பழைய துதிகளின் ஒரு தொகுப்பிசை

ஒரு திருமண வரவேற்பில், இசைக்குழு அடிக்கடி ஒரு தொகுப்பிசையை வாசிக்கிறது: ஒரு பழைய பிரியமான பாடலின் சில வரிகள், பின்பு இன்னொன்று, பின்பு இன்னொன்று — முழு அரங்கமும் கூடவே பாடத் தொடங்கும் அளவுக்கு மென்மையாகத் தைக்கப்பட்டவை. பாடல்கள் கடன்வாங்கப்பட்டவை என்பதை யாரும் பொருட்படுத்துவதில்லை; பழைய மெட்டுகளை ஒன்றாகக் கேட்பதிலேயே மகிழ்ச்சி இருக்கிறது. சங்கீதம் 135 அப்படிப்பட்ட ஒரு தொகுப்பிசை. வரிக்குப் பின் வரியாக, ஏற்கனவே வேதவசனத்தில் உள்ள ஏதோ ஒன்றை அது எதிரொலிக்கிறது: சங்கீதம் 115, உபாகமம், எரேமியா, யாத்திரை, தேசத்தைக் கைப்பற்றியதன் கதை ஆகியவற்றிலிருந்து சொற்றொடர்கள். பாடுகிறவர் புதிதாக எதையும் படைக்க முயலவில்லை. தேவனுடைய ஆலயத்தில் நிற்கும் ஜனங்களுக்காக, இஸ்ரவேலின் மிகவும் நேசிக்கப்பட்ட துதிவார்த்தைகளை ஒரே பாடலாகத் திரட்டுவதே நோக்கம்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சிறையிருப்புக்குப் பின் சங்கீதப் புத்தகம் இறுதி வடிவம் பெற்ற நேரத்தில், எடுத்துப் பயன்படுத்துவதற்கு இஸ்ரவேலிடம் தன் சொந்த ஆராதனையின் செழுமையான ஒரு நூலகம் இருந்தது. அந்த நூலகம் மீண்டும் பயன்படுத்தப்படுவதைச் சங்கீதம் 135 காட்டுகிறது. யாத்திரை முதல் தேசம் என்ற கொடை வரையிலான கதையை அது மீண்டும் சொல்கிறது — சங்கீதம் 136 ஒரு மன்றாட்டுப் பாடலாக மாற்றப்போகும் அதே வரிசை. அந்தத் தேசத்தில் மீண்டும் வாழ்ந்த, திரும்பிவந்த ஒரு சமூகத்துக்கு, முதலில் அதைப் பெற்றது எப்படி என்று நினைவுகூருவது, அதே தேவன் இன்னும் செயல்படுகிறார் என்று சொல்லும் ஒரு வழியாக இருந்தது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஆலய ஊழியக்காரர்களையும் முழு இஸ்ரவேலையும் கர்த்தரைத் துதிக்க அழைப்பது; விக்கிரகங்களின் வல்லமையின்மைக்கு எதிராக, அவர் இஸ்ரவேலைத் தெரிந்துகொண்டதிலும், படைப்பின்மேல் அவருடைய ஆட்சியிலும், வரலாற்றில் அவருடைய மீட்பிலும் அந்தத் துதியை நிலைநிறுத்துவது.

• 135:1–4 — அவருடைய ஆலயத்தில் நிற்கிற ஊழியக்காரர்களே, கர்த்தரைத் துதியுங்கள். அவரைத் துதிப்பது நல்லதும் இன்பமுமானது; ஏனெனில் அவர் யாக்கோபைத் தமது சொந்த சம்பத்தாகத் தெரிந்துகொண்டார் — உபாகமம் இஸ்ரவேலைப் பற்றிப் பயன்படுத்தும் அதே சொற்றொடர்.
• 135:5–7 — கர்த்தர் எல்லாத் தெய்வங்களையும்விடப் பெரியவர்; வானத்திலும், பூமியிலும், சமுத்திரங்களிலும் தமக்குப் பிரியமானதையெல்லாம் செய்கிறார். அவர் மேகங்களை எழும்பப்பண்ணி, மழையோடு மின்னல்களை அனுப்பி, தம் பண்டசாலைகளிலிருந்து காற்றை விடுவிக்கிறார் — எரேமியா 10:13க்கு நெருக்கமான வார்த்தைகள்.
• 135:8–12 — வரலாறு: அவர் எகிப்தின் முதற்பேறுகளை அழித்து, பார்வோனுக்கு விரோதமாக அடையாளங்களை அனுப்பி, ராஜாக்களைத் தோற்கடித்தார் — எமோரியரின் ராஜாவாகிய சீகோனையும் பாசானின் ராஜாவாகிய ஓகையும் பெயரிட்டு; பின்பு அவர்களுடைய தேசத்தை இஸ்ரவேலுக்குச் சுதந்தரமாகக் கொடுத்தார்.
• 135:13–18 — அவருடைய நாமம் என்றென்றைக்கும் நிற்கிறது; அவர் தம் ஜனத்துக்கு நியாயஞ்செய்வார் — உபாகமம் 32:36ஐ மேற்கோள் காட்டுகிறது. பின்பு, சங்கீதம் 115இலிருந்து ஏறக்குறைய வார்த்தைக்கு வார்த்தையாக, பேசவோ காணவோ கேட்கவோ முடியாத வெள்ளியும் பொன்னுமான உருவங்களைச் சங்கீதம் விவரித்து, அவற்றை நம்புகிறவர்கள் அவற்றைப்போலவே ஆகிறார்கள் என்று எச்சரிக்கிறது.
• 135:19–21 — இஸ்ரவேல் வம்சத்தாரும், ஆரோன் வம்சத்தாரும், லேவி வம்சத்தாரும், கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற யாவரும் ஒவ்வொருவராக அவரை ஸ்தோத்திரிக்க அழைக்கப்படுகிறார்கள். சங்கீதம் தொடங்கிய இடத்திலேயே முடிகிறது: எருசலேமில் வாசம்பண்ணுகிற கர்த்தருக்குச் சீயோனிலிருந்து ஸ்தோத்திரம் உண்டாவதாக.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 135:3  ·  அதனால் என்ன: ஆராதனைக்கு எப்போதும் புதிய வார்த்தைகள் தேவையில்லை. சில சமயங்களில், உண்மையுள்ள மக்கள் முன்பு சொன்னதைக் கடன்வாங்கி, குடும்பங்கள் பாடல்களைத் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்துவதுபோல, அதை உங்களுடையதாக்குவதே மிக நேர்மையான துதி. பழைய ஜெபங்களை மீண்டும் பயன்படுத்துவது படைப்பாற்றலின் தோல்வி அல்ல, ஒரு சேர்ந்திருத்தலின் செயல் என்று இந்தச் சங்கீதம் காட்டுகிறது: அதே தேவனை உண்மையுள்ளவராகக் கண்ட மக்களின் நீண்ட வரிசையில் இணைவது.