ஒரு பருவமழையைக் கடந்து வாழ்ந்த எவருக்கும், நன்றாகத் தோற்றமளிக்கும் வீட்டுக்கும் முறையாகக் கட்டப்பட்ட வீட்டுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் தெரியும். வறண்ட காலத்தில் இரண்டும் நிற்கின்றன. மலிவான வீட்டுக்குப் புதிய வண்ணப்பூச்சும் அழகான வாசல்கதவும் உண்டு. பின்பு ஒரு வாரம் மழை பெய்கிறது, ஆறு பெருகுகிறது, அஸ்திபாரங்களைப் பற்றிய உண்மை வெளிப்படுகிறது. இயேசு தம் நீண்ட மலைச்சரிவுப் போதனையைச் சரியாக இந்தச் சித்திரத்துடன் முடிக்கிறார். மூன்று அதிகார வார்த்தைகளுக்குப் பின், அவற்றைக் கேட்பது முக்கியமல்ல என்கிறார் — இரண்டு பேர் ஒரே பிரசங்கத்தைக் கேட்கலாம்; அவர்களில் யார் உண்மையில் அதன்மேல் கட்டினார்கள் என்பதைப் புயல் மட்டுமே காட்டும்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் ஞான நூல்கள் நீண்ட காலமாக வாசகருக்கு முன் இரண்டு பாதைகளை வைத்தன — ஞானியும் மூடனும், ஜீவனும் மரணமும். இயேசு அந்த மரபில் பிரசங்கத்தை முடிக்கிறார், ஆனால் திடுக்கிடவைக்கும் ஒரு கூற்றுடன்: கன்மலை அவருடைய சொந்த வார்த்தைகளே. நான்காம் பகுதியில் ராஜா தேவனுடைய போதனையை விளக்குவது மட்டுமல்ல; தங்கள் போதகர்களிடமிருந்து வேறுபட்டது என்று கூட்டங்கள் கவனிக்கும் அதிகாரத்துடன் அவர் பேசுகிறார்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: போதனையைத் தீர்மானமாக மாற்றிப் பிரசங்கத்தை முடிப்பது — மற்றவர்களை எப்படி நடத்துகிறோம், தேவனிடம் தொடர்ந்து கேட்கிறோமா, எந்தப் பாதையில் செல்கிறோம் — எல்லாவற்றையும் இயேசுவின் வார்த்தைகளைக் கடைப்பிடிப்பதன்மேல் நிறுத்துவது.
- 7:1–6 — உங்களுக்கென்று நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளாத ஒரு அளவுகோலால் மற்றவர்களை நியாயந்தீர்க்காதீர்கள்; உங்கள் சகோதரனுடைய கண்ணிலிருக்கும் துரும்புக்கு முன், உங்கள் சொந்தக் கண்ணிலிருக்கும் உத்திரத்தை எடுத்துப்போடுங்கள். ஆனாலும் பரிசுத்தமானவற்றைக் குறித்துப் பகுத்தறிவைப் பயன்படுத்துங்கள்.
- 7:7–12 — கேளுங்கள், தேடுங்கள், தட்டுங்கள்: மனிதப் பெற்றோர் நல்ல ஈவுகளைக் கொடுத்தால், பிதா எவ்வளவு அதிகமாய்க் கொடுப்பார். மற்றவர்கள் உங்களை எப்படி நடத்த வேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்களோ அப்படியே அவர்களை நடத்துவதில் எல்லாம் அடங்கியிருக்கிறது.
- 7:13–23 — ஜீவனுக்குப் போகும் வாசல் இடுக்கமானது; கள்ளத் தீர்க்கதரிசிகள் அவர்களுடைய கனிகளால் அறியப்படுவார்கள். 'கர்த்தாவே, கர்த்தாவே' என்று சொல்லி, பிரமிக்கவைக்கும் கிரியைகளைச் செய்கிறவர்களையும் அவர் அறியாமல் இருக்கலாம்.
- 7:24–29 — இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு அவற்றின்படி செய்கிறவன் கன்மலையின்மேல் கட்டிய மனிதனுக்கு ஒப்பாவான்; கேட்க மட்டும் செய்கிறவன் மணலின்மேல் கட்டினான். கூட்டங்கள் ஆச்சரியப்படுகின்றன — அவர் அவர்களுடைய வேதபாரகரைப் போல அல்ல, அதிகாரமுடையவராகப் போதிக்கிறார்.
முக்கிய வசனம்: மத்தேயு 7:24 · அதனால் என்ன: காதுகளிலேயே தங்கிவிடும் விசுவாசம் எளிது; கைகளை எட்டும் விசுவாசம் எளிதல்ல. பொன்விதி ஒரு குழந்தைக்குப் போதுமான அளவு எளிமையானது, ஒரு வாழ்நாளுக்குப் போதுமான அளவு கடினமானது. சரியான வார்த்தைகளும் பிரமிக்கவைக்கும் செயல்பாடுகளும் கொண்ட வசதியான மதத்துக்கு எதிராகவும் இந்த அதிகாரம் எச்சரிக்கிறது — அந்த எச்சரிக்கை சபைகளுக்கு வெளியே போலவே உள்ளேயும் பொருந்தும்.