ஓய்வுநாளுக்கும் ஆண்டவர்

ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் அன்பில் தொடங்கி, மெல்ல மெல்லக் கடினமாகி வேறொன்றாக மாறிய விதிகள் உண்டு — பாட்டியின் கண்டிப்பான சமையலறை வழக்கங்கள், காரணம் யாருக்கும் நினைவில்லாத அலுவலகக் கொள்கை. அவற்றை நீண்ட காலம் வைத்திருந்தால், அந்த விதி யாரைப் பாதுகாக்க ஏற்படுத்தப்பட்டதோ அதே நபருக்கு எதிராக மக்கள் அதைக் காப்பார்கள். மத்தேயு 12 ஒரு ஓய்வுநாளில் தொடங்குகிறது: பசியுள்ள சீடர்கள் கதிர்களைக் கைகளில் கசக்குகிறார்கள்; சூம்பின கையுள்ள ஒரு மனிதன் ஜெப ஆலயத்தில் காத்திருக்கிறான். இரண்டு காட்சிகளுக்கும் அடியில் இருக்கும் கேள்வி ஓய்வுநாள் முக்கியமா என்பதல்ல — அது முக்கியம் என்பதில் எல்லாரும் ஒத்துக்கொண்டார்கள் — அது எதற்காக, அதைச் சொல்ல யாருக்கு உரிமை உண்டு என்பதே.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஓய்வுநாள் இஸ்ரவேலின் மகத்தான ஈவுகளில் ஒன்று: படைப்பிலேயே அமைக்கப்பட்ட இளைப்பாறுதல் (ஆதியாகமம் 2), எகிப்திலிருந்து பெற்ற விடுதலையின் நினைவு (உபாகமம் 5). இயேசு அதற்குத் தாமே ஆண்டவர் என்று உரிமை கோருகிறார். நான்காம் பகுதியில், சிலுவைக்கு வழிநடத்தும் பதற்றம் இப்போது வெளிப்படையாக மேலெழுகிறது: சில பரிசேயர் அவரை எப்படிக் கொல்லலாம் என்று சதி செய்யத் தொடங்குகிறார்கள்; ஒரு அடையாளம் வாக்களிக்கப்படுகிறது — யோனாவின் மூன்று நாள் — அது ஈஸ்டரை நோக்கிச் சுட்டுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இயேசுவின் அதிகாரம் பற்றிய மோதல் வெளிப்படையாக வருவதைக் காட்டுவது — ஓய்வுநாள் பற்றி, அவருடைய வல்லமையின் மூலம் பற்றி — கேட்பவர்களை, அவரைப் புறக்கணிப்பவர்கள் என்றும் பிதாவின் சித்தத்தைச் செய்கிறவர்கள் என்றும் பிரிப்பது.

• 12:1–14 — சீடர்கள் கதிர்களைக் கொய்யும்போது, தாவீது பரிசுத்த அப்பத்தைச் சாப்பிட்டதை இயேசு மேற்கோள் காட்டி, பலியைவிட இரக்கமே முக்கியம் என்கிறார். ஓய்வுநாளில் அவர் ஒரு சூம்பின கையைச் சுகமாக்குகிறார்; பரிசேயர் வெளியே போய் அவருக்கு விரோதமாகச் சதி செய்கிறார்கள்.
• 12:15–21 — இயேசு விலகிச் சென்று, பலரைச் சுகமாக்கி, தம்மைப் பிரசித்தம்பண்ண வேண்டாம் என்று அவர்களுக்குச் சொல்கிறார். நெரிந்த நாணலை முறிக்காத, புறஜாதிகள் அவருடைய நாமத்தில் நம்பிக்கை வைக்கும் ஏசாயாவின் சாந்தமுள்ள தாசனை மத்தேயு இதில் காண்கிறார்.
• 12:22–37 — குருடும் ஊமையுமான ஒரு மனிதனை அவர் விடுவித்த பின், அவர் பெயெல்செபூலைக் கொண்டு பிசாசுகளைத் துரத்துகிறார் என்று எதிரிகள் சொல்கிறார்கள். பிரிந்திருக்கும் ராஜ்யம் நிலைநிற்க முடியாது என்று இயேசு பதில் சொல்லி, ஆவியானவருக்கு விரோதமான தூஷணத்தைக் குறித்து எச்சரித்து, வார்த்தைகள் இருதயத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன என்கிறார்.
• 12:38–45 — ஒரு அடையாளம் கேட்கப்படும்போது, அவர் யோனாவின் அடையாளத்தை மட்டுமே தருகிறார் — பூமியின் இருதயத்தில் மூன்று இரவும் மூன்று பகலும் — மேலும் பெருக்கி ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டும் வெறுமையாக விடப்பட்ட ஒரு வீட்டைக் குறித்து எச்சரிக்கிறார்.
• 12:46–50 — அவருடைய தாயும் சகோதரர்களும் வெளியே நிற்கிறார்கள் என்று சொல்லப்படும்போது, அவர் தம் சீடர்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்: பிதாவின் சித்தத்தைச் செய்கிறவனே தமக்குச் சகோதரனும் சகோதரியும் தாயுமாக இருக்கிறான்.

முக்கிய வசனம்: மத்தேயு 12:8  ·  அதனால் என்ன: எல்லா வகை மதவாதிகளும் ஒரு நல்ல விதியை இறுகப் பிடித்துக்கொண்டு, தங்களுக்கு முன்னால் நிற்கும் நபரைத் தவறவிடக்கூடும். இயேசு இளைப்பாறுதலை ஒழிக்கவில்லை; அதை அதன் நோக்கத்துக்குத் திருப்புகிறார். மன்னிக்கப்படாத பாவத்தைப் பற்றிய எச்சரிக்கை உணர்வுமிக்க பல வாசகர்களைப் பயமுறுத்தியிருக்கிறது — ஆனால் அதன் சூழலில், அது தேவனுடைய கிரியையைத் தீமை என்று அழைக்கும் கடினப்பட்ட எதிரிகளைப் பற்றியது; தான் எல்லை மீறிவிட்டோமோ என்று கவலைப்படும் கலங்கிய மனசாட்சியைப் பற்றியதல்ல.