சாலொமோனின் நீதிமொழிகள் தொடங்குகின்றன

ஒவ்வொரு மொழிக்கும், தாத்தா பாட்டிகள் சரியான கணத்தில் எடுத்துக் கொடுக்கும் சிறு பழமொழிகளின் களஞ்சியம் உண்டு: பொறுமை, பணம், பேச்சு, குடும்பம் பற்றிய சுருக்கமான வரிகள்; சுருக்கமாகவும் சமநிலையோடும் இருப்பதால் நினைவில் வைக்க எளிதானவை. வேதாகமத்தின் சொந்தக் களஞ்சியம் திறக்கும் இடம் நீதிமொழிகள் 10. ஒன்பது அதிகாரங்கள் நீண்ட உரைகளுக்குப் பின், ஒரு புதிய தலைப்பு தோன்றுகிறது: சாலொமோனின் நீதிமொழிகள். இங்கிருந்து நடை முற்றிலும் மாறுகிறது. ஒவ்வொரு வசனமும் பொதுவாகத் தன்னிலேயே முழுமையான இரண்டு வரிகளின் ஜோடி; இந்த ஆரம்ப அதிகாரங்களில் இரண்டாம் வரி பெரும்பாலும் முதல் வரியைப் புரட்டுகிறது: ஞானமுள்ள மகன் மகிழ்ச்சி தருகிறான், மூடனான மகன் துக்கம் தருகிறான். சுவரிலுள்ள பொன்மொழிகளைப்போல அவற்றை ஒவ்வொன்றாக வாசிக்கலாம்; அல்லது அவற்றின் வழியாக ஓடும் இழைகளைத் தேடலாம்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேலின் கதையில், சாலொமோனோடு மிக நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்ட தொகுப்பு (10:1–22:16) இங்கே தொடங்குகிறது; நீதிமொழிகளுக்கான அவனுடைய புகழ் 1 இராஜாக்கள் 4:32இல் தோன்றுகிறது. நீண்ட முன்னுரை சட்டகத்தை — கர்த்தருக்குப் பயப்படுதலை — அமைத்துவிட்டது; இப்போது பழமொழிகள் அதைச் சாதாரண வாழ்க்கைக்குப் பொருத்துகின்றன. 10ஆம் அதிகாரம் இரண்டு இழைகளுக்குத் திரும்பத் திரும்ப வருகிறது: நீதிமானுக்கும் துன்மார்க்கனுக்கும் இடையேயான வேறுபாடு, வார்த்தைகளின் வல்லமை.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: வேலை, நேர்மை, குறிப்பாகப் பேச்சு பற்றிய தெரிவுகள் ஒரு வாழ்க்கை எங்கே போகிறது என்பதை வடிவமைக்கின்றன என்றும், விளைவுகளுக்குப் பின்னால் கர்த்தர் நிற்கிறார் என்றும், சிறிய மாறுபட்ட பழமொழிகளில் காட்டுவது.

• 10:1–5 — ஞானமுள்ள மகன் தகப்பனை மகிழ்ச்சியாக்குகிறான்; மூடனான மகன் தாய்க்குத் துக்கம். அக்கிரமத்தால் சம்பாதித்த செல்வம் இறுதியில் உதவாது; நீதியோ தப்புவிக்கிறது. கர்த்தர் நீதிமானைப் பட்டினியாயிருக்க விடமாட்டார். சோம்பலான கைகள் வறுமையைக் கொண்டுவருகின்றன; கோடைக்காலத்தில் சேர்த்து, அறுப்புக்காலத்தில் உழைக்கிறவன் ஞானமாய் நடக்கிறான்.
• 10:6–14 — நீதிமான்மேல் ஆசீர்வாதங்கள் தங்குகின்றன; அவனுடைய நினைவு ஆசீர்வாதமாகவே நிலைக்கிறது; துன்மார்க்கனுடைய பெயரோ அழுகிப்போகும். உத்தமமாய் நடக்கிறவன் சுகமாய் நடக்கிறான். பகை சண்டைகளைக் கிளப்பும்; அன்போ சகல பாவங்களையும் மூடும். ஞானிகள் அறிவைச் சேர்த்துவைக்கிறார்கள்; மூடனுடைய வாயோ அழிவை வரவழைக்கிறது.
• 10:15–21 — செல்வம் ஓர் அரணான நகரத்தைப்போலத் தோன்றலாம்; வறுமை மக்களைப் பாதுகாப்பற்றவர்களாக்குகிறது. வார்த்தைகள் மிகுதியாகும்போது அக்கிரமம் இல்லாமல் போவது அரிது; தன் உதடுகளை அடக்குகிறவன் ஞானி. நீதிமானுடைய நாவு சுத்தமான வெள்ளியைப்போன்றது; அவனுடைய உதடுகள் அநேகரைப் போஷிக்கின்றன; மூடரோ புத்தியீனத்தால் சாகிறார்கள்.
• 10:22–32 — கர்த்தருடைய ஆசீர்வாதம் ஐசுவரியத்தைக் கொடுக்கும்; அதோடு அவர் வேதனையைக் கூட்டார். அக்கிரமம் செய்வது மூடனுக்கு ஒரு விளையாட்டு; ஞானமோ உணர்வுள்ளவனுக்கு இன்பம். கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல் ஆயுளைக் கூட்டும்; நீதிமான்களின் நம்பிக்கை மகிழ்ச்சியில் முடியும். கர்த்தருடைய வழி செம்மையானவர்களுக்கு அடைக்கலம்; நீதிமானுடைய வாய் ஞானத்தைப் பிறப்பித்து, ஏற்றது எது என்று அறிந்திருக்கிறது.

முக்கிய வசனம்: நீதிமொழிகள் 10:12  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரத்தின் பெரும்பகுதி வாயைப் பற்றியது: நாம் எவ்வளவு பேசுகிறோம், எதைத் திரும்பச் சொல்கிறோம், நம் வார்த்தைகள் போஷிக்கின்றனவா காயப்படுத்துகின்றனவா. முடிவில்லாத செய்திகளும் பகிர்வுகளும் நிறைந்த இந்தக் காலத்தில், மிகுதியான வார்த்தைகளைப் பற்றிய வரி புதிய எடையைச் சுமக்கிறது. ஒரு பழமொழி நெடுந்தூரம் சென்றது: 'அன்பு' சகல பாவங்களையும் 'மூடும்' என்பது, சமுதாயத்தில் மன்னிப்பின் சித்திரமாகப் புதிய ஏற்பாட்டில் (யாக்கோபு 5:20; 1 பேதுரு 4:8) எதிரொலிக்கிறது.