கூரை வழியாக

கூட்டம் நிறைந்த ஒரு நகர மருத்துவமனையில் மருத்துவரைப் பார்க்க முயன்றவர்களுக்கு இந்தக் காட்சி தெரியும்: வாசலில் நெருக்கியடிக்கும் மக்கள், தெருவரை நீளும் வரிசை, உள்ளே போக வழியே இல்லை. திமிர்வாதமுள்ள ஒரு நண்பனைச் சுமந்துவரும் நான்கு பேர் கப்பர்நகூமில் அப்படிப்பட்ட ஒரு கூட்டத்தைச் சந்திக்கிறார்கள், ஆனால் விட்டுக்கொடுக்க மறுக்கிறார்கள். அவர்கள் தட்டையான கூரையின்மேல் ஏறி, அதில் ஒரு திறப்பை உடைத்து, தங்கள் நண்பனை அவனுடைய படுக்கையோடு நேராக இயேசுவுக்கு முன்பாக இறக்குகிறார்கள். இது அற்புதமான அளவுக்கு மரியாதையற்ற விசுவாசச் செயல். அந்த மனிதனிடம் இயேசு பேசும் முதல் வார்த்தைகள் யாரும் எதிர்பார்த்தவை அல்ல — 'சுகமாகு' அல்ல, 'உன் பாவங்கள் உனக்கு மன்னிக்கப்பட்டன'. அறையிலிருந்த மத நிபுணர்கள் விறைத்துப்போகிறார்கள். பிரச்சனை தொடங்கிவிட்டது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் வேதவாக்கியங்கள் பாவமன்னிப்பைத் தேவனுக்கு மட்டுமே உரியதாக வைக்கின்றன; உடன்படிக்கை பந்திச் சுத்தம், உபவாசம், ஓய்வுநாள் ஆகியவற்றின் மூலம் இஸ்ரவேலைத் தனித்துக் குறித்தது. இந்த அதிகாரங்களில் இயேசு அந்த அடையாளங்கள் ஒவ்வொன்றையும் தொடுகிறார் — மன்னிக்கும் அதிகாரத்தை உரிமை கோருகிறார், ஆயக்காரர்களுடன் சாப்பிடுகிறார், உபவாசிக்க மறுக்கிறார், தம்மை ஓய்வுநாளுக்கும் ஆண்டவர் என்கிறார். நான்காம் பகுதி இஸ்ரவேலின் நியாயப்பிரமாணத்தை நிராகரிப்பதாக அல்ல, அதன் நோக்கமே நேரில் வந்துவிட்டது என்னும் கூற்றாக முன்வைக்கப்படுகிறது — அந்தக் கூற்று அவரைக் கேட்பவர்களைப் பிரிக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: முதல் பின்பற்றாளர்கள் அழைக்கப்படுவதையும் முதல் எதிர்ப்பு உருவாவதையும் காட்டுவது; ஒவ்வொரு சர்ச்சையும் ஒரே கேள்வியைச் சுற்றியே திரும்புகிறது: பாவம், பந்தித் தோழமை, உபவாசம், ஓய்வுநாள் ஆகியவற்றின்மேல் அதிகாரம் உண்டென்று உரிமை கோரும் இந்த மனிதர் யார்?

• லூக்கா 5:1–11 — சீமோனின் படகிலிருந்து போதித்த பின், பலனற்ற ஒரு இரவுக்குப் பிறகு வலைகளைப் போடும்படி இயேசு அவனிடம் சொல்கிறார். பிடிபட்ட மீன்கள் இரண்டு படகுகளை ஏறக்குறைய மூழ்கடிக்கின்றன; சீமோன் அவருடைய முழங்கால்களில் விழுகிறான்; இனிமுதல் நீ மனிதர்களைப் பிடிப்பாய் என்று இயேசு அவனிடம் சொல்கிறார். சீமோன், யாக்கோபு, யோவான் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடுகிறார்கள்.
• லூக்கா 5:12–16 — உடல் முழுவதும் தோல் நோயுள்ள ஒரு மனிதன் தொடப்பட்டுச் சுத்தமாக்கப்பட்டு, நியாயப்பிரமாணம் கோருகிறபடி ஆசாரியனிடம் தன்னைக் காண்பிக்க அனுப்பப்படுகிறான் (மாற்கு 1:40–45இல் உள்ள அதே நிகழ்வு). கூட்டங்கள் பெருகுகின்றன; இயேசு அடிக்கடி ஜெபம்பண்ண வனாந்தரமான இடங்களுக்கு விலகிச் செல்கிறார்.
• மாற்கு 2:1–12 — ஒருங்கிணைப்பு: கப்பர்நகூமில் நண்பர்கள் கூரையைத் திறந்து திமிர்வாதமுள்ள ஒரு மனிதனை இறக்குகிறார்கள் (லூக்கா 5:17–26). இயேசு அவனுடைய பாவங்களை மன்னிக்கிறார்; வேதபாரகர் அதைத் தேவதூஷணம் என்று சொல்லும்போது, பூமியிலே பாவங்களை மன்னிக்க மனுஷகுமாரனுக்கு அதிகாரம் உண்டு என்று காட்ட அவனைச் சுகமாக்குகிறார்.
• மாற்கு 2:13–22 — இயேசு லேவியை அவனுடைய ஆயத்துறையிலிருந்து அழைத்து, ஆயக்காரர்களோடும் பாவிகளோடும் சாப்பிடுகிறார்: அவர் சுகமுள்ளவர்களுக்காக அல்ல, நோயுள்ளவர்களுக்காக வந்தார். அவருடைய சீடர்கள் ஏன் உபவாசிப்பதில்லை என்று கேட்கப்படும்போது, மணவாளன் தங்களோடிருக்கும்வரை கல்யாண விருந்தினர் உபவாசிப்பதில்லை என்கிறார் — புதிய திராட்சரசத்துக்குப் புதிய துருத்திகள் வேண்டும் (லூக்கா 5:27–39).
• மாற்கு 2:23–28 — ஓய்வுநாளில் அவருடைய சீடர்கள் கதிர்களைக் கொய்கிறார்கள்; பரிசேயர் ஆட்சேபிக்கிறார்கள். தாவீது பரிசுத்த அப்பங்களைச் சாப்பிட்டதை இயேசு நினைவுகூர்ந்து, ஓய்வுநாள் மனிதனுக்காக உண்டாக்கப்பட்டது, மனிதன் ஓய்வுநாளுக்காக அல்ல என்றும், மனுஷகுமாரன் ஓய்வுநாளுக்கும் ஆண்டவர் என்றும் சொல்கிறார்.

முக்கிய வசனம்: மாற்கு 2:17  ·  அதனால் என்ன: ஒவ்வொரு சமூகத்திலும் யார் யாருடன் சாப்பிடலாம் என்பது பற்றிய விதிகள் உண்டு; அந்த விதிகள் யார் கணக்கில் வருவார்கள் என்பதை அமைதியாகத் தீர்மானிக்கின்றன. இயேசுவின் முதல் விமர்சகர்கள் பொல்லாதவர்கள் அல்ல; தவறான விருந்தினர்களுக்காக அவர் சரியான விதிகளை மீறுகிறார் என்று பதற்றமடைந்த பக்தியுள்ள மனிதர்கள் அவர்கள். நம்முடைய மத எல்லைகள் மனிதர்களுக்குச் சேவை செய்கின்றனவா, அல்லது வெறுமனே நம்மைப் பாதுகாக்கின்றனவா என்று இந்தக் காட்சிகள் கேட்கின்றன — 'தவறான' மனிதர்கள் நிறைந்த ஒரு பந்தியில்தான் மிகவும் இயல்பாக இருக்கும் ஒரு இயேசுவை அவை முன்வைக்கின்றன.