இரண்டு விருந்தளிப்பவர்கள், இரண்டு அழைப்புகள்

ஒரே மாலைக்கான இரண்டு திருமண அழைப்பிதழ்கள் ஒரே நாளில் வந்துசேருவதாகக் கற்பனை செய்யுங்கள். ஒரு வீடு கவனமாகக் கட்டப்பட்டிருக்கிறது; சமையல்காரர்கள் காலையிலிருந்து மும்முரமாயிருக்கிறார்கள்; விருந்தளிப்பவர் உங்களை உள்ளே அழைத்துவர ஆட்களைத் தாமே அனுப்பியிருக்கிறார். மற்றதில் எதுவுமே ஆயத்தப்படுத்தப்படவில்லை; விலக்கப்பட்டதே சுவையானது என்று வாக்களிக்கும் வாசலிலுள்ள ஓர் உரத்த குரல் மட்டுமே. நீதிமொழிகள் 9 புத்தகத்தின் முதல் பகுதியைச் சரியாக இந்தச் சித்திரத்தோடு முடிக்கிறது. ஞானம், மதியீனம் என்னும் இரண்டு பெண்கள் ஒவ்வொருவரும் நகரத்தின் உயர்ந்த இடங்களிலிருந்து ஏறக்குறைய ஒரே வார்த்தைகளால் அழைக்கிறார்கள்: பேதையாயிருக்கிறவன் எவனோ, இங்கே வரக்கடவன். அழைப்பு ஒன்றுபோலவே ஒலிக்கிறது; போய்ச்சேரும் இடமோ முற்றிலும் வேறானது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேலின் கதையில், வரவிருக்கும் சிறிய பழமொழிகளுக்குச் சட்டகமிடும் நீண்ட முன்னுரையை (1–9 அதிகாரங்கள்) 9ஆம் அதிகாரம் முடிக்கிறது. அது முழுத் தெரிவையும் இரண்டு பந்திகளாகச் சுருக்குகிறது. பேதைகள் புசித்துப் பிழைக்கும்படி அழைக்கப்படும் ஒரு விருந்தின் சித்திரம் ஏசாயா 55 வழியாக, எதிர்பாராதவர்கள் உள்ளே கொண்டுவரப்படும் பெரிய விருந்தைப் பற்றிய இயேசுவின் உவமைகள் வரை முன்னோக்கி ஓடுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: முன்னுரையின் போதனையை ஞானத்துக்கும் மதியீனத்துக்கும் இடையேயான ஒரே இறுதித் தெரிவாகச் சேர்ப்பது; புத்தகத்தின் அஸ்திபாரத்தைக் கூறுவது: கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்.

• 9:1–6 — ஞானம் தன் வீட்டைக் கட்டி, அதின் ஏழு தூண்களையும் நிறுத்தியிருக்கிறாள். இறைச்சியை ஆயத்தப்படுத்தி, தன் திராட்சரசத்தைக் கலந்து, தன் பந்தியை ஒழுங்குபடுத்தியிருக்கிறாள். நகரத்தின் மிக உயர்ந்த இடங்களிலிருந்து அழைக்கும்படி தன் இளம்பெண்களை அனுப்புகிறாள்: பேதைகளே, உள்ளே வாருங்கள், என் அப்பத்தைப் புசித்து, என் திராட்சரசத்தைக் குடியுங்கள்; மதியீனத்தை விட்டுவிட்டுப் பிழைத்திருங்கள்.
• 9:7–12 — பரியாசக்காரனைக் கடிந்துகொள், நீ அவமதிக்கப்படுவாய்; ஞானியைக் கடிந்துகொள், அதற்காக அவன் உன்னை நேசிப்பான். ஞானிக்குப் போதி, அவன் இன்னும் ஞானியாவான். கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலே ஞானம் தொடங்கும் இடம். நீ ஞானியானால் நீ பயனடைவாய்; நீ பரியாசம்பண்ணினால் நீ ஒருவனே அதைச் சுமப்பாய்.
• 9:13–18 — மதியீனம் சத்தமிடுகிறவள், அடங்காதவள், ஒன்றும் அறியாதவள். உயர்ந்த இடங்களில் தன் வாசலில் உட்கார்ந்து, தங்கள் வழியே நேராக நடந்துபோகிறவர்களை, ஞானத்தின் சொந்த வார்த்தைகளையே பயன்படுத்தி அழைக்கிறாள். திருட்டுத் தண்ணீர் தித்திப்பானது, ஒளித்துப் புசிக்கும் அப்பம் சுவையானது என்கிறாள். ஆனால் மரித்தவர்கள் அங்கே, பாதாளத்தின் ஆழங்களில் இருக்கிறார்கள் என்று அவளுடைய விருந்தாளிகள் அறியார்கள்.

முக்கிய வசனம்: நீதிமொழிகள் 9:10  ·  அதனால் என்ன: மதியீனம் தன்னை மதியீனம் என்று அரிதாகவே அறிவிக்கிறது; அது ஞானத்தின் வார்த்தைகளைக் கடன்வாங்கி, இரகசியத்தின் பரவசத்தைச் சேர்க்கிறது. நாம் எந்தப் பந்தியில் அமர்ந்திருக்கிறோம் என்பதற்கு ஓர் எளிய சோதனையை அதிகாரத்தின் நடுப்பகுதி முன்வைக்கிறது: யாராவது நம்மைக் கடிந்துகொள்ளும்போது நாம் எப்படிப் பதிலளிக்கிறோம். கற்றுக்கொள்ள மனதுள்ளவர் தொடர்ந்து வளர்கிறார்; ஏளனம் செய்கிறவர் அப்படியே தேங்கிவிடுகிறார். ஞானத்தின் விருந்து சாமர்த்தியசாலிகளுக்கு மட்டுமல்ல, பேதைகளுக்கும் திறந்திருக்கிறது.