दर जानेवारीत नवी दिल्लीतील कर्तव्य पथावरून प्रजासत्ताक दिनाचे संचलन जाते — पलटणी, बँड आणि राज्यांचे चित्ररथ एकामागून एक, प्रत्येक जण राष्ट्राच्या कथेचा एक भाग सांगत, सगळे एका बिंदूकडे सरकत जिथे मानवंदना स्वीकारली जाते. स्तोत्र 68 अशा मिरवणुकीच्या गीतासारखे वाचले जाते. स्वतः देव नेतृत्व करतो, रानातून आणि सीनायमधून आपल्या निवडलेल्या पर्वताकडे कूच करत. पुढे गायक, मागे वादक, त्यांच्यामध्ये डफ वाजवणाऱ्या तरुणी, आणि वंशामागून वंश रांगेत सामील होतो.
कथेत हे कुठे आहे: हे स्तोत्र तिसरा अंक एकाच कूचमध्ये सामावते: रानातील प्रवास, सीनाय, देशातील विजय, आणि शेवटी देवाने आपल्या निवडलेल्या पर्वतावर वस्ती करणे. त्याची सुरुवातीची ओळ कोश निघताना प्रत्येक वेळी मोशे म्हणत असलेल्या शब्दांचा प्रतिध्वनी आहे (गणना 10:35), आणि पुष्कळ वाचकांनी याचा संबंध दावीदाने कोश यरुशलेमेत आणण्याशी (2 शमुवेल 6) जोडला आहे, तरी स्तोत्र स्वतः तसे सांगत नाही. ते इस्राएलाच्या प्रवासाचा उत्सव देवाच्याच विजयी आगमनाच्या रूपात करते.
हा अध्याय काय करतो: दुर्बलांचे रक्षण करणारा, आपल्या लोकांना सीनायपासून सियोनापर्यंत नेणारा, आणि एके दिवशी पृथ्वीवरील सर्व राज्यांची आदरांजली स्वीकारणारा योद्धा-राजा म्हणून देवाचा उत्सव करणे.
- 68:1–6 — 'देव उठो' — कोशाची जुनी कूचघोषणा स्तोत्राची सुरुवात करते. दुष्ट मेणासारखे वितळतात, नीतिमान आनंद करतात, आणि आकाशातून स्वारी करणारा, पितृहीनांचा पिता, विधवांचा रक्षक, एकाकी लोकांना घर देणारा आणि कैद्यांना बाहेर काढणारा म्हणून देवाची स्तुती होते.
- 68:7–18 — इतिहासातून कूच: देव रानातून नेतृत्व करतो, सीनायपाशी पृथ्वी हादरते, पाऊस त्याच्या थकलेल्या देशाला नवजीवन देतो, आणि राजे त्याच्यापुढून पळतात. बाशानाचा उत्तुंग पर्वत देवाने निवडलेल्या टेकडीकडे हेव्याने पाहतो. असंख्य रथांसह देव उंचावर चढतो, बंदिवानांना नेतो आणि देणग्या स्वीकारतो.
- 68:19–23 — दिवसेंदिवस आपल्या लोकांना उचलून धरणाऱ्या आणि मृत्यूपासून सोडवणाऱ्या देवाची स्तुती. त्याचे शत्रू बाशानात लपले किंवा समुद्राच्या खोलीत, तरी ते निसटू शकत नाहीत; इथली सूडाची प्रतिमा तीव्र आणि युद्धसदृश आहे.
- 68:24–27 — मिरवणूक स्वतः दृष्टीस पडते: गायक, वादक आणि डफ वाजवणाऱ्या मुली, आणि त्यांच्यामागे वंश — पुढे लहानसा बन्यामीन, मग यहूदा, जबुलून आणि नफताली यांचे सरदार.
- 68:28–35 — देवाने पुन्हा आपले सामर्थ्य दाखवावे अशी प्रार्थना: राजे यरुशलेमेतील त्याच्या मंदिरात देणग्या आणतात, मिसर आणि कूश आपले हात पुढे करतात, आणि पृथ्वीवरील सर्व राज्यांना प्राचीन आकाशातून स्वारी करणाऱ्याचे गुणगान गाण्यास पाचारण केले जाते.
मुख्य वचन: स्तोत्रसंहिता 68:5 · मग काय: आपण अनेकदा वेगळ्या ठेवतो अशा दोन गोष्टी स्तोत्र 68 एकत्र धरते: जबरदस्त सामर्थ्य आणि कोमल काळजी. सीनाय हादरवणाऱ्या देवाचे वर्णन त्याच श्वासात अनाथांचा पिता आणि विधवांचा रक्षक असे केले आहे. वाचकाला त्याच्या युद्धप्रतिमांविषयी काहीही वाटो, स्तोत्र ठामपणे सांगते की खरी थोरवी ती कोणाला आश्रय देते यावरून मोजली जाते.