நாவின் அதிகாரத்தில் மரணமும் ஜீவனும்

தொலைக்காட்சி விவாதங்களுக்கு ஒரு பழக்கமான தாளம் உண்டு: மற்றவர் கேள்வியை முடிக்குமுன்பே ஒருவர் பதில் சொல்லத் தொடங்குகிறார்; சீக்கிரத்தில் எல்லாரும் பேசுகிறார்கள், யாரும் கேட்பதில்லை. குடும்ப வாட்ஸ்அப் குழுக்களும் அப்படியே போகலாம். நீதிமொழிகள் 18இல் அதற்கு ஒரு கூர்மையான வார்த்தை உண்டு — கேட்குமுன் பதில் சொல்வது மதியீனமும் வெட்கமுமாம் — வார்த்தைகள் எப்படிச் செயல்படுகின்றன என்பதைப் பற்றிய பழமொழிகளின் ஒரு முழுத் தொடரும் உண்டு: ஆழமான தண்ணீர், புறங்கூறுதலின் சுவையான துணுக்குகள், நாமே இறுதியில் புசிக்கும் ஒரு கனி. மையத்தில், செல்வத்தின் அரணிலிருந்து வேறுபட்ட ஓர் அடைக்கலம் நிற்கிறது: நீதிமான் ஓடிப்போய்ச் சேரும் பலத்த துருகமாகிய கர்த்தருடைய நாமம்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், இஸ்ரவேலின் கதையில், நீதி நகர வாசலில் செய்யப்பட்டது; அங்கே மூப்பர்கள் வழக்குகளைக் கேட்டார்கள். இங்குள்ள பல பழமொழிகள் அந்தச் சூழலுக்கான அறிவுரையைப்போல வாசிக்கப்படுகின்றன: இரு தரப்பையும் கேள், சீக்கிரத்தில் தீர்மானிக்காதே, வசீகரமாகப் பேசும் முதல் பேச்சாளரிடம் எச்சரிக்கையாயிரு. பாதுகாப்பின் இரண்டு இடங்களையும் அதிகாரம் வேறுபடுத்துகிறது — உயர்ந்த மதிலைப்போலத் தோன்றும் மட்டுமேயான செல்வம், தேவனுடைய நாமம் — சங்கீதங்களும் தீர்க்கதரிசிகளும் இந்த வேறுபாட்டை விரிவாக வளர்க்கிறார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: கவனமான பேச்சையும் கவனமான செவிகொடுத்தலையும் பயிற்றுவிப்பது; தனிமைப்படுதல், புறங்கூறுதல், அவசரமான தீர்ப்பு ஆகியவற்றுக்கு எதிராக எச்சரிப்பது; ஐசுவரியத்தை அல்ல, கர்த்தரையே பாதுகாப்பின் உண்மையான இடமாகச் சுட்டிக்காட்டுவது.

• 18:1–8 — தன்னைப் பிரித்துக்கொள்கிறவன் தன் சொந்த விருப்பங்களைப் பின்பற்றி, நல்லறிவைப் புறக்கணிக்கிறான். மூடன் புரிந்துகொள்வதைவிடத் தன் கருத்துகளை வெளிப்படுத்துவதிலேயே மகிழ்கிறான். ஆழமான இருதயத்திலிருந்து வரும் வார்த்தைகள் ஆழமான தண்ணீரைப்போன்றவை. நியாயத்தீர்ப்பில் பட்சபாதம் தவறு. மூடனுடைய வாய் அடிகளை வரவழைக்கிறது; புறங்கூறுதல் சுவையான உணவைப்போல உள்ளத்துக்குள் இறங்குகிறது.
• 18:9–14 — சோம்பேறி அழிக்கிறவனுக்குச் சகோதரன். கர்த்தருடைய நாமம் பலத்த துருகம்; செல்வந்தனுடைய செல்வம் அவனுடைய கற்பனையில் மட்டுமே உயர்ந்த மதில். விழுகைக்கு முன்னானது பெருமை; கனத்துக்கு முன்னானது தாழ்மை. கேட்குமுன் பதில் சொல்வது மதியீனம். மனுஷனுடைய ஆவி வியாதியைத் தாங்கும்; நொறுங்கிய ஆவியையோ யார் தாங்குவான்?
• 18:15–21 — ஞானிகள் அறிவைத் தேடுகிறார்கள்; ஓர் அன்பளிப்பு கதவுகளைத் திறக்கக்கூடும். தன் வழக்கை முதலில் சொல்லுகிறவன், யாராவது குறுக்கு விசாரணை செய்யும் வரை நீதிமானாகத் தோன்றுகிறான். சீட்டுப் போடுவது பலவான்களுக்கிடையேயான வழக்குகளைத் தீர்க்கிறது; புண்பட்ட சகோதரனைத் திரும்ப வென்றெடுப்பது அரணான நகரத்தைப் பிடிப்பதைவிடக் கடினம். மரணமும் ஜீவனும் நாவின் அதிகாரத்தில் இருக்கின்றன.
• 18:22–24 — மனைவியைக் கண்டடைகிறவன் நன்மையானதைக் கண்டடைகிறான், கர்த்தரிடமிருந்து தயவையும் பெறுகிறான். ஏழை கெஞ்சிக் கேட்கிறான்; செல்வந்தனோ கடினமாய்ப் பதில் சொல்லுகிறான். அநேக தோழர்களையுடையவனும் அழிவுக்கு வரலாம்; ஆனால் சகோதரனைவிட அதிகமாய்ச் சிநேகித்து ஒட்டிக்கொள்ளும் நண்பனும் உண்டு.

முக்கிய வசனம்: நீதிமொழிகள் 18:21  ·  அதனால் என்ன: இன்றைய வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி விரைவான பதிலுக்கும் உறுதியான முதல் வார்த்தைக்கும் பரிசளிக்கிறது. இந்த அதிகாரம் நம்மை மெதுவாக்குகிறது: மற்றத் தரப்பைக் கேள், கொஞ்சம் புறங்கூறுதலை நாம் எவ்வளவு ரசிக்கிறோம் என்று கவனி, வங்கிக் கணக்கின் இருப்பை ஓர் அரண் என்று தவறாக எண்ணாதே. அதன் இறுதி வரி இணைப்புகள் நிறைந்த இந்தக் காலத்தில் ஒரு மென்மையான சவால் — அநேக தொடர்புகள் ஓர் உண்மையுள்ள நண்பனுக்குச் சமமல்ல.