கூலிக்கு அமர்த்தப்பட்ட வாயிலிருந்து ஆசீர்வாதம்

பணம் கொடுத்தவருக்கே ஒரு உரை பெரிதாகப் பாதகமாகப் போவதைக் கண்ட எவருக்கும் அந்த அறையின் உணர்வு தெரியும். மோவாபின் ராஜாவாகிய பாலாக் ஒரு சாபத்துக்குப் பணம் கொடுத்திருக்கிறான். அவன் ஏழு பலிபீடங்களைக் கட்டி, ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு காளையையும் ஒரு ஆட்டுக்கடாவையும் செலுத்தி, புகையின் அருகே ஆவலோடு நிற்கிறான். பிலேயாம் தனியாகப் போய், திரும்பி வந்து, பக்திவினயமான கவிதையில் பேசத் தொடங்குகிறான் — ஒவ்வொரு வரியும் ஆசீர்வாதம். வேறொரு காட்சி செய்தியை மாற்றும் என்று எதிர்பார்த்து, பாலாக் அவனை வேறொரு மலையுச்சிக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். அது மாறவில்லை. அதிகாரம் அதன் திரும்பத் திரும்ப வருதலில் ஏறக்குறைய நகைச்சுவையாக இருக்கிறது; ஆனாலும் அதன் கவிதைகள் தேவனுடைய உண்மைத்தன்மை பற்றிப் பழைய ஏற்பாட்டில் மிக அதிகமாக மேற்கோள் காட்டப்படும் வரிகளில் சிலவற்றைக் கொண்டிருக்கின்றன.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியின் இறுதிக் காட்சிகளில், இஸ்ரவேல் காண முடியாத ஒரு இடத்தில் இஸ்ரவேலின் எதிர்காலம் காக்கப்படுகிறது. பிலேயாமின் தீர்க்கவசனங்கள் ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தங்களை — தூளைப் போல எண்ணற்ற சந்ததி, ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஒரு மக்கள் — திரும்பிப் பார்த்து, அவற்றைத் தலைகீழாக்கக் கூலி பெற்ற ஒரு அந்நியனின் வாயிலிருந்தே உறுதிப்படுத்துகின்றன. 'பொய் சொல்ல தேவன் ஒரு மனிதன் அல்ல' என்ற தேவனின் சித்திரம், காக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தங்களின் முழுக் கதை வழியாகவும் எதிரொலிக்கும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இஸ்ரவேலின்மேலுள்ள தேவனுடைய ஆசீர்வாதம் அவர்களுடைய தகுதியில் அல்ல, மாறாத அவருடைய சொந்த வார்த்தையில் நிலைகொண்டிருக்கிறது என்றும், கூலிக்கு வாங்கப்பட்ட எந்தச் சாபமும் விரிவான எந்தச் சடங்கும் அதைக் கவிழ்க்க முடியாது என்றும் காட்டுவது.

• 23:1–12 — பாலாக் ஏழு பலிபீடங்களைக் கட்டிப் பலியிடுகிறான். தேவன் பிலேயாமின் வாயில் ஒரு வார்த்தையை வைக்கிறார்: தேவன் சபிக்காதவர்களை அவன் எப்படிச் சபிப்பான்? தனியாக வாழும், தூளைப் போல எண்ணற்ற ஒரு மக்களை அவன் காண்கிறான்; தன் மரணம் நீதிமான்களின் மரணத்தைப் போல இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறான். பாலாக் எதிர்க்கிறான்; தேவன் கொடுப்பதையே தான் சொல்ல வேண்டும் என்று பிலேயாம் பதிலளிக்கிறான்.
• 23:13–26 — பாலாக் அவனைப் பிஸ்காவின் கொடுமுடியிலுள்ள சோப்பீமின் வெளிக்கு அழைத்துச் சென்று பலிகளைத் திரும்பச் செய்கிறான். தேவன் மனிதனைப் போலப் பொய் சொல்வதுமில்லை, மனம் மாறுவதுமில்லை என்று இரண்டாம் தீர்க்கவசனம் அறிவிக்கிறது; அவர் ஆசீர்வதித்துவிட்டார், பிலேயாம் அதைத் திருப்ப முடியாது. இஸ்ரவேலுக்கு விரோதமாக எந்த மந்திரமும் பலிக்காது. குறைந்தபட்சம் ஆசீர்வதிக்கவாவது வேண்டாம் என்று பாலாக் அவனைக் கெஞ்சுகிறான்.
• 23:27–30 — தளராமல், பாலாக் பிலேயாமைப் பாழ்நிலத்தை நோக்கியிருக்கும் பேயோரின் உச்சிக்கு அழைத்துச் சென்று, இன்னும் ஏழு பலிபீடங்களைக் கட்டுகிறான் — அடுத்த அதிகாரத்திலுள்ள மூன்றாம் தீர்க்கவசனத்துக்கு மேடை அமைக்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: எண்ணாகமம் 23:19  ·  அதனால் என்ன: புஸ்தகம் காட்டியுள்ளபடி, இஸ்ரவேல் வனாந்தரத்தில் முறுமுறுத்து, கலகம் பண்ணி, மடிந்துகொண்டிருந்த ஒரு தருணத்தில் இந்தக் கவிதைகள் இஸ்ரவேலை ஆசீர்வதிக்கின்றன. ஆசீர்வாதம் அவர்களுடைய செயல்திறனில் அல்ல, தேவனுடைய வார்த்தையில் நிலைகொண்டிருக்கிறது; மனித வாக்குறுதிகள் மாறுவதுபோல அது மாறுவதில்லை. தங்கள் தோல்விகள் தேவனுடைய நல்லெண்ணத்தை ரத்துசெய்துவிட்டன என்று பயப்படும் எவருக்கும், இந்த அதிகாரம் உறுதியான ஒரு ஆறுதலைக் கொடுக்கிறது.