ஒவ்வொரு ஜனவரியிலும், புது தில்லியின் கர்த்தவ்ய பாதையில் குடியரசு தின அணிவகுப்பு நகருகிறது — படைப்பிரிவுகள், இசைக்குழுக்கள், மாநில அலங்கார ஊர்திகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக, ஒவ்வொன்றும் தேசத்தின் கதையில் ஒரு பகுதியைச் சொல்லிக்கொண்டு, மரியாதை ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் ஒரே இடத்தை நோக்கி எல்லாம் நகருகின்றன. சங்கீதம் 68 அப்படிப்பட்ட ஓர் ஊர்வலத்தின் பாடலைப்போல வாசிக்கப்படுகிறது. தேவனே முன்னே செல்லுகிறார்; வனாந்தரத்திலிருந்தும் சீனாயிலிருந்தும் தாம் தெரிந்துகொண்ட பர்வதத்தை நோக்கி அணிவகுக்கிறார். பாடகர்கள் முன்னே செல்லுகிறார்கள், இசைக்கலைஞர்கள் பின்னே, அவர்களுக்கு நடுவே தம்புரு அடிக்கும் இளம்பெண்கள்; கோத்திரம் கோத்திரமாக வரிசையில் சேருகிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சங்கீதம் மூன்றாம் பகுதியை ஒரே அணிவகுப்பாகச் சுருக்குகிறது: வனாந்தரப் பயணம், சீனாய், தேசத்தில் வெற்றிகள், இறுதியில் தேவன் தாம் தெரிந்துகொண்ட பர்வதத்தில் வாசம்பண்ணுதல். அதன் தொடக்க வரி, பெட்டி புறப்படும்போதெல்லாம் மோசே சொன்ன வார்த்தைகளை எதிரொலிக்கிறது (எண்ணாகமம் 10:35); தாவீது பெட்டியை எருசலேமுக்குக் கொண்டுவந்ததோடு (2 சாமுவேல் 6) பல வாசகர்கள் அதை இணைத்திருக்கிறார்கள்; ஆனால் சங்கீதம் தானே அப்படிச் சொல்லவில்லை. இஸ்ரவேலின் பயணத்தைத் தேவனுடைய சொந்த வெற்றிகரமான வருகையாக அது கொண்டாடுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பலவீனரைக் காக்கும், தம்முடைய ஜனத்தைச் சீனாயிலிருந்து சீயோனுக்கு நடத்தும், ஒருநாள் பூமியின் எல்லா ராஜ்யங்களின் வணக்கத்தையும் பெறப்போகும் போர்வீர ராஜாவாகத் தேவனைக் கொண்டாடுவது.
- 68:1–6 — 'தேவன் எழுந்தருளுவாராக' — பெட்டியின் பழைய அணிவகுப்பு முழக்கம் துதிப்பாடலைத் தொடங்குகிறது. துன்மார்க்கர் மெழுகைப்போல உருகுகிறார்கள், நீதிமான்கள் களிகூருகிறார்கள்; வானங்களின் வழியாக ஏறிவருகிறவராக, திக்கற்ற பிள்ளைகளுக்குத் தகப்பனாக, விதவைகளுக்கு நியாயம் செய்கிறவராக, தனிமையானவர்களுக்கு வீடு கொடுத்து, சிறைப்பட்டவர்களை வெளியே நடத்துகிறவராகத் தேவன் துதிக்கப்படுகிறார்.
- 68:7–18 — வரலாற்றின் வழியே ஓர் அணிவகுப்பு: தேவன் வனாந்தரத்தின் வழியாக நடத்துகிறார், சீனாயில் பூமி அதிருகிறது, அவருடைய களைத்துப்போன தேசத்தை மழை உயிர்ப்பிக்கிறது, ராஜாக்கள் அவருக்கு முன்பாக ஓடிப்போகிறார்கள். உயர்ந்தோங்கிய பாசான் பர்வதம், தேவன் தெரிந்துகொண்ட குன்றைப் பொறாமையோடு பார்க்கிறது. எண்ணிமுடியாத இரதங்களோடு தேவன் உன்னதத்துக்கு ஏறி, சிறைகளைச் சிறையாக்கி, வெகுமதிகளைப் பெறுகிறார்.
- 68:19–23 — நாள்தோறும் தம்முடைய ஜனத்தைச் சுமந்து, மரணத்திலிருந்து தப்புவிக்கும் தேவனுக்குத் துதி. பாசானில் ஒளிந்தாலும் கடலின் ஆழங்களில் ஒளிந்தாலும், அவருடைய சத்துருக்கள் தப்ப முடியாது; இங்கே பழிவாங்குதலின் உருவகங்கள் கடுமையானவை, போர்த்தன்மை கொண்டவை.
- 68:24–27 — ஊர்வலமே கண்முன் வருகிறது: பாடகர்கள், இசைக்கலைஞர்கள், தம்புரு அடிக்கும் பெண்பிள்ளைகள்; அவர்களைத் தொடர்ந்து கோத்திரங்கள் — சிறிய பென்யமீன் முன்னே, பின்பு யூதா, செபுலோன், நப்தலி ஆகியவற்றின் பிரபுக்கள்.
- 68:28–35 — தேவன் மீண்டும் தம்முடைய வல்லமையைக் காட்டும்படி ஒரு ஜெபம்: ராஜாக்கள் எருசலேமிலுள்ள அவருடைய ஆலயத்துக்கு வெகுமதிகளைக் கொண்டுவருகிறார்கள், எகிப்தும் கூஷும் (எத்தியோப்பியா) தங்கள் கைகளை நீட்டுகின்றன; பூர்வ வானங்களின்மேல் ஏறிவருகிறவரைப் பாடும்படி பூமியின் எல்லா ராஜ்யங்களும் அழைக்கப்படுகின்றன.
முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 68:5 · அதனால் என்ன: நாம் பெரும்பாலும் பிரித்துவைக்கும் இரண்டு காரியங்களைச் சங்கீதம் 68 சேர்த்துப் பிடிக்கிறது: மேலோங்கிய வல்லமையும் மென்மையான பராமரிப்பும். சீனாயை அதிரச் செய்யும் தேவன், அதே மூச்சில், திக்கற்ற பிள்ளைகளுக்குத் தகப்பனாகவும் விதவைகளின் பாதுகாவலராகவும் விவரிக்கப்படுகிறார். அதன் போர் உருவகங்களை ஒரு வாசகர் எப்படிப் புரிந்துகொண்டாலும், உண்மையான மகத்துவம் அது யாருக்கு அடைக்கலம் கொடுக்கிறது என்பதால் அளக்கப்படுகிறது என்று சங்கீதம் வலியுறுத்துகிறது.