ஒரு குழந்தை காயங்களோடு பள்ளியிலிருந்து வீட்டுக்கு வந்து, 'அவர்கள் ஏன் நம்மை வெறுக்கிறார்கள்?' என்று கேட்கிறது. ஞானமுள்ள ஒரு பாட்டி, தொல்லை கொடுத்தவனின் பெயரிலிருந்து தொடங்குவதில்லை. அவள் இன்னும் பின்னால் இருந்து தொடங்குகிறாள்: குடும்பம் யார், முன்பு என்ன நடந்தது, இந்தத் தொல்லை ஏன் ஒரு விளையாட்டு மைதானத்தைவிடப் பெரியது என்று. வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 12 அப்படிப்பட்ட ஒரு பதில். ரோம ஆசியாவிலுள்ள சபைகள் அண்டை வீட்டாராலும், தொழிற்சங்கங்களாலும், அதிகாரிகளாலும் நெருக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்தன. அந்த நெருக்கத்துக்குப் பின்னால் நிற்கும் மிருகங்களைக் காட்டுவதற்கு முன், யோவான் காட்சியைப் பின்னுக்கு இழுத்து, எல்லாவற்றிலும் பழமையான கதையைக் காட்டுகிறார் — ஒரு ஸ்திரீ, ஒரு பிள்ளை, அந்தப் பிள்ளை சாக வேண்டும் என்று விரும்பும் ஒரு வலுசர்ப்பம்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இந்த அதிகாரம் புஸ்தகத்தின் சுழல்முனை. எக்காளங்கள் முடிந்துவிட்டன; இப்போது வெளிப்படுத்தின விசேஷம் வேதாகமக் கதை முழுவதற்கும் அடியில் இருக்கும் போராட்டத்தைக் காட்டுகிறது — ஸ்திரீயின் வித்தினால் நசுக்கப்படும் என்று வாக்களிக்கப்பட்ட ஆதியாகமம் 3இன் சர்ப்பம் முதல், கிறிஸ்துவின் பிறப்பும் உயர்த்தப்படுதலும் வரை, தாக்குதலுக்குள்ளாகும் சபை வரை. நான்காம் பகுதியும் (கிறிஸ்து) ஐந்தாம் பகுதியும் (சபை) ஒரு பிரபஞ்ச நாடகமாக மீண்டும் சொல்லப்படுகின்றன; தேவனுடைய மக்கள் ஏன் பாடுபடுகிறார்கள் என்பதையும், எதிரியின் காலம் ஏன் கொஞ்சம் என்பதையும் அது விளக்குகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சபைகள் சந்தித்த உபத்திரவத்துக்குப் பின்னால் இருக்கும் உண்மையான எதிரியின் முகமூடியைக் கிழிப்பது — பழைய பாம்பாகிய பிசாசு — அவன் ஏற்கெனவே பரலோகத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டான், தன் காலம் கொஞ்சம் என்பதால் கடுங்கோபத்தில் இருக்கிறான், ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய இரத்தத்தினாலும் அவருடைய மக்களின் உண்மையுள்ள சாட்சியினாலும் ஜெயிக்கப்படுகிறான் என்று அவர்களுக்கு உறுதியளிப்பது.
- 12:1–6 — ஒரு பெரிய அடையாளம் காணப்படுகிறது: சூரியனை அணிந்து, சந்திரனைத் தன் பாதங்களின்கீழ் கொண்டு, தலையின்மேல் பன்னிரண்டு நட்சத்திரங்களுடன், பிரசவ வேதனையில் கதறும் ஒரு ஸ்திரீ. ஏழு தலைகளும் பத்துக் கொம்புகளும் உடைய சிவப்பான ஒரு வலுசர்ப்பம் நட்சத்திரங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கை இழுத்துத் தள்ளி, அவளுடைய பிள்ளையை விழுங்கக் காத்திருக்கிறது. தேசங்களை ஆளப்போகிற ஒரு ஆண்பிள்ளையை அவள் பெறுகிறாள்; அவர் தேவனுடைய சிங்காசனத்துக்கு எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறார்; அவள் வனாந்தரத்துக்கு ஓடிப்போய், 1,260 நாட்கள் பராமரிக்கப்படுகிறாள்.
- 12:7–9 — வானத்தில் யுத்தம் உண்டாகிறது. மிகாவேலும் அவனுடைய தூதர்களும் வலுசர்ப்பத்தோடும் அதின் தூதர்களோடும் போரிடுகிறார்கள்; வலுசர்ப்பம் தோற்றுப்போகிறது. அவன் வெளிப்படையாகப் பெயரிடப்படுகிறான் — பழைய பாம்பு, பிசாசு, சாத்தான், உலகத்தை மோசம்போக்குகிறவன் — அவன் பூமியிலே தள்ளப்படுகிறான்.
- 12:10–12 — வானத்தில் ஓர் உரத்த சத்தம் கொண்டாடுகிறது: குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் தள்ளப்பட்டுப்போனான்; தேவனுடைய மக்கள் ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய இரத்தத்தினாலும் தங்கள் சாட்சியின் வசனத்தினாலும், மரணம் வரைக்கும் தங்கள் உயிரைச் சிநேகியாமல், அவனை ஜெயித்தார்கள். வானம் களிகூருகிறது; பூமி எச்சரிக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் பிசாசின் காலம் கொஞ்சம்.
- 12:13–17 — வலுசர்ப்பம் அந்த ஸ்திரீயைத் துரத்துகிறது; ஆனால் வனாந்தரத்துக்குப் பறந்துபோக அவளுக்குக் கழுகின் சிறகுகள் கொடுக்கப்படுகின்றன; அவன் அவளுக்குப் பின்னால் பாய்ச்சும் வெள்ளத்தைப் பூமி விழுங்கிவிடுகிறது. கடுங்கோபமடைந்து, அவன் அவளுடைய மற்றப் பிள்ளைகளோடு — தேவனுடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொண்டு, இயேசுவைப் பற்றிய சாட்சியை உடையவர்களோடு — யுத்தம் செய்யப் புறப்படுகிறான்.
முக்கிய வசனம்: வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 12:11 · அதனால் என்ன: உபத்திரவப்படும் மக்கள் தங்கள் எதிராளிகளைப் பேய்களாகச் சித்தரிக்காமல் அவர்களைப் பார்க்கும் ஒரு வழியை வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 12 கொடுக்கிறது: அண்டை வீட்டாரோ அதிகாரியோ இறுதியான எதிரி அல்ல; உண்மையான எதிரி ஏற்கெனவே தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டான். வெற்றியையும் அது மறுவரையறை செய்கிறது. பரிசுத்தவான்கள் பலத்தினால் அல்ல, ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய இரத்தத்தினாலும், விலை கொடுத்து உண்மையைச் சொல்வதினாலுமே வெல்கிறார்கள். நெருக்கத்திலுள்ள விசுவாசிகளுக்கு இது ஒரு நிதானமான ஆறுதல் — உண்மையாயிருத்தல் என்பது அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதுபோலத் தோன்றும் என்று கற்பனை செய்வதற்கு எதிரான ஓர் எச்சரிப்பும்கூட.