மாதக்கணக்கில் தனிமையில் இருந்தபின், தங்களைச் சிறைக்குக் கொண்டுவந்த காரணத்தையே சந்தேகிக்கத் தொடங்கும் கைதிகள் உண்டு. யோவான் ஸ்நானகன் அவர்களில் ஒருவர். யோர்தானருகே முழு நிச்சயத்துடன் அவர் இயேசுவைச் சுட்டிக்காட்டியிருந்தார்; இப்போது ஏரோது அந்திப்பாவால் அடைக்கப்பட்டு, தேவனுக்காகக் காத்திருந்த எவரும் அடையாளம் கண்டுகொள்ளும் ஒரு கேள்வியுடன் நண்பர்களை அனுப்புகிறார்: வருகிறவர் உண்மையில் நீர்தானா, அல்லது வேறொருவருக்காகக் காத்திருக்க வேண்டுமா? இயேசு அவரைக் கடிந்துகொள்ளவில்லை. தாங்கள் கண்டதைப் போய் அறிவிக்கும்படி தூதர்களிடம் சொல்கிறார். அந்தக் கேள்வியைச் சுற்றி லூக்கா ஒரு புறஜாதிப் போர்வீரனையும், துக்கிக்கும் ஒரு விதவையையும், ஊர் ஏற்கெனவே நியாயந்தீர்த்துவிட்ட ஒரு பெண்ணையும் சேர்க்கிறார் — ஒவ்வொருவரும் இயேசு யார் என்று கண்டுகொள்கிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: குருடர் பார்வையடைந்து, சப்பாணிகள் நடந்து, தரித்திரர் நற்செய்தியைக் கேட்கும் ஒரு நாளைத் தீர்க்கதரிசிகள் வாக்களித்தார்கள் (ஏசாயா 35, 61). நான்காம் பகுதியில் இயேசு யோவானுக்குச் சரியாக அந்த அடையாளங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். வட்டமும் விரிவடைகிறது: ஒரு ரோம நூற்றுக்கு அதிபதியின் விசுவாசம் இஸ்ரவேலுடையதைவிடப் பிரகாசிக்கிறது; மரியாதைக்குரிய மதத்துக்கு வெளியே இருக்கும் ஒரு பெண் ஒரு மதவாதியின் சொந்த வீட்டிலேயே மன்னிக்கப்படுகிறாள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யோவானின் கேள்விக்கு ஒரு பட்டத்தால் அல்ல, செயல்களால் பதில் சொல்வது; மதத்தில் தன்னம்பிக்கை கொண்டவர்கள் அதைத் தவறவிடும்போது, ராஜ்யம் வெளியாட்களை — ஒரு புறஜாதியான், ஒரு விதவை, ஒரு பாவி — சென்றடைவதைக் காட்டுவது.
- லூக்கா 7:1–17 — கப்பர்நகூமில் ஒரு நூற்றுக்கு அதிபதி, ஒரு வார்த்தையால் மட்டுமே இயேசு தன் வேலைக்காரனைச் சுகமாக்க முடியும் என்று நம்புகிறான்; நாயீனில் இயேசு ஒரு சவ ஊர்வலத்தைச் சந்தித்து, விதவையின் துக்கத்தால் மனதுருகி, அவளுடைய ஒரே மகனை எழுப்புகிறார்.
- லூக்கா 7:18–35 — வருகிறவர் இயேசுதானா என்று யோவான் சிறையிலிருந்து கேட்கிறார். இயேசு சுகமாக்குதல்களையும் தரித்திரருக்கான நற்செய்தியையும் சுட்டிக்காட்டி, பின்பு யோவானைத் தீர்க்கதரிசியிலும் மேலானவர் என்று அழைக்கிறார் — ஆனாலும் இந்தச் சந்ததி யோவானையும் தம்மையும் புறக்கணித்தது என்கிறார்.
- மத்தேயு 11:1–19 — ஒருங்கிணைப்பு: மத்தேயு அதே உரையாடலைச் சொல்லி, ஏற்றுக்கொள்ள மனதுள்ளவர்களுக்கு, வரவேண்டிய எலியா யோவானே என்று கூடுதலாகச் சொல்கிறார்.
- மத்தேயு 11:20–30 — தம் கிரியைகளைக் கண்டும் மாறாத கோராசின், பெத்சாயிதா, கப்பர்நகூம் ஆகியவற்றுக்காக இயேசு புலம்புகிறார்; பின்பு காரியங்களைப் பாலகருக்கு வெளிப்படுத்தியதற்காகப் பிதாவுக்கு நன்றி செலுத்தி, சோர்ந்துபோனவர்களைத் தம்முடைய இலகுவான நுகத்தை ஏற்றுக்கொள்ள அழைக்கிறார்.
- லூக்கா 7:36–50 — பரிசேயனாகிய சீமோனின் விருந்தில், பாவி என்று அறியப்பட்ட ஒரு பெண் இயேசுவின் பாதங்களில் அழுது, அவற்றில் தைலம் பூசுகிறாள். இயேசு இரண்டு கடனாளிகளின் கதையைச் சொல்கிறார்: அதிகம் மன்னிக்கப்பட்டவன் அதிகம் அன்புகூருகிறான். அவளுடைய விசுவாசம் அவளை இரட்சித்தது.
முக்கிய வசனம்: லூக்கா 7:22 · அதனால் என்ன: வேதாகமம் தன் நாயகர்களைச் சந்தேகிக்க அனுமதிப்பது ஆறுதலானது. யோவானின் கேள்வி அவிசுவாசமாக அல்ல, நேர்மையானதாகக் கருதப்படுகிறது; பதில் 'என்ன நடக்கிறது என்று பாருங்கள்' என்பதே. சீமோனின் பந்தியில் நாம் எங்கே அமர்ந்திருக்கிறோம் என்றும் இந்த அதிகாரம் கேட்கிறது — மற்றவர்களின் பாவங்களைக் கணக்கிடுகிறவர்களோடா, அல்லது தான் எவ்வளவு மன்னிக்கப்பட்டிருக்கிறாள் என்று அறிந்தவளோடா.