என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும்

ஒரு பதவியேற்பு விழாவில், ஆடம்பரம் மிகக் குறைந்த முக்கியத்துவமுள்ளது. காவலர்களும், கொடிகளும், இசைக்குழுவும் சொல்லப்படும் சில வாக்கியங்களுக்குச் சட்டகமாக மட்டுமே இருக்கின்றன: ஒரு பிரமாணம், ஒரு பட்டம், ஓர் அதிகாரம் வழங்குதல். அந்த வார்த்தைகள் சொல்லப்பட்டவுடனே, அங்கே நிற்கிறவர் ஒரு புதிய நபராகிறார். சங்கீதம் 110 ஒரு பழங்கால அரண்மனையில் அப்படிப்பட்ட ஒரு தருணத்தைப் பிடித்துக்காட்டுகிறது. ஒரு தீர்க்கதரிசியோ அரண்மனைப் பாடகனோ, தேவனிடமிருந்தே வந்தவை என்று அவன் சொல்லும் வார்த்தைகளை ராஜாவிடம் அறிவிக்கிறான்: என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும். ஏழு சிறிய வசனங்களில் ராஜா சிங்காசனத்தில் அமர்த்தப்பட்டு, வெற்றி வாக்களிக்கப்பட்டு, அசாதாரணமான இரண்டாவது பட்டமும் கொடுக்கப்படுகிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், நிலைத்திருக்கும் ஒரு சிங்காசனத்தின் வாக்குத்தத்தத்தால் தேவன் தம்மைத் தாவீதின் வீட்டோடு கட்டிக்கொள்கிறார் (2 சாமுவேல் 7). எருசலேமில் அந்த வாக்குத்தத்தத்தைக் கொண்டாடும் அரச சங்கீதங்களில் சங்கீதம் 110 ஒன்று. 'கர்த்தர் என் ஆண்டவரை நோக்கி' என்ற அதன் வரி, பின்பு நான்காம் பகுதியில், பழைய ஏற்பாட்டிலிருந்து புதிய ஏற்பாடு வேறு எந்த வசனத்தையும்விட அதிகமாக மேற்கோள் காட்டி எதிரொலிக்கும் வசனமாகிறது; உயிர்த்தெழுந்து தேவனோடு வீற்றிருக்கும் இயேசுவைக் குறித்து முதல் கிறிஸ்தவர்கள் அதை வாசித்தார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: அதன் முதல் பின்னணியில், தாவீதிய ராஜா எருசலேமில் தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட பிரதிநிதியாகவும் அரச ஆசாரியனாகவும் ஆளுகிறான் என்று அறிவிப்பது; இயேசு யார் என்று சொல்லப் பின்னர் பயன்படுத்தப்பட்ட மொழியைக் கொடுப்பது.

• 110:1–3 — தேவன் ராஜாவிடம் ('என் ஆண்டவர்') பேசுகிறார்: நான் உம்முடைய சத்துருக்களை உமக்குப் பாதபடியாக்கும்வரை நீர் என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும். அவனுடைய செங்கோல் சீயோனிலிருந்து நீளும்; யுத்த நாளில் அவன் ஜனம் மனப்பூர்வமாய்த் தங்களை ஒப்புக்கொடுப்பார்கள். 3ஆம் வசனம் சங்கீதப் புத்தகத்தில் மொழிபெயர்க்க மிகக் கடினமான வரிகளில் ஒன்று; மொழிபெயர்ப்புகள் பெரிதும் வேறுபடுகின்றன.
• 110:4 — தேவன் திரும்பப் பெறாத ஓர் ஆணையிட்ட பிரமாணம்: நீர் மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படி என்றென்றைக்கும் ஆசாரியராயிருக்கிறீர். மெல்கிசேதேக்கு ஆபிரகாமை ஆசீர்வதித்த சாலேமின் ஆசாரிய-ராஜா (ஆதியாகமம் 14); ஆகவே எருசலேமிலுள்ள ராஜா ஆட்சியாளனும் ஆசாரியனுமாகிய ஒரு பழைய பட்டத்தைச் சுதந்தரிக்கிறான்.
• 110:5–7 — ராஜாவின் வலதுபாரிசத்திலுள்ள ஆண்டவர் ராஜாக்களை நொறுக்கி, ஜாதிகளை நியாயந்தீர்க்கிறார். கடைசி உருவகம்: வழியிலுள்ள ஓடையில் ராஜா குடித்து, புத்துணர்ச்சியோடும் வெற்றியோடும் தன் தலையை உயர்த்துகிறான்.

முக்கிய வசனம்: சங்கீதங்கள் 110:1  ·  அதனால் என்ன: நேர்மையாக வாசிப்பதற்குச் சங்கீதம் 110 ஒரு நல்ல சோதனை. அது எருசலேமிலுள்ள ஒரு ராஜாவுக்கான பாடலாகத் தொடங்கியது என்பது தெளிவு; முதலில் அது அப்படியே கேட்கப்பட வேண்டும். ஆனாலும் தாவீதின் குமாரன் எப்படித் தாவீதின் ஆண்டவராகவும் இருக்க முடியும் என்று கேட்க இயேசு தாமே அதன் முதல் வரியைப் பயன்படுத்தினார் (மாற்கு 12:35–37). இரண்டு வாசிப்புகளையும் சேர்த்துப் பிடித்துக்கொள்வது, சங்கீதம் தன் சொந்தக் குரலிலும் புதிய ஏற்பாட்டின் குரலிலும் பேச இடமளிக்கிறது.