், ஏழாம் முத்திரைகளுக்கு இடையே 7ஆம் அதிகாரம் நின்றதுபோல, ஆறாம், ஏழாம் எக்காளங்களுக்கு இடையே 10ஆம் அதிகாரம் நிற்கிறது. இந்த இடைநிறுத்தம் தாமதத்துக்காகவே தாமதம் அல்ல; ஒரு புஸ்தகத்தைத் தின்ற எசேக்கியேலைப்போல யோவானை அது மீண்டும் தீர்க்கதரிசியாக நியமிக்கிறது; தேவனுடைய சாட்சிகள் பகைமையுள்ள ஒரு நகரத்தில் பேசும் 11ஆம் அதிகாரத்துக்கு அது ஆயத்தம் செய்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய நோக்கம் இனித் தாமதமின்றி நிறைவேறும் என்று சபைகளுக்கு உறுதியளிப்பது; அதே வேளையில் தேவனுடைய வார்த்தையைச் சுமப்பது மகிழ்ச்சியும் விலையும் ஆகிய இரண்டுமாகும் என்றும், அநேக மக்களுக்குத் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லும் யோவானின் பணி இன்னும் முடியவில்லை என்றும் நினைப்பூட்டுவது.
- 10:1–4 — மேகத்தை உடுத்திக்கொண்டு, தலையின்மேல் வானவில்லும், சூரியனைப்போன்ற முகமும், அக்கினித் தூண்களைப்போன்ற கால்களும் உடைய பலமுள்ள ஒரு தூதன் திறக்கப்பட்ட ஒரு சிறு புஸ்தகத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு இறங்கி வருகிறான். அவன் ஒரு காலைக் கடலின்மேலும் ஒரு காலைப் பூமியின்மேலும் வைத்து, சிங்கம் கெர்ச்சிப்பதுபோலச் சத்தமிடுகிறான். ஏழு இடிமுழக்கங்கள் பேசுகின்றன; ஆனால் அவை சொன்னதை முத்திரையிட்டு, எழுதாமல் இருக்கும்படி யோவானுக்குச் சொல்லப்படுகிறது.
- 10:5–7 — தூதன் தன் கையை உயர்த்தி, வானத்தையும் பூமியையும் கடலையும் படைத்தவர்மேல் ஆணையிட்டு, இனித் தாமதம் இருக்காது என்கிறான்: ஏழாம் எக்காளம் ஊதப்படும்போது, தீர்க்கதரிசிகளுக்கு அறிவிக்கப்பட்ட தேவனுடைய இரகசியம் நிறைவேறும்.
- 10:8–11 — அந்தப் புஸ்தகத்தை வாங்கித் தின்னும்படி ஒரு சத்தம் யோவானுக்குச் சொல்கிறது. அது அவருடைய வாயில் தேனைப்போல இனிக்கிறது, ஆனால் வயிற்றில் கசக்கிறது. பின்பு அநேக மக்களையும் தேசங்களையும் மொழிகளையும் ராஜாக்களையும் பற்றி அவர் மீண்டும் தீர்க்கதரிசனம் சொல்ல வேண்டும் என்று அவருக்குச் சொல்லப்படுகிறது.
முக்கிய வசனம்: வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 10:7 · அதனால் என்ன: இந்தப் பிரம்மாண்டமான காட்சிக்குள் இரண்டு அமைதியான பாடங்கள் உள்ளன. முதலாவது, எல்லாமே வெளிப்படுத்தப்படுவதில்லை: யோவான் ஏழு இடிமுழக்கங்களைக் கேட்கிறார், அவற்றை முத்திரையிட்டு வைக்கும்படி சொல்லப்படுகிறார் — வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தை முழுமையாக வரைபடமாக்கிவிட்டதாகச் சொல்லும் எவரையும் இது தாழ்மைப்படுத்த வேண்டும். இரண்டாவது, தேவனுடைய வார்த்தை கையாளப்படுவதற்கு மட்டுமல்ல, உள்வாங்கப்படுவதற்கே உரியது — அப்படி உள்வாங்கப்படும்போது அது மகிழ்ச்சியையும் துக்கத்தையும் கொண்டுவருகிறது; ஏனெனில் இன்னும் வலியில் இருக்கும் ஓர் உலகத்தின்மேல் அது நம்பிக்கையைப் பேசுகிறது.