இராப்போஜனம், தோட்டம், காட்டிக்கொடுப்பு

குடும்பங்கள் சில விருந்துகளை ஆண்டுதோறும் ஒரே மாதிரி வைத்திருக்கின்றன — அதே உணவுகள், அதே வரிசை, பந்தியில் மூத்தவர் சொல்லும் அதே வார்த்தைகள் — ஏனெனில் அந்த விருந்தே குடும்பத்துக்கு அது யார் என்று சொல்கிறது. பஸ்கா இஸ்ரவேலுக்கு அப்படிப்பட்ட ஒரு விருந்து: புளிப்பில்லாத அப்பம், திராட்சரசம், தேவன் தம் மக்களை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்த இரவின் கதை. தம் வாழ்க்கையின் கடைசி இரவில், இயேசு தம் நண்பர்களுடன் அப்படிப்பட்ட ஒரு பந்தியில் அமர்ந்து, அப்பத்தையும் பாத்திரத்தையும் எடுத்து, இதுவரை யாரும் அவற்றின் மேல் சொல்லாத ஒன்றைச் சொன்னார். இது என் சரீரம். இது உடன்படிக்கைக்குரிய என் இரத்தம். சில மணி நேரத்துக்குள், அந்த நண்பர்களில் ஒருவன் அவரைக் காட்டிக்கொடுத்திருந்தான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: நான்காம் பகுதி அதன் இருண்ட இரவை அடைகிறது. யாத்திரை, சீனாயின் உடன்படிக்கை, ஒரு புதிய உடன்படிக்கை பற்றிய தீர்க்கதரிசிகளின் வாக்குறுதி — எல்லாம் இந்தப் பந்தியில் ஒன்றுகூடுகின்றன: அநேகருக்காக ஒரு புதிய உடன்படிக்கையை முத்திரையிடும் பலியாக இயேசு தம் வரவிருக்கும் மரணத்தை விளக்குகிறார். பின்பு கதை வேகமாக நகர்கிறது — தோட்டத்தில் ஜெபம், முத்தம், கைது, இரவு விசாரணை, சீஷனின் சரிவு. ஒவ்வொரு சுவிசேஷமும் இங்கே வேகம் குறைக்கிறது; வாசகரும் அப்படியே செய்ய வேண்டும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இயேசு அறிந்தும் மனப்பூர்வமாகவும் தம் மரணத்துக்குப் போவதைக் காட்டுவது — இராப்போஜனத்தில் அதை விளக்குகிறார், கெத்செமனேயில் அதை ஏற்கிறார், கைதின்போது ஆயுத எதிர்ப்பை மறுக்கிறார் — அதே வேளையில் அவரைச் சுற்றியிருப்பவர்கள் சதி செய்கிறார்கள், தூங்குகிறார்கள், ஓடிப்போகிறார்கள், மறுதலிக்கிறார்கள்.

• மத்தேயு 26:1–16 — பஸ்காவுக்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன், இயேசுவை அமைதியாகப் பிடிக்கப் பிரதான ஆசாரியர்கள் சதி செய்கிறார்கள். பெத்தானியாவில் ஒரு பெண் விலையுயர்ந்த தைலத்தை அவருடைய தலையின் மேல் ஊற்றுகிறாள்; அவர் அதைத் தம் அடக்கத்துக்கான அபிஷேகம் என்கிறார்; பின்பு யூதாஸ் ஆசாரியர்களிடம் போய் ஒரு விலைக்கு ஒப்புக்கொள்கிறான். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 14:1–11; லூக்கா 22:1–6.
• மத்தேயு 26:17–30 — சீஷர்கள் பஸ்காவை ஆயத்தம் செய்கிறார்கள். பந்தியில் இயேசு, உங்களில் ஒருவன் என்னைக் காட்டிக்கொடுப்பான் என்று சொல்லி, பின்பு அப்பத்தைத் தம் சரீரமாகவும், பாத்திரத்தைப் பாவமன்னிப்புக்காகச் சிந்தப்படும் தம் உடன்படிக்கை இரத்தமாகவும் கொடுக்கிறார். அவர்கள் ஒரு கீர்த்தனையைப் பாடி வெளியே புறப்படுகிறார்கள். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 14:12–26; லூக்கா 22:7–23.
• லூக்கா 22:24–38 — பந்தியில் யார் பெரியவன் என்ற வாக்குவாதத்தையும் — அங்கே பெரியவன் பணிவிடைக்காரனைப் போல இருக்க வேண்டும் என்று இயேசு சொல்கிறார் — பேதுரு அன்றிரவே தம்மை மறுதலிப்பார் என்ற அவருடைய எச்சரிக்கையையும் லூக்கா மட்டுமே பதிவு செய்கிறார். ஒருங்கிணைப்பு: மத்தேயு 26:31–35-உம் மாற்கு 14:27–31-உம் மறுதலிப்பின் முன்னறிவிப்பை ஒலிவமலைக்குச் செல்லும் வழியில் வைக்கின்றன.
• மத்தேயு 26:36–46 — கெத்செமனேயில் இயேசு துக்கத்தால் மூழ்கடிக்கப்பட்டு, அந்தப் பாத்திரம் தம்மைவிட்டு நீங்கும்படி மூன்று முறை ஜெபிக்கிறார் — ஆனாலும் தம் சித்தப்படியல்ல, பிதாவின் சித்தப்படியே; சீஷர்கள் திரும்பத் திரும்பத் தூங்கிவிடுகிறார்கள். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 14:32–42; லூக்கா 22:39–46 — அங்கே வசனங்கள் 43–44 (ஒரு தூதன், இரத்தத்துளிகள் போன்ற வியர்வை) உரைநூல் அடிப்படையில் உறுதியற்றவை.
• மத்தேயு 26:47–56 — யூதாஸ் ஆயுதம் தாங்கிய ஒரு கூட்டத்துடன் வந்து, ஒரு முத்தத்தால் இயேசுவை அடையாளம் காட்டுகிறான். ஒரு சீஷன் ஒரு வேலைக்காரனின் காதை வெட்டுகிறான்; இயேசு வன்முறையைத் தடுக்கிறார்; சீஷர்கள் எல்லோரும் ஓடிப்போகிறார்கள். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 14:43–52 நிர்வாணமாய் ஓடிப்போகும் ஒரு வாலிபனைச் சேர்க்கிறது; லூக்கா 22:47–53-இல் இயேசு அந்தக் காதைச் சுகமாக்குகிறார்.
• மத்தேயு 26:57–75 — காய்பாவின் வீட்டில் பொய்ச்சாட்சிகள் ஒத்துப்போகவில்லை; நீ மேசியாவா என்று ஆணையிட்டுக் கேட்கப்பட்டபோது, இயேசு தேவனுடைய வலதுபாரிசத்திலுள்ள மனுஷகுமாரனைப் பற்றிப் பேசுகிறார்; தேவதூஷணத்துக்காகத் தீர்க்கப்படுகிறார். முற்றத்தில் பேதுரு அவரைத் தெரியாது என்று மூன்று முறை மறுதலிக்கிறார்; சேவல் கூவுகிறது; அவர் மனங்கசந்து அழுகிறார். ஒருங்கிணைப்பு: மாற்கு 14:53–72; லூக்கா 22:54–71.

முக்கிய வசனம்: மத்தேயு 26:39  ·  அதனால் என்ன: இங்கே இரண்டு காட்டிக்கொடுப்புகள் அருகருகே அமர்ந்திருக்கின்றன: தன்னுடையதைத் திட்டமிட்ட யூதாஸ்; ஒருபோதும் அப்படிச் செய்யமாட்டேன் என்று ஆணையிட்ட பேதுரு. சுவிசேஷங்கள் எதையும் மென்மையாக்குவதில்லை. ஆனாலும் பேதுருவின் கதை முற்றத்தில் முடிவதில்லை; அந்த இரவில் தம்மைக் கைவிடுவார்கள் என்று இயேசு அறிந்திருந்த மக்களுக்கே அந்த இராப்போஜனம் கொடுக்கப்பட்டது. மோசமாகத் தோற்றுப்போன எவருக்கும், அந்தப் பந்தி ஒரு அழைப்பு — நம்பகமானவர்களுக்கான ஒரு பரிசு அல்ல.