இரத்தப்பழியின் நகரத்திற்கு ஐயோ

ஒவ்வொரு பள்ளி வரலாற்றுப் புத்தகத்திலும் நிரந்தரமானவை என்று தோன்றிய பேரரசுகளின் பட்டியல் ஒன்று உண்டு — இன்று பெரும்பாலும் தொல்லியலாளர்களாலும் சுற்றுலாப் பயணிகளாலும் மட்டுமே பெயர் நினைவுகூரப்படும் மாபெரும் தலைநகரங்கள். அவற்றுக்குள் வாழ்ந்தவர்கள் அந்த முடிவை அரிதாகவே கற்பனை செய்தார்கள். நாகூம் 3, அப்படிப்பட்ட ஒரு பட்டியலை நினிவேயைப் பார்க்கச் செய்கிறது — அதிலுள்ள ஒரு பெயரை நினிவேயின் சொந்தச் சேனையே எழுதியிருந்தது. மேல் எகிப்தின் பண்டைய தலைநகரான தேபேசுக்குத் தண்ணீரே மதிலாக இருந்தது, எல்லாப் பக்கமும் கூட்டாளிகள் இருந்தார்கள்; ஆயினும் அசீரியா அதைச் சூறையாடியது. நீ அதைவிட மேலானவளா? என்று தீர்க்கதரிசி கேட்கிறார். அதிகாரத்தின் நிலையாமையைப் பற்றிய அதிகாரம் இது; காற்றில் தொங்கவிடப்பட்ட ஒரு கேள்வியோடு அது முடிகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: 1ஆம் அதிகாரம் தொடங்கிய இடத்திலேயே — அசீரியாவின் வீழ்ச்சி நிச்சயம் என்பதிலேயே — புத்தகம் முடிகிறது; ஆனால் இப்போது தொனி ஒரு ராஜாவுக்கான மரணப் புலம்பலாக மாறுகிறது. கி.மு. 612-ல் நினிவே விழுந்தது; சில ஆண்டுகளுக்குள் கடைசி அசீரிய எதிர்ப்பும் சரிந்தது. வேதாகமத்தின் கதையில் இது பாபிலோனுக்கு மேடையைத் திறந்துவிடுகிறது; 'மகா பாபிலோனுக்காக' வெளிப்படுத்தின விசேஷம் புலம்புவது வரை ஓடும் ஒரு கருப்பொருளையும் இது முன்னறிவிக்கிறது: வன்முறையின்மேலும் மனிதர்களை வியாபாரம் செய்வதின்மேலும் கட்டப்பட்ட பேரரசுகள் நிலைப்பதில்லை.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நினிவேயின்மேல் இறுதித் தீர்ப்பை அறிவிப்பது — அதன் இரத்தச்சிந்துதல், வஞ்சகம், ஜாதிகளைச் சுரண்டியது ஆகியவற்றின்மேல் — மேலும், தேவன் நியாயந்தீர்க்கும்போது விழாதபடி பலமுள்ள நகரம் எதுவுமில்லை என்பதைத் தேபேசின் வீழ்ச்சியால் காட்டுவது.

• 3:1–4 — பொய்யும் கொள்ளையும் நிறைந்த இரத்தப்பழியின் நகரத்திற்கு ஐயோ. யுத்தத்தின் இரைச்சல் அதை நிரப்புகிறது — சாட்டைகள், உருளும் சக்கரங்கள், பாயும் குதிரைகள், மின்னும் பட்டயங்கள் — பிணங்கள் எண்ணிக்கையில்லாமல் கிடக்கின்றன. ஜாதிகளை அடிமைப்படுத்திய ஒரு வேசியாகவும் சூனியக்காரியாகவும் சித்திரிக்கப்படும் அந்த நகரத்தின் முடிவில்லாத மயக்குதல்களே இதற்கெல்லாம் காரணம்.
• 3:5–7 — தேவன் தாம் அவளுக்கு விரோதமானவர் என்று அறிவித்து, ஜாதிகளுக்கு முன்பாக அவளை வெளிப்படுத்தி வெட்கப்படுத்துவேன் என்று எச்சரிக்கிறார். பொது இடத்தில் அவமானப்படுத்தப்படும் ஒரு பெண்ணின் உருவகம் கடினமானது; அது இன்றைய பல வாசகர்களை நியாயமாகவே கலங்கடிக்கிறது. நினிவேயின் மினுமினுப்பு உரிக்கப்பட்டுவிடும் என்று சொல்வதற்கு, அது பண்டைய அவமானத்தின் மொழியைக் கடன் வாங்குகிறது. அவளைக் காண்கிற யாவரும், அவளுக்காக யார் துக்கிப்பார்கள் என்று கேட்பார்கள்.
• 3:8–13 — நைல் நதியருகே அமர்ந்து, தண்ணீரையே மதிலாகக் கொண்டு, எத்தியோப்பியா, எகிப்து, பூத், லிபியா ஆகியவற்றை உதவியாளர்களாகக் கொண்டிருந்த தேபேசைவிட நீ மேலானவளா? ஆனாலும் அது சிறையிருப்புக்குப் போயிற்று, அதன் பிள்ளைகள் கொல்லப்பட்டார்கள், அதன் பிரபுக்கள் சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டார்கள். நினிவேயும் தள்ளாடி ஒளிந்துகொள்ளும்; அதன் கோட்டைகள், மரத்தை உலுக்குகிறவனுடைய வாயிலே விழும் பழுத்த அத்திப்பழங்களைப்போல இருக்கின்றன; அதன் வாசல்கள் எதிரிக்குத் திறந்து கிடக்கின்றன.
• 3:14–17 — முற்றுகைக்காகத் தண்ணீர் மொண்டுவை, களிமண்ணை மிதித்துச் செங்கல் செய் — அது உதவாது. அக்கினியும் பட்டயமும் வெட்டுக்கிளிகளைப்போல விழுங்கும். நினிவேயின் வியாபாரிகள் நட்சத்திரங்களைவிடப் பெருகினார்கள்; அதன் காவலாளரும் அதிகாரிகளும் வெட்டுக்கிளிகளைப்போல மொய்த்தார்கள் — சூரியன் உதிக்கும்போது பறந்துபோய் மறைந்துவிடுகிறவைகளைப்போல.
• 3:18–19 — அசீரிய ராஜாவின் மேய்ப்பர்கள் நித்திரைசெய்கிறார்கள், அவனுடைய பிரபுக்கள் ஓய்ந்திருக்கிறார்கள்; அவனுடைய ஜனங்கள் மலைகளின்மேல் சிதறிப்போயிருக்கிறார்கள், அவர்களைச் சேர்ப்பார் ஒருவரும் இல்லை. அவனுடைய காயம் குணமாகாதது. செய்தியைக் கேட்கிற யாவரும் கைகொட்டுகிறார்கள்; ஏனெனில் அவனுடைய முடிவில்லாத கொடுமையை அனுபவியாதவன் யார்?

முக்கிய வசனம்: நாகூம் 3:19  ·  அதனால் என்ன: நாகூமின் கடைசி வரி பாதிக்கப்பட்டவர்களைப் பற்றிய ஒரு கேள்வி: இந்தக் கொடுமையை அனுபவியாதவர் யார்? பெரும் வல்லரசுகள் தங்கள் சாதனைகளை நினைவில் வைத்திருக்க முனைகின்றன; அவை நசுக்கியவர்களோ அதன் விலையை நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள். இந்த அதிகாரம் அந்த இரண்டாவது நினைவைப் பேசவிடுகிறது. ஒரு பெண்ணுக்கு விரோதமான கடுமையான உருவகம், ஒரு நகரத்தின் வீழ்ச்சியில் சந்தோஷப்படுவது — இவை போன்ற கடினமான கேள்விகளையும் இது எழுப்புகிறது; அவற்றை மழுப்பாமல் நேர்மையாக எதிர்கொள்வதே நல்லது. யோனாவைப்போலவே, இந்தப் புத்தகமும் வாசகருக்கு விடப்பட்ட ஒரு கேள்வியோடு முடிகிறது.