உம்முடைய செட்டைகளின் நிழலில் என்னை மறைத்துக்கொள்ளும்

மாவட்ட நீதிமன்றத்துக்கு வெளியே காத்திருந்த எவருக்கும் அந்த உணர்வு தெரியும். கோப்பு மறுபடியும் ஒத்திவைக்கப்பட்டுவிட்டது, எதிர்த்தரப்பு ஒரு சாமர்த்தியமான வழக்கறிஞரை அமர்த்தியிருக்கிறது, உங்கள் சொந்த வார்த்தைக்கு மதிப்பே இல்லாததுபோலத் தோன்றுகிறது. இரவில் உங்கள் குற்றமின்மையை மனதுக்குள் ஒத்திகை பார்க்கிறீர்கள். நீங்கள் அதிகம் விரும்புவது, உண்மைகளை உண்மையிலேயே பார்க்கும் ஒரு நீதிபதியை. சங்கீதம் 17 அப்படிப்பட்ட ஒரு ஜெபம். பேசுகிறவன் பாவமற்றவன் என்று உரிமைகோருவதில்லை; அதிகாரமுள்ளவர்கள் தன்னைச் சூழ்ந்து நெருங்கும்போது, எல்லாவற்றையும் பார்க்கும் ஒரே நியாயாதிபதியிடம் நியாயமான விசாரணையைக் கேட்கிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேலின் நியாயப்பிரமாணம் குற்றமற்றவர்களுக்கு நீதியை வாக்களித்தது; ஆனால் நீதிமன்றங்களை விலைக்கு வாங்க முடிந்தது, ராஜாக்கள் அநியாயக்காரர்களாக இருக்க முடிந்தது — தாவீதே காரணமின்றிச் சவுலால் வேட்டையாடப்பட்டான். சங்கீதம் 17 குற்றம்சாட்டப்பட்ட ஒருவரின் வழக்கை மனித நீதிமன்றங்களைத் தாண்டித் தேவனிடம் கொண்டுசெல்லுகிறது. தேவனுடைய முகத்தைக் காணும் அதன் இறுதி நம்பிக்கை, இந்த வாழ்க்கையின் திருப்திகளுக்கு அப்பாலும் கதையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: அநியாயமாகக் குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்கள் நியாயாதிபதியும் அடைக்கலமுமாகிய தேவனிடம் எப்படி முறையிடலாம் என்பதை முன்மாதிரியாகக் காட்டுவது; இந்த வாழ்க்கையிலேயே தங்கள் பலனைப் பெறுகிறவர்களை, தேவனையே தன் ஆழ்ந்த திருப்தியாகக் கொண்டவனோடு ஒப்பிடுவது.

• 17:1–5 — கபடமில்லாத உதடுகளிலிருந்து வரும் நியாயமான வழக்கைக் கேட்கும்படி பேசுகிறவன் தேவனிடம் கேட்கிறான். தீர்ப்பு தேவனுடைய சமுகத்திலிருந்து வரட்டும். தேவன் இரவில் அவன் இருதயத்தைச் சோதித்து எந்தச் சூழ்ச்சியையும் காணவில்லை; அவன் கொடுமையின் பாதைகளுக்கு விலகி, தேவனுடைய வழிகளைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறான்.
• 17:6–9 — தம்மிடம் அடைக்கலம் புகுகிறவர்களை இரட்சிக்கிறவராக, தம்முடைய அதிசயமான மாறாத கிருபையைக் காட்டும்படி அவன் தேவனை அழைக்கிறான். கொடிய சத்துருக்கள் தன்னைச் சூழ்ந்திருக்கையில், 'கண்மணியைப்போல என்னைக் காத்துக்கொள்ளும்; உம்முடைய செட்டைகளின் நிழலில் என்னை மறைத்துக்கொள்ளும்' என்று ஜெபிக்கிறான்.
• 17:10–12 — சத்துருக்கள் விவரிக்கப்படுகிறார்கள்: இரக்கத்துக்கு அடைக்கப்பட்ட இருதயங்கள், அகந்தை நிறைந்த வாய்கள், அவனைக் கீழே தள்ளச் சமயம் பார்க்கும் கண்கள் — மறைவில் பதுங்கி இரைக்காக ஆவலோடு காத்திருக்கும் சிங்கத்தைப்போல.
• 17:13–15 — 'கர்த்தாவே, எழுந்தருளும்!' அவர்களை எதிர்கொள்ளும்படி அவன் தேவனிடம் கேட்கிறான். அவர்கள் இந்த வாழ்க்கையிலேயே தங்கள் பங்கைக் கொண்டவர்கள்; அவர்களுடைய வயிறும் பிள்ளைகளும் நன்றாக நிரப்பப்பட்டிருக்கின்றன. அவனோ, நீதியில் தேவனுடைய முகத்தைக் காண்பான்; விழிக்கும்போது தேவனுடைய சாயலால் திருப்தியடைவான்.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 17:8  ·  அதனால் என்ன: பொய்க்குற்றம் சாட்டப்படுவது வாழ்க்கையின் மிகத் தனிமையான அனுபவங்களில் ஒன்று. பேசுகிறவன் பரிபூரணன் என்று பாசாங்கு செய்யாமல் சங்கீதம் 17 அதற்கு வார்த்தைகள் கொடுக்கிறது; அது உண்மையான விசாரணையை மட்டுமே கேட்கிறது. வெற்றியை அது அமைதியாக வேறுவிதமாகவும் அளக்கிறது: மற்றவர்கள் இந்த உலகத்தின் பொருட்களால் நிறைந்திருக்கிறார்கள்; பாடுகிறவனோ தேவனுடைய முகத்தை விரும்புகிறான். செழிப்பால் சூழப்பட்ட வாசகர்களை அந்த முரண் இன்றும் கலங்கடிக்கிறது.