ஆலயத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட புத்தகம்

ஒரு பழைய குடும்ப வீட்டைச் சுத்தம் செய்யும்போது, அங்கே இருப்பதாகவே தெரியாத ஒரு பெட்டியை மக்கள் சிலசமயம் கண்டெடுக்கிறார்கள்: கடிதங்கள், ஒரு உயில், தாத்தாவின் கையெழுத்தில் ஒரு நாட்குறிப்பு. திடீரென்று குடும்பக் கதையே வேறுவிதமாக வாசிக்கப்படுகிறது; காணாமற்போன ஒரு அதிகாரம் ஆரம்பத்திலிருந்தே இருந்திருக்கிறது. 2 இராஜாக்கள் 22-ல் அதுபோன்ற ஒரு கண்டுபிடிப்பு ஆலயத்தில் நிகழ்கிறது. வேலையாட்கள் கட்டிடத்தைப் பழுதுபார்க்கிறார்கள், பணம் எண்ணப்படுகிறது; பிரதான ஆசாரியன் ஒரு சுருளைக் கண்டெடுக்கிறான் — நியாயப்பிரமாண புத்தகம். அது இளம் ராஜாவுக்கு முன்பாக வாசிக்கப்படும்போது, அவன் தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொள்கிறான். தாங்கள் எதை வாக்குக்கொடுத்திருந்தோம் என்பதை அறியாமலே அந்த ஜனம் வாழ்ந்துவந்திருக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மனாசேயின் நீண்ட ஆட்சிக்கும் ஆமோனின் குறுகிய, வன்முறையான ஆட்சிக்கும் பிறகு, சிறுவனாகிய ராஜா யோசியா ஒரு ஆச்சரியமான திருப்புமுனை. அவனுடைய சீர்திருத்தமே யூதா ராஜ்யத்தின் கடைசிப் பெரிய எழுப்புதல்; ஆலயத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட புத்தகமே அதை வடிவமைக்கிறது. ஆயினும் மனாசேயின் காலத்தில் அறிவிக்கப்பட்ட நியாயத்தீர்ப்பு இன்னும் நிற்கிறது என்பதை உல்தாளின் வார்த்தை தெளிவாக்குகிறது; சீர்திருத்தம் ஒரு தாமதத்தைப் பெறுகிறதே தவிர, தீர்ப்பை மாற்றுவதில்லை. இந்தக் கண்டுபிடிப்பு வேதாகமத்துக்கே முக்கியமானது: பல அறிஞர்கள் இந்தப் புத்தகத்தை உபாகமத்தோடு இணைக்கிறார்கள்; யோசுவா முதல் இராஜாக்கள் வரையுள்ள முழு வரலாற்றையும் உபாகமத்தின் கருப்பொருள்களே வடிவமைக்கின்றன.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய வார்த்தைக்குத் தாழ்மையோடும் அவசரத்தோடும் பதில் சொல்லும் ஒரு ராஜாவைக் காட்டுவது; உடன்படிக்கையின் நியாயப்பிரமாணம் மீண்டும் கிடைத்ததை, சிறையிருப்புக்கு முன் யூதாவில் நடந்த கடைசிச் சீர்திருத்தத்தோடு இணைப்பது.

• 2 இராஜாக்கள் 22:1–7 — யோசியா எட்டு வயதில் ராஜாவாகி முப்பத்தொரு வருஷம் ஆளுகிறான்; விலகாமல் தாவீதின் வழிகளில் நடக்கிறான். தன் பதினெட்டாம் ஆண்டில், சேகரிக்கப்பட்ட பணத்தை ஆலயத்தைப் பழுதுபார்க்கும் தச்சருக்கும் கல்தச்சருக்கும் கொடுக்கும்படி, சம்பிரதியாகிய சாப்பானை ஆலயத்துக்கு அனுப்புகிறான்; அந்த வேலையாட்கள் நேர்மையாய் நடப்பார்கள் என்று நம்பப்படுகிறார்கள்.
• 2 இராஜாக்கள் 22:8–13 — நியாயப்பிரமாண புத்தகத்தை ஆலயத்தில் கண்டெடுத்ததாகப் பிரதான ஆசாரியனாகிய இல்க்கியா சாப்பானிடம் சொல்கிறான். சாப்பான் அதை ராஜாவுக்கு வாசிக்கிறான்; யோசியா தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொள்கிறான். இந்தப் புத்தகத்தின் வார்த்தைகளுக்குத் தங்கள் முன்னோர் கீழ்ப்படியாமற்போனதால், கர்த்தரிடம் விசாரிக்கும்படி இல்க்கியாவையும் சாப்பானையும் மற்றவர்களையும் அவன் அனுப்புகிறான்.
• 2 இராஜாக்கள் 22:14–20 — வஸ்திரசாலைக் காவலாளனுடைய மனைவியாகிய உல்தாள் தீர்க்கதரிசியிடம் அவர்கள் போகிறார்கள்; அவள் எருசலேமின் இரண்டாம் பாகத்தில் வாழ்கிறாள். புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கும் அழிவுகள் எருசலேமின்மேல் வரும் என்று அவள் உறுதிப்படுத்துகிறாள்; ஆனால் யோசியாவின் இருதயம் இளகியிருந்ததாலும் அவன் தன்னைத் தாழ்த்தினதாலும், அவன் சமாதானத்தோடே தன் முன்னோரிடம் சேர்க்கப்படுவான், அவற்றைக் காணமாட்டான் என்கிறாள்.
• 2 நாளாகமம் 34:1–7 — நாளாகமம் இந்தக் கதையை வேறு வரிசையில் சொல்கிறது: தன் எட்டாம் ஆண்டில் இளம் ராஜா தாவீதின் தேவனைத் தேடத் தொடங்குகிறான்; தன் பன்னிரண்டாம் ஆண்டில் யூதாவையும் எருசலேமையும் மேடைகளிலிருந்தும் அசேரா விக்கிரகத் தூண்களிலிருந்தும் சிலைகளிலிருந்தும் சுத்திகரிக்கிறான் — முன்னாள் வடக்கு ராஜ்யத்தின் ஊர்கள்வரைக்கும் சென்று.
• 2 நாளாகமம் 34:8–28 — ஆலயப் பழுதுபார்ப்பு அவனுடைய பதினெட்டாம் ஆண்டில் தொடர்கிறது; லேவியர் வேலையை மேற்பார்வையிடுகிறார்கள், அவர்களுள் பாடகரும் இருக்கிறார்கள். பணத்தை வெளியே கொண்டுவரும்போது இல்க்கியா புத்தகத்தைக் கண்டெடுக்கிறான்; சாப்பான், யோசியா, உல்தாள் ஆகியோரோடான காட்சி இராஜாக்களில் உள்ளதுபோலவே கிட்டத்தட்ட அப்படியே விரிகிறது.
• 2 நாளாகமம் 34:29–33 — யோசியா மூப்பரையும் ஜனங்கள் யாவரையும் கூட்டி, உடன்படிக்கைப் புத்தகம் முழுவதையும் அவர்களுக்கு வாசித்து, அதைக் கைக்கொள்வேன் என்று உறுதிமொழி கொடுக்கிறான்; அங்கிருந்த யாவரும் அந்த உடன்படிக்கையில் சேருகிறார்கள். இஸ்ரவேலின் எல்லாப் பகுதிகளிலுமிருந்து அருவருப்பான விக்கிரகங்களை அவன் அகற்றுகிறான்; அவன் உயிரோடிருந்த நாளெல்லாம் ஜனங்கள் விலகிப்போவதில்லை.

முக்கிய வசனம்: 2 இராஜாக்கள் 22:19  ·  அதனால் என்ன: ஒரு ராஜாவுக்கு யோசியாவின் எதிர்வினை வியக்கத்தக்கது: அவன் தன் முன்னோரைப் பரிந்துபேசவுமில்லை, வாசகத்தை விளக்கி ஒதுக்கவுமில்லை; அவன் துக்கிக்கிறான். புதுப்பித்தல் ஒரு திட்டத்தோடு அல்ல, நம்மை நியாயந்தீர்க்கும் ஒன்றைக் கேட்பதோடே தொடங்குகிறது என்பதை இந்த அதிகாரம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. தாழ்மை எல்லா விளைவுகளையும் மாற்றிப்போடுவதில்லை என்பதிலும் அது நேர்மையாக இருக்கிறது — உல்தாள் அவனுக்குச் சமாதானத்தை வாக்களிக்கிறாளே தவிர, திரும்ப எழுதப்பட்ட ஒரு சரித்திரத்தை அல்ல. நீண்ட புறக்கணிப்புக்குப் பின் வேதாகமத்தை மீண்டும் கண்டுகொள்கிற யாருக்கும், அப்படிப்பட்ட ஒரு தருணம் புதுப்பிப்பதற்கு முன் கலக்கமடையச் செய்யலாம் என்பதை இந்தக் காட்சி நினைவூட்டுகிறது.